İLAYDA

İLAYDA
@ilaylaylayda
“Ey can bülbülü, bu kafesin içinde ne zamana dek bu yalnızlıkta tek kalacaksın?” ~Mevlânâ
“parlayan bir ruhun” alevleri olmazsa hayat renksiz bir moloz yığınıdır. Ama onun yası dünyaya karşı güçsüzdür, melankolisi müzikten yoksundur: Sabah kızıllığının şairi, sessizce şafak sökümünde kalır.
“Ce qui ne fait qu’effleurer les atures me blesse jusqu’au sang.” Başkalarına vız gelen şey beni derinden yaralıyor.
Onun ruhu bu küçük çabayı göstermeye alçalamıyor...
O (F. Hölderlin) sadece kendini gerçek, somut dünyaya yabancı hissediyordu. İnsanlara ulaşmak için elinde şiirden başka dil yoktur: Basit bir dille, onlarla konuşarak varlığından hiçbir şeyi anlaşılır kılamazdı.