kaktüs
@ilya_da
6 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Bir nefes alıyorum. Hayatın tuhaf bir ritmi var. Tamamen ayırdına varabilmek biraz zaman alıyor. Yıllar. Hatta asırlar. Basit bir ritim değil bu. Ama yine de bir ritim. Tempo sürekli iniş ve çıkışlarla değişiyor.........Ama pes etmezseniz o aşinalığın içindeki unsurlar netleşiyor....... Örüntülerden biri budur: Hiçbir şey olmuyorken, olan şeyler de durur ama bir süre sonra bu hareketsizlik fazla gelir ve davulların çalmaya başlaması gerekir. Bir şey olması gerekir. Genelde bu ihtiyaç sizden kaynaklanır. Bir telefon görüşmesi yaparsınız. " Böyle yaşamaya devam edemem, değişmem lazım," dersiniz. Ardından kontrolünüzde olan bir şey gerçekleşir. Sonra hiçbir şekilde kontrol edemeyeceğiniz başka bir şey olur. Newton'ın üçüncü hareket yasası. Etki tepkiyi yaratır. Bir şeyler olmaya başladığında, başka şeyler de olmaya başlar. Ama bazen neyin niçin olduğunun - neden bütün otobüslerin aynı anda gelidiğinin, hayattaki şansların ve acıların neden üst üste geldiğinin- bir açıklaması yoktur. Tek yapabileceğimiz, örüntüyü, ritmi gözlemlemek ve yaşamaktır.
Reklam
Yaptığı bir hareket yüzünden birine aşık olmak garip gelebilir ama bazen bir insanın kim olduğunu tek bir anın içinde anlayabilirsiniz. Bir buğday tanesini inceleyerek bütün bir evreni anlayabileceğiniz gibi. İlk görüşte aşk diye bir şey var mıdır, yok mudur, bilmem ama bir anda aşk diye bir şey mümkün.
"Kaygı," diye yazmış Kierkegaard, on dokuzuncu yüzyılın ortalarında, "özgürlüğün verdiği baş dönmesidir."
Evet, içimde bir boşluk vardı ama boşluklar da abartılıyor. O boşluğun içinde aşk yoktu ama acı da yoktu. Boşluğun avantajları da vardır. Boşlukların içinde hareket edebilirsiniz.
Biz o kadar uzak olduğunu zannederken, geçmişin bu kadar yakında olması ne tuhaf. Bir cümleden fırlayıp sizi çağırıvermesi tuhaf. Her bir nesne ve sözcüğün, içinde bir hayalet barındırabilmesi tuhaf.
Geçmiş apayrı bir yer değildir. Bir sürü, bir sürü yerdir ve bu yerler şimdide belirivermeye her an hazırdır.
Üst üste yığıldıkça yığılan zaman her an sizi gafil avlamaya hazırdır. Geçmiş şimdinin içinde yaşar, yinelenir, tekler ve size artık olmayan şeyleri hatırlatır. Bazen tek bi ağaç ya da günbatımı, sizi hayatınızda gördüğünüz bütün ağaçların ve günbatımlarının gücüyle çarpabilir ve buna karşı yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur. Hem de hiç.
Yıllar boyu anılardaki hüznün, mutluluk anlarımızdan daha yoğun ve daha dayanıklı olduğuna inandım......Ama son zamanlarda, şimdi, duygularda hesapçılık yapılamayacağını hissetmeye başladım. Kendimizi acıdan korurken yepyeni, daha sinsi bir acı yaratabileceğimizi. Çelişki. Ama bu çelişkiyi bu gece çözecek değilim. Hayat çok karmaşık.
Reklam