Reklam
Yorum için: illekitap.blogspot.com/2024/09/gulben-...
"Sen yokken her şey daha zor gibi gelirdi. Mesafeler işte... Meğer asıl sen bu kadar yakınımdayken senden uzak kalmak zormuş. Karşımda, kalbindeki başka bir adamı anlatışın, onun için benim kıyamadığım gözyaşlarını döküşün, abilerini nasıl görüyorsan beni de öyle görüşün... Herkesi gülümsetmeye çalışan Gökdeniz, artık gülümseyememeye başladı. Ne olursa olsun gülüşlerimi acılarımın üzerine çekerken, aşk acısının üzerini kapatamadım ben. Sen bunları görmedin, sen beni hiç görmedin. Yanlış anlama, seni suçlamıyorum. Hiç suçlamadım, suçlamayacağım da. Kimse kimseyi sevmek zorunda değil. Hiç kimse sırf biri onu seviyor diye o sevgiye karşılık vermek zorunda değil."
Başını eğdi. "Keşke dostun olarak kalabilseydim. Seni üzenlere nefretle dolarken şimdi üzen kişi olmak canımı yakıyor. Beni bir kere olsun görmeyişinden daha çok yakıyor canımı."
İnsanın dudaklardan doğru da çıkar yanlış da. Bir yalanı bile en doğrusuymuş gibi söyleyebilir ama gözlerin cevabı her zaman tektir. Dudakların inkar ettiğini gözler he zaman itiraf eder.
Yıllar önce aşka dair hiç inancı kalmayan kendime bir mesaj gönderebiliyor olsaydım, bu şüphesiz inancını kaybetme, her anını çiçeklendirecek bir adam çıkacak karşına olurdu.
Reklam