Açelya A.
@iloveocean
Biz bu karanlık yolun sonunda
doğacak güneşi görüyoruz!
-safe place for girls n gays
öğrenci
Lise4
Anadolu
Sivas, 10 Mayıs
17 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
Açık ara Maksim Gorkinin en zevk aldığım romanı diyebilirim.
Kendi hayatını anlattığı otobiyografik üçlemesinin ikinci kitabı.
Kalınca bir kitap olmasına rağmen sizi hemen içine çekiyor. Burada en çok beğendiğim ver Gorki'nin toplumla yaşadığı çatışmalar. Çok fazla karakterle tanışıyor, hepsini analiz ediyor ve her biri farklı bir dünya adeta. Her satırı gerek Gorki'nin gerekse farklı karakterlerin mücadelesiyle dolu, çok gerçekçi buldum. Zaten realizm akımıyla yazılmış bir eser.
Gorki'nin kitap ve edebiyatla tanışması da bu kitaba denk geliyor ve inanır mısınız o da farklı bir mücadele. Maksim Gorki'nin kadınlara olan bakış açısının ise bulunduğu ortamın üstünde buldum. Normalde erkeklerin kadınlarla bu derece empati kurması beni şaşırttı, analizlerini ise doğru buldum. Bunu da Maksim Gorki'nin inanılmaz duygusal zekasına bağlıyorum.
Kitap boyunca onu inciten karakterlere acıdığını okuyoruz resmen. “Yav ite bak sen hele.!” demek yerine karşındakinin o kötü davranışı yapma motivasyonu berrak bir su gibi görüyor.
Okuduğunuz için teşekkürler
EFSANEYDİ1000Kitap
Lezizdi. Her şeyi unutup kitabı baştan okumayı gerçekten isterdim.
Yazarın otobiyografik üçlemesinin ilki. Okurken farkettim ki inanılmaz bir gözlem yeteneği ve hafıza var. Yazarın yaptığı gözlemleri okurken çok farklı bir bakış açısı gördüm. Karakterin yaşadığı bulunması zor ortamda içinde bulunduğu zıtlıklar ve çelişkileri okumak bana çok şey kattığını söyleyebilirim. En akılda kalıcı olanı ise dedesi ile yaşadığı tanrısal çatışmalar. Ne kadar bir çocuğun gözünden okusanız da zeki olduğu için hiç havan gelmedi.
Okumayı planlıyorsanız lütfen ertelemeyin ve derhal okuyun!
Evet, gene bi watty kitabı. Dehşet potansiyeli olan bir konu, yüzeysel karakterler ve iç sıkan diyaloglar. Karakterlerin gerçeklikten çok uzak olduğunu düşünüyorum. Yazar sanırım sineklerin
Edebiyat projemdi bu yazı aslında
Spoiler
Bu kitabı okurken ve analiz ederken dikkatimi çeken çok fazla kavram oldu. Yoksulluk, cesaret ve merhamet, dostluk…
Bugün tek tek bu kavramları incelemek ve Stainbeck’in bu 111 sayfalık
Spoiler var1000Kitap
Öncelikle söyleyeyim , çok detaylı bir inceleme yazmayacağım. O yüzden okumak istemeyen okumasın. Filmle karşılaştırma yaparak gideceğim.
Ben kitabı izlemeden önce filmi izlemiştim, sanırım herkes de öyle yapmıştır. Kitap ve filmin çoğu kısmının uyuşması beni çok şaşırttı. Uymayan ufak ayrıntılar var sadece. Ve kitaptaki İlyas filmdekinden çok daha iyi. Filmdeki İlyas resmen ırz düşmanı gibi bir şeymiş ya.Karısını aldattığı kadın da kitabın ortalarında uyanıp Kırgızistan’ın kuzey topraklarına gidiyormuş zaten, dilmedi kadın hiç utanır gibi durmuyordu.
Baytemir karakterinin ise çok iyi yürekli olduğunu düşünüyorum. Toksik masküleniteden arınmış ve onun gibi erkeklere ihtiyacı var toplumun. Ama bence mümkün olmayacak derecede beyaz bir karakter. Mesela gerçek hayatta İlyas’ı görebiliriz. İyi özellikleri de var kötü özellikleri de. Ama Baytemir gibi kaç kişinin karşısına çıkmıştır ki ?
Filmi de kitabı da çok beğendim. Film genellikle Asya/asel in bakış açısından konuyu işlerken kitapta ise daha çok İlyasın iç çatışmalarını okuyoruz. Ve bu durumda birbirlerini dehşet iyi tanımlıyorlar. Kitapta sadece bahsedilen bir sahne (aselin samete kamyona gitmemesi için yalvarıp ağlaması) bile gözden kaçırılmayıp Türkan Şoray'ın muhteşem oyunculuğuyla bizlerin önüne getirilmiş. Filmi ve kitabı beraber izleyip okuyun. Daha çok memnun kalacaksınız