Bu bir siyasi içerik değildir. Siyasetten bağımsız olarak bunları söylüyorum. Bazen oturup düşünmek lazım. Siyasetten yeterince yorulduk, parçalandık ve birbirimizi kırdık. Burasının bir kitap sitesi olduğunun farkındayım. Uzun süredir buradayım. Beni bilen bilir, kötü ve art niyetli biri değilim. Amacım bir tartışma yaratmak, kavga gürültü çıkarmak değil. Sadece düşünmenizi istiyorum. Bu paylaşımı yaparken bile korku içerisindeyim.
Kutsal kitabı "Oku" emriyle başlayan, İstiklal Marşı'na ise "Korkma" diyerek başlayan bir millet, nasıl olur da bu kadar bilgisiz ve çaresiz hâle gelebilir? Hangi kırılmalar, hangi unutulmuş değerler ve hangi yanlış yollar bizi bu noktaya sürükledi? Bilgi ve cesaretle yoğrulmuş bir temelden, korkuya ve cehalete savrulmanın sebebi ne olabilir?
“İnsan ırkının bir üyesi olduğunuz için şiir okursunuz, insan ırkı da tutku doludur! Tıp, hukuk, bankacılık — bunlar hayatı sürdürmek için gereklidir. Peki ya şiir, romantizm, aşk, güzellik? Bunlar ise uğruna hayatta kaldığımız şeylerdir!”
ABD'deki şartlar için hala geçerli bir kitap evet. Fakat yurdumuzda, insanların uğruna hayatta kaldığı şeylerin ,bu değerler ile hiç bir ilgisi yok maalesef. Keşke global' de şartlar herkes için eşit olsaydı.