İrfan Taş

İrfan Taş
"Biliyor musun, hayatta pek fazla dileğim olmamıştır. Bir şeyleri dilememeyi çok küçük yaşta öğrendim. Dilemek hak edilmiş hüsrandan başka şey getirmez insana."
Sayfa 635·Kitabı okudu
Alıntı
"Yalanın bazen iyilik olsun diye kullanıldığını biliyorum. Ben yalandan iyilik gelebileceğine inanmam.Doğrunun keskin acısı geçebilir ama yalanın insanı ağır ağır kemiren ıstırabı hiçbir zaman yok olmaz. Her zaman kanayan bir yaradır."
Sayfa 469·Kitabı okudu
"Kabul görmüş gerçeğin temeli üzerine bir dünya kurulamaz mı?" dedi. "Sebepler bilinse bazı acılarla deliliklerin kökü kazınamaz mı?"
Sayfa 298·Kitabı okudu
Bir çocuğun en büyük korkusu sevilmemek, en çok korktuğu cehennem reddedilmektir. Bana kalırsa dünyada herkes reddedilme hissini az veya çok yaşamıştır. Reddediliş öfke doğurur; öfkenin sonucu, reddedilişin intikamı olan suçtur; suçtan da suçluluk kaynaklanır. İşte insanoğlunun öyküsü. Bence reddediliş çıkarlıp atılabilse, insanoğlu farklı olurdu. Belki delilerin sayısı daha az olurdu, İçten içe eminim ki çok sayıda hapishane olmazdı. Her şeyin başı, baslangıcı o. İhtiyacı olan sevgi kendisinden esirgenen bir çocuk kediyi tekmeler, suçluluğunu gizler; bir başkası kendini parayla sevdirmek için hırsızlık yapar; bir üçüncüsü dünyayı fetheder ve her defasında suçluluk, intikam, yine suçluluk. İnsanoğlu tek suçlu hayvandır.
Sayfa 298·Kitabı okudu
Alıntı
"Kalbime korkulu bir keder çöktü. Keşke çocuk olsaydım da ağlasaydım. Böyle korkmak için fazla yaşlıyım. Yıllar önce bir su başında bir kuş avucumda öldüğünden beri de böyle bir umutsuzluk hissetmedim. "
Sayfa 216·Kitabı okudu