• “Ebû Hanife kimdir? İmam-ı A’zam Ebû Hanîfe bizim mezhep imamımız. Türkiye’de büyük çoğunluğun mezhep imamı, ilmin o döneminde etrafına topladığı dev adamlara düşüncelerini takrîr ve dikte eden, ders halkasında ilk dönemlerin aydınlık topluluğuna Şeyhülislâmlık yapan İmam Ebû Yusuf’ları, İmam Muhammed’leri, İmam Hasan Şeybânî’leri, İmam Züfer’leri ve Hz. Şafiî’nin üstadı Veki’leri yetiştiren bir üstadlar üstadıydı..
  • Ehl-i sünnet imamı Imam Maturudi Hz Adem'in nimetlendiği yerin Dünya üzerinde bir bahçe olduğunu ifade etmiş aynı şekilde Imam A'zam Ebu Hanife'nin de, Hz.Adem'in yaratıldığı cennetin dünyadaki bir bahçe olduğuna inandığı kaynaklarda nakledilmektedir.
  • İmam-ı Azam Ebu Hanife zamanında onu sevmeyen ve ona buğzeden muhaliflerinden bir tanesi, talebelerinin ve sevenlerinin huzurunda onu cevapsız bırakıp mahcup etmek için aldatıcı bir soru hazırladı. Ve büyük imamın bulunduğu meclise gelip bu aldatıcı ve karmaşık soruyu sordu.

    -Bir adam var ki onun kamil bir Müslüman olduğuna herkes şehadet eder, fakat bazı sözleri var ki küfür kokuyor. Onun hakkındaki hükmünün ne olduğu öğrenmek istiyorum. Bu kimse şunları söylüyor:

    "Cenneti ümid etmiyorum,

    Cehennemden ve Allah'tan korkmuyorum.

    Ölü etini severek yerim.

    Rükusuz ve secdesiz namaz kılarım.

    Hakka buğzeder, fitneyi severim.

    Yahudi ve Hıristiyanları da tasdik ederim.

    Görmeden şahitlik ederim."

    Işte böyle bu kimse hakkındaki hükmünüz nedir?

    Imamı Azam Ebu Hanife hazretleri bunu soran kimseye;

    "Peki bu kimse hakkında senin bir fikrin var mı?" deyince, o; "Ben ne diyeyim, bunu sana soruyorum."dedi.

    Imamı Azam talebelerine döndü ve aynı soruyu onlara sordu. Talebeleri de; "bu söylenenler küfür alameti olduğu için, söyleyen kimsenin küfrüne delalet eder." diye cevap verdiler.

    Bunun üzerine Imam-ı Azam Ebu Hanife Hazretleri sözü aldı ve hafif bir tebessüm le bu söylenenlerin ne manaya geldiğini tek tek şöyle açıkladı:

    "Bu adam gerçekten de kamil bir mümindir. Zira onun söylediği bu sözler hep mecazidir, tevili vardır. Şöyle ki: Bu kimse cenneti ümit etmiyor. Yani Cennetin sahibi olan Hz. Allah'ı ümit ediyor.

    Cehennemden korkmuyor, Cehennemin sahibinden korkuyor.

    'Allah'tan korkmuyorum' derken, Allah'ın adaletle hükmedeceğini bildiği için, Allah'ın kendisine zulmedeceğinden korkmuyor.

    'Ölü eti yerim' derken, söylemek istediği balık etidir.

    'Rükusuz ve secdesiz namaz kılarım' demekle, cenaze namazını kastediyor.

    'Hakka buğz ederim' sözüyle kastettiği şey, ölümdür. Herkes için Hak (ölüm) vaki olacak. Mevla Teala'ya daha fazla kulluk yapabilmek için ölümü istemiyor.

    'Fitneyi severim' derken fitneden kastı ise evlatlarıdır. Çünkü Mevla Kur'an-ı Kerimde Mal ve evladı fitne olarak zikredilmiştir. (Teğabun: 15)