Çocuğun zamanı kendi ruhuyla işler. Sizin o saati ileri almanız zamanı ilerletmediği, geri almanız da zamanı geriletmediği gibi yaptığınız manevralar da çocuğun gelişimine sandığınız ölçüde fayda sağlamaz. Yukarıdaki cümleyi tekrar yazalım: Gelişimde daha erken iyi değildir. Daha geç de iyi değildir. Zamanının ne zaman geleceğini ancak çocuğun kendisi bilir. Çocuğu izleyin, o size yol gösterir.
İnsan olmanın birinci kuralı, "Kendine yapmayacağın veya yapılmasını istemediğin şeyi başkasına yapma," desek ebeveyn olmanın birinci olmasa da dikkate alınması gereken bir kuralı. "Kendine yapmayacağın veya yapılmasını istemediğin şeyi çocuğuna da yapma," olabilir mi sizce?
Düşünün; yeterince basit aslında, yetişkinlerin elinde olan şey geleceği dikte etmeyi bırakıp anda yetişen çocuklarının defterlerini temiz, olduğu gibi, sayfaları koparılmamış tutmaya çalışmak.
Değer dikeydir, önem yataydır. Değer kalptedir, önem zihindedir. Değer kalıcıdır, önem geçicidir. Değeri pusula bilip önemli işlere kıymet vermekte yarar var. Önemli insanların değerli insanları önemsizleştirmeleri mümkündür ancak değersizleştirmeleri zordur.