Alper
@iaminsanity16
İnsan (?)
Psikolojik Danışman
Ankara Üniversitesi
İstanbul
73 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Kitabın ismi çok çarpıcı olmakla birlikte genelinde de bu çarpıcılığı hissettirdiğini söylemek gerekiyor. Kitapta, 10-12 civarı psikiyatrik vaka örneği anlatılıyor ve "sorunlu" olarak adlandırılan çocukların geçmişlerindeki travmatik olayların nelere yol açabileceği detaylarla işlenmiş.
Bölümlerin ortak özelliği, gelişim psikolojisindeki temel kavramlardan birisi aslında: Kritik dönem. Bebekliğinde - çocukluğunda akla hayale sığmayan ihmallere, istismarlara vb maruz kalan çocukların beyin gelişimlerinde yaşanan ve telafisi güç aksaklıklara bolca örnek verilmiş. Dil-konuşma becerileri, ilişkiler, sosyal uyum, okul başarısı gibi konuların aslında temelinde geçmişte yaşanan travmatik olayların yattığını, bir çocuğun gelişim öyküsünü dikkatle incelemenin önemi tekrar tekrar vurgulanmış.
Okullarda, aile içinde ve toplumda sıklıkla etiketlenen, çok kolay bir şekilde psikiyatrik tanı alan (DEHB, öğrenme güçlüğü, otizm, davranış bozukluğu vb) bu "sorunlu" çocukların aslında ilgiye, sevgiye ve düzenli bir hayata ne kadar ihtiyaç duyduğunu gözler önüne seriyor.
Kitapta yer yer akademik dil ağırlaşsa da okumayı çok fazla zorlaştırmadığını düşünüyorum.
Kitap, günlük hayatın yoğun temposu, tüketim toplumu olmamızın getirdikleri ve kişisel gelişim furyası tarafından sürekli pompalanan "Anı yaşa, hayatı kaçırma." gibi söylemlerin tam aksine gerçek yaşamın aslında olan biteni kaçırmakta saklı olduğunu bizlere göstermek istiyor. Sınırsızlığın övüldüğü, sürekli "daha, daha, daha" denilerek hep daha fazlası için uğraşmamızın vurgulandığı, reklam sloganlarıyla, kapitalist ekonomiyle ve hatta devlet politikalarıyla beslenen bu düşüncenin tam aksine anlamlı bir hayatın sade ve basit olanı bulabilmekte olduğunu bizlere anlatıyor.
Bu düşünceyi temellendirmek için 5 argüman sunulmuş. Bunlar; politik, varoluşsal, etik, psikolojik ve estetik argümanlar olarak karşımıza çıkıyor ve beş ayrı bölümde bu kavramları açıklıyor. Benim en beğendiğim kısım ise dördüncü bölümdeki meşhur Marshmallow Deneyi ve "hedonik/hazcı koşu bandı kavramları oldu. (Ne başarırsak başaralım daha fazlasını isteyip ilerleyemiyoruz ve olduğumuz yerde çok daha fazla çabalamak zorunda kalıyoruz.) Ayrıca, hayatımızı derinden etkileyen iyi veya kötü bir haber sonrasında bile dengeyi bulma eğilimindeyiz. Her ne yaşanırsa yaşansın bu dengeyi korumak için "itidalli" olmamız vurgulanıyor ve aslında hayatın özü de bu aşırılıktan kaçmakta saklı.
Uzun lafın kısası, sürekli bir koşuşturmaca hâlinde, olan biten her şeye şahit olma stresi içindeyken hayatı kaçırıyoruz. Bazı şeylerden mahrum kalmayı göze alabilirsek kendimize ve sevdiklerimize çok daha fazla vakit ayırıp çok daha anlamlı hayatlar yaşayabiliriz.
Kitabı 1 haftada bitirdim. Bu 1 hafta boyunca, Hyunam-Dong Kitabevi'nde ziyaretlerde bulunup o insanların yaşamlarına şahit olduğumu hissettim. Kitabevindeki insanların sohbetlerine eşlik edip sıradan görünen yaşamlarındaki değişimleri görmüş oldum bir nevi.
Youngju, birdenbire eşini, işini ve her şeyi bırakıp küçük bir mahalle olan Hyunam-Dong'da bir kitabevi açmaya karar verir. Başlangıçta kitabevini işletmek ve yeni yaşam tarzı onu epey zorlamış olsa da zamanla ve dahil olan yeni karakterle birlikte işler biraz değişiyor. Karakterler günlük hayatta karşılaştığımız "sıradan" insanlardan oluşsa da diyaloglar yer yer derinleşip anlam kazanıyor. Pek çok kitap ve filmden referanslar, alıntılar görülüyor.
Kitapla ilgili alışamadığım kısım, bölümlerin bazıları çok kısa, olaylar kopuk kopuk ve bu bende biraz savrukluk hissettirdi. Bazen, bazı bölümlerde sanki hiçbir şey/olay olmuyormuş gibi gelse de aslında hayatlarımızın belli bölümlerinde bizim de savrulmamıza benzettim bunu. Kitap bazılarına sıkıcı gelebilir ancak kendi yolunu çizmek isteyenlerin ve bir arayış içinde olanların kendinden epey iz bulabileceğini de düşünüyorum.
8/10 diyebilirim bu yüzden.
Anlatılanlar 3 yılda geçse de okurken yüzyıllar geçmiş gibi hissettiriyor adeta. Okurken birkaç defa ara vermek zorunda kaldım. Çünkü öyle umutsuz, öyle zorlu şartlar var ki bazen dayanılacak sınırı aşıyor.
Yüzyıllardan beri yoksul bırakılmış, hiçbir yatırım yapılmamış öksüz Anadolu, on yılı aşkın süredir nice evladını şehit vermiş bir halk, Kurtuluş Mücadelesi'nin önüne her türlü engeli koyan İstanbul Hükümeti, dört bir yanda çıkan isyanlar, dağınık ve yorgun bir ordu, binbir zorlukla açılan Meclis'teki çıkar çatışmaları... Şu an yazarken bile insan bunalıyor fakat tüm bunlar yaşandı ve bütün sorumluluk en başından beri zafere inanan Mustafa Kemal ve yol arkadaşlarının omuzlarındaydı. Ne kadar minnet duysak azdır...
Bir milletin var olma savaşı, en ince ayrıntısına kadar, çeşitli belgelerle ve derin arşivlere dayandırılarak anlatılıyor. Milli Mücadele'mize dair en detaylı eserlerden birisi ve mutlaka okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.
