Eskiden öğretmenmişsin, özel dersler verirmişsin, öyle diyorsun, peki şimdi niçin bir şey yapmıyorsun?
Raskolnikov isteksiz, soğuk bir karşılık verdi:
Yapıyorum,. Ne yapıyorsun? İş... Ne işi?Düşünüyorum...
Ey meyhaneci, senin bu şişenin bana haz verdiğini mi sanıyorsun? Hayır, onun dibinde hüznü aradım ben, hüznü, bir de gözyaşını, buldum da aradığımı. Bize acıyacak olan ise, herkese acıyan, herkesi, her şeyi anlayan o tek olandır, yargıçtır.
"Bunu bile bile niçin gidiyorsunuz öyleyse?" dedi Raskolnikov.
"Başvurabileceğiniz kimseniz, gidebileceğiniz bir yeriniz kalmamışsa!.. Bildiğiniz gibi, her insanın hiç değilse gidebileceği bir yeri olmalıdır. Çünkü öyle zaman olur, insan gidebileceği hiç değilse bir yere çok gereksinim duyar!