Monna Rosa, Hasretinden Prangalar Eskittim'i inceledi.
 16 May 21:54 · Kitabı okudu · 3 günde · Puan vermedi

Tütün kokulu kitap...


Tütünü bilir misin?
"Kız saçı" demiş zeybekler,
Su içmez her damardan,
Yerini kolay beğenmez,
Üşür
Naz eder,
Darılır,
İki yaprak arasında kıyılmış,
Bir parçası var kalbimin
İncecik, ak kâğıtlara sarılır,
Dar vakit yanar da verir kendini,
Dostun susan dudağına...

Bir yanım Adıyamanlıdır ,yedi sekiz yaşlarındaydım o zamanlar babam çok sigara içerdi ,onun bir çok tütüncü arkadaşı olur ve iyi tütünü bilirdi ,tütün sarmak bir sanattı ona göre üzerine saranıda görmedim zaten .Öyle kolay iş değil tütün sarmak bir kağıdı vardır ki çok naziktir efendim  kolayca incite bilir onu kaba bir el ,usul usul sarcaksın bastan uca öyle yerleştirceksin ki tütünü ne eksik ne fazla olcak ,sabır lazım öyle ha demede sarım bitsin değil  bir nakış ustası nasıl ipi ilmek ilmek örer ya işte buda öyle bişey .O kadar çok severdim ki  hep odama sererdim kuruması için,fıstık ağacının en güzel yaprakları ile harmanladın mı tamamdır.Serin yerde durmalı ki çok kurumamalı ,hafif nemli olmalı yoksa samam alevi gibi bir anda sigara bitermiş,yaprakları koymanın amacıda buya tam kurumaması için,aman bide gözüne kaçmaz mı beterdir acısı,kavurur insanın gözünü açamazsın kıpkırmızı kesilir ,böyle zamanlarda annem imdadıma yetişirdi bir güzel yıkardı yüzümü sonrada üflerdi ancak öyle geçerdi.

Neden mi anlattım o kadar çok tütün den bahsediyor ki sair bana başka çare bırakmadı.Tütün kokulu odaları olan köyde ki evimizi getirdi aklıma .




Hasretinden Prangalar Eskittim.

Bir hasret ,öyküsü gibi okudum kitabı her kelimesi duygu yüklü hemde nasıl .Kafayı koy yastığa al kitabı eline başla okumaya neler nelere rastlamıyorsun ki kelimeler bir ok gibi hafızana kazınmaya başlıyor,"terketmedi sevdan beni ,aç kaldım susuz kaldım"sevda işte bu alındaki yazı gibi terketmez insanı,çevir sayfayı"haberin var mı taş duvar ?Demir kapı kör pencere, yastığım ,ranzam ,zincirim uğruna ölümlere gidip geldiğim,zulamdaki mahzun resim haberin var mı."Bir resim nelere şahit olur neler duyarda söylemez kimseye ketumluğundan.Dilsiz misin be  konuş dersin duyarda kibirinden ses etmez.Hep aynı yerden bakar hep aynı ihtişamla gülümser .
Ama yinede ümit edersin."
Kelimler ile hasreti resim eden Ahmet Arif .
Satır satır özlem kokan, şiirler.
Bazen sert söylemler bazen kadife gibi bir yürek,usandırılmış bıķmış insanların hilelerinden hurdalarından.Kaç defa yenik düştü, kaç defa yanıldı,en güzel yerinde  kim bilir kaç kere kırıldı.Bu yanılsamaları bu yenik düşmelerini serpiştirmiş dizelerine .
Hırsını da öfkesini de,sevgisini de vicadınıda  katmış .Yaşamının derin izlerini en içten en insanca duygularından bahsetmiş şeffaf bir şekilde  şiirlerinde.Ve adam gibi sevmiş fikrimce.Kapıların ardında çokca yanlız kalmış ,karanlığı sevmiş imkansızlık ile mücadele etmiş ve zaman onuda yıpratmış ama o mertliğinden vazgeçmemiş.
Onun şiirlerinde ben bunları gördüm.



Kendi dilinden Ahmed Arif.

Asıl adım Ahmed Önal, Ahmed Arif olarak bilinirim. Yaşamım boyunca hakkı aradım; ezilenin ve güçsüzün yanında durdum. Memleketlilerim sömürülmesin, memleketlilerim kullanılmasın, memleketlilerim ölmesin diye konuştum. Eşitlik için yazdım, eşitlik için söyledim, eşitlik için dayak yedim, eşitlik için sövdüm. O günleri göremeyeceğimi bilsem de birilerine o günleri gösterebilmek için öldüm
Az gelişmiş değil, sömürülmek için kasıtlı olarak geri bırakılmış bir ülkenin aşiret töreleriyle yetişmiş bir çocuğuyum.


İçim, bir suskunsa tekin mi ola?
O Malta bıçağı, kınsız, uyanık,
Ve genç bir mısrâdır
Filinta endam...
Neden, neden alnındaki yıkkınlık,
Bakışlarındaki öldüren buğu?
Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...
Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan,
Dost, düşman söz eder kendi kavlince,
Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki,yaşamama sebep.


Sevgi ile kalın.


(Kendi dilinden kısmını netten aldım.Kitabı 1K' ya ara vermeden önce okumuştum,bu incelemeyide o zaman yazmıştım lakin kısmet bugüneymiş)

Gülüşler dökmüş yüzün vay vay
Bu ne deli cehennem
Bakışların sivrilmiş oy oy
Ta acır sinem

Acın da benim vay
Balında benim vay
Ölümde versen zulüm de versen
Bu can senin hay hay...

İçim içten düşmüş gör vay vay
Kanar durur nidem
Bir deli sevda bir hırçın benlik
Yanar durur nidem

Acın da benim vay
Balında benim vay
Ölümde versen zulüm de versen
Bu can senin hay hay...
Ölümde versen zulüm de versen
Bu can senin hay hay...

Söz müzik: Hiraizerdüş

https://m.youtube.com/watch?v=lfNOqPMAWr8

Emre Gülüm
BAZEN HİÇ BİTMESİN İSTERİM YOLLARIM

Bazen hiç bitmesin isterim yollarım
Üstüme sis çökmüş hafiften
Ayaklarım yorgun perişan
İrkildim durdum bir an
Yollarımı yayla çiçekleri donatmış
Geçmişim dar bir geçitten
Parelenmiş dağların baş ucu
Yükü omzunda gidiyor bir yolcu
Güzel bir kız çeşmeye varmış

Bazen hiç bitmesin isterim yollarım
Yaylanın bağrından sular coşuyor
Bir yiğit at üstünde koşuyor
Melul melul durmuş zaman
İnat ediyor rüzgar esmemeye
Gökyüzünün gözleri girdap gibi
Gittikçe içten içe büyüyor
Ant içmiş kuşlar göçmemeye
Vuslat kokuyor buram buram
Bir mezardır insana kalan

Bazen hiç bitmesin isterim yollarım
Tetikte bekler parmaklar
Bir cümbürtü kopacak belki
Bu hallere ne denir gel gör ki
Yağmurlar karamsar karanlık yarınlar
Çoban çırası yakılmış korku misali
Ağaç gölge eylemiş bir küçük çiçeğe
Öfke akıyor ırmaklardan
Hüzne vurulmuş aşk böcekleri
Yoktan varetmiş yüce Yaradan

Bazen hiç bitmesin isterim yollarım
Bir denkleme düşmüş bu düzen
Ses veriyor çığlıkları
Boşa akıp gidiyor zaman
Duman ömrümüzden geçip giden
Mor sümbüller kan ağlar
Mazi geçerse gönlümden
İçim ürperir yanar
Kısmet kaderin yazısı
İsyankar olur kadere bazısı

Bazen hiç bitmesin isterim yollarım
Ölmedim daha bir tay gibi koşarım

Kimleri yerine koyarmışım ben..
Kal dedikçe o aktı gözümden
Yanar içim
Sen sanar kime dokunursa ellerim
Bugüne kadar kimleri yerine koyarmışım ben..

Hefza, bir alıntı ekledi.
02 May 01:52 · Kitabı okuyor

Seccadeden kalkamıyorum! Kucağım ıpıslak. Durmuyor yaşlar, durduramıyorum. Ruhum ağlıyor, içim ağlıyor, tüm âzalarım isyan içinde günahlarıma!.. Kalbim acıyor, kahroluyorum pişmanlıktan! Keşkelerden oluşan bir pişmanlık bu. Saatlerdir sürüyor yalvarışlarım, dinmiyor gözyaşları! Artık durmak istiyorum ama olmuyor. Ellerimle gözlerimi siliyorum. Yalnızca sol gözü ağlar mı insanın? Bütün âzalar ağlaya ağlaya yanar mı âdeta?

Düştüğün Yerden Kalk, Leyla SemizDüştüğün Yerden Kalk, Leyla Semiz

Ben senin hasretine alışamadım
İçimdeki kavgamla barışamadım
Uçup gitti mutluluk kavuşamadım
İçim yanar yanar yanar yanar yanar ah
Canım yanar yanar yanar yanar yanar ah