Aynı ama farkı, her yeni senaryoya başladığımda kendime bunu söylerdim. İnsanlar bunu istiyorlardı, o halde kazanan formulün içeriğini değiştirmek ne derece mantıklı olurdu? Bir kitabın ekrana uyarlanıp uyarlanamayacağını daha ilk sayfalarından anlardım ki bu iyi bir şeydi çünkü bana hepsini okuyamayacağım kadar çok kitap gelirdi. Bununla beraber, işimde iyi olmam ömrümün sonuna dek bu işi yapmak istediğim anlamına gelmiyordu. Ben kendi hikayelerimi anlatmak istiyordum. Ne var ki Hollywood artık orijinal. hikayelerle ilgilenmiyordu, romanları filmlere ve televizyon dizilerine çevirip duruyorlardı ama bu, şarabı suya çevirmek gibi bir şeydi. Farklı ama aynı. Peki ama bu kural ilişkiler için de geçerli miydi? Bir evlilikte aynı karakterleri çok uzun süre oynarsak hikayeden sıkılıp bırakmamız yahut sonuna ulaşamadan ilgimizi yitirmemiz kaçınılmaz değil miydi?
Her birinin ne kadar dehşet verici olduğu tek tek anlatılabilir fakat örnek olarak tecavüzü düşünelim. Tecavüz, mağduru bedensel hakları ihlal edilmeden önce ve sonra dehşete düşürür. Morarma ve