Havva Uçar
@hvv123
53 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
3 kısa öyküden oluşan akıcı bir kitaptır.
Kitap içerisindeki öyküler şu şekildedir:
- Lyon'da Düğün
- İki Yalnız İnsan
-Wondrak
Kısa bir şekilde içeriklerine değinecek olursak;
Lyon' da Düğün öyküsünde hapishanede idam saatini bekleyenlerin şahit olduğu tuhaf nikah anlatılmaktadır. "Aşk, Umut,Sevgi"temaları ön plana çıkmaktadır.
İki Yalnız İnsan öyküsünde ise "Yalnızlık, dışlanmışlık" temaları ön plandadır. Acıları, duyguları ortak olan iki yalnız insanın birbirine karşı iç dökmelerine yer verilmiştir.
Son olarak Wondrak öyküsü kitapta en son yer alan ve en uzun olandı. Bu öyküde de "dışlanmışlık" ön planda yer almaktaydı. "kuru kafa" diye adlandırılan bir kadın oğlan çocuk dünyaya getirir ve bu çocuğun da kendi gibi olacağını düşündüğü için düşük yapmaya çalışır ancak doğum gerçekleştikten sonra çocuğu normal bebekler gibi her şeyinin tam olması onu rahatlatır ve bebeğine sahip çıkar. Onu herkesten gizleyerek büyütmeye çalışır ancak belediye görevlileri çocuğun doğduğundan haberi olduğu için vaftiz edilerek deftere kaydı yapılır artık çocuk 18 yaşına gelmiştir ve 1914 yılında çıkan savaşta askere çağırılır. Oğlunu göndermek istemeyen anne oğlu için elinden geleni yapmaya hazırdır.
Bir kadın düşünün tüm acılara, zorluklara rağmen dimdik ayakta durabilen...
Güçlü kadınımız Tolganay, toprak ile dertleşirken öğreniyoruz onun yaşamını, minnettarlıklarını,umutlarını içinin dolup taştığını, anlatacak birçok şeyinin olduğu ama bir türlü dilden dökülemeyen sözlerini, yerinde söylenemeyen cümleler ama sonra da kendinde bıraktığı büyük pişmanlıklarını, susturamadığı çığlıklarını...
Bu kitabı okurken tüm duyguları yaşıyorsunuz. Tolganay üç evladı ve kocasını askere yolladıktan sonra başlar o zor süreç. Aslında bu zor süreç öncesinde de vardı ama insanın sevdikleri yanında olunca zor yollar gözünde büyümezmiş. Köydeki tüm erkeklerin askere çağrıldıktan sonra geride kalanların verdiği mücadele, yitirilen onca şeye rağmen hayatta kalma çabası... hayatın yaşamaya mecbur bırakması, etkili bir anlatımla verilmeye çalışılmış.
Beyaz Geceler kitabını okurken Cahit Sıtkı Tarancı'nın Yalnızlık adlı şiiri aklıma gelmişti şöyle diyordu: "Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünü kimsesiz gönlüm kadar hiç kimse duymadı." bu kitapta da yalnızlık duygusuna yer verilmektedir ve bunun o duyguyu yaşayan kişiler tarafından daha derin bir şekilde hissedileceği dile getirilmiştir....
Kitabın konusuna değinecek olursak hayalperestimiz ve nastenka karakterimiz Petersburg'da bir akşam vakti karşılaşır ve bundan sonraki 4 gece boyunca birbirlerine çok iyi gelirler yaşamlarından, yalnızlıklarından daha birçok şeyden konuşurlar... kitapta şöyle diyordu: "İnsanlar mutsuz olmadıkça başkalarının mutsuzluğunu anlamıyor ." İşte bu iki karakterimizin de yoğun bir şekilde yaşadığı 'YALNIZLIK' duygusu onları birbirine yakınlaştırır ta ki 4.geceye kadar... o geceden sonra birisi için tekrar yalnızlık duygusu geri gelmiştir.
Her sayfasında farklı bir duyguya büründüğüm; karakterlere sinirlendiğim, hak verdiğim, evet bende bu şekilde yapardım dediğim, yok artık bu kadar da yapamazsın diyerek kitabı kapatıp kendi kendime
