idil
@idiilates
Lisans
57 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kafamı dağıtayım diye aldığım kitap. Başlarda keyifliydi fakat sonra sürekli aynı muhabbet olmaya başladığı için sıkıldım. Russ gerçekten çok tatlı bir karakterdi. Rory’yi de ayrı sevdim. Olay örgüsü biraz daha geniş olsaydı daha da okuturdu kendini. Sonlara doğru baya sıkıldığım için birkaç bölüm atladım maalesef.
Hevesle başladığım ama beğenmediğim için kendimi sorguladığım o kitap. Çoğu yorumu harika olan bu kitabı okurken nefes almakta zorlandım. Ana karakterimiz Maelle yerine utandığım çok fazla an oldu. Sürekli nasihat verilen bu kitapta olay akışı çok karmaşık geldi bana. Kurgusu güzel fakat işlenişi beni yakalayamadı. Kişisel gelişim kitabı gibi fakat roman tarzında. 20 günde anca bitirebildim. “Önerir misin?” Diye sorsalar asla önermem. Bunun yerine gerçekten çok daha fazla şey alabileceğiniz kişisel gelişim kitapları var.
Okuma alışkanlığımı yeniden edinmeye çalıştığım dönemde elime geçen harika kitap...
Kitaplığımın kuytu köşesinden aldığım, arkasını bile okumadan direkt okumaya başladığım İnsanlar...
Matt Haig'in birkaç kitabını daha önceden okumuştum. Dili, anlatımı çok sade ve akıcı bir yazar. İnsanlar kitabıyla beni tekrardan kazandı. İçimi ısıttı, düşündürdü, eğlendirdi, bazen güldürdü, bazen gözlerimi yaşarttı.
Ayrıca bilimsel bir tarafının olması da bana yeni bilgiler kazandırdı. Asal sayılar, ne kadar da önemliymiş aslında.
Herkesin okumasını tavsiye ederim.
Bir gün "Benim için şiir yazdın mı hiç?" demiştin...1000Kitap
Yaşıyoruz Sessize, yazarın iki buçuk sene kanserle mücadele eden karısına yazdığı kitaptır.
Henüz on sekiz yaşında evlenen çift, Ömür Hanım'ın vefatına kadar sonsuz bir sevgi ve bağlılıkla sürer. Şükrü Erbaş'ın, eşi Hatice Erbaş'tan "Ömür Hanım" diye bahsetmesi onun hayatındaki yerini aslında açıkça belli eder.
"Ömür Hanım
Seni çok özledim, çok
Ben gelene kadar çürüme ne olur"
Bir röportajında "Hatice olmasaydı, darmadağın olurdum... Ben zor bir adamım, ben o olsaydım kırk kere evden kovardım." diye başlayan sözlerine Ömür Hanım'a olan sevgi ve saygısını anlatarak devam eder.
"Dünyanın bütün seslerini alıp götürdün"
Kitap, Ömür Hanım'ın hastalık süresinde kendisine yazılmış olup, vefatından sonra da yazılmaya devam edilmiştir. Muhteşem bir aşk, özlem ve acı barındırır. Gözyaşlarınıza hakim olamayabilirsiniz.
"Her sabah aynı soğuk
Her akşam aynı keder
Yastığını koklaya koklaya öğrendim
İnsan bir kere ölmüyormuş meğer"
Uzun zamandır okuduğum en anlamlı, en beklenmedik kitap.
Kitabın daha ilk sayfalarından anlatımıyla okuyucuyu içine çeken bir havası var. Olayların gidişatı da keza öyle. Bitireli 5 dakika olmadı daha. Ne yazsam, ne söylesem şuan hislerimi anlarsınız bilemiyorum fakat uzun zamandır okuduğum en güzel roman. Gözyaşlarıyla bitirdim, uzun süre etkisinden çıkamayacağıma adım kadar eminim. Okuyun, okutun...
