Sena YILDIRIM
@inHa
Stajyer Avukat
Hukuk Fakültesi Mezunu
Ankara
8 Mart
39 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Öncelikle bu kitabı bu kadar çok ertelediğim için kendime sitemimle başlıyorum. Onca yıl önceki birilerinin kendi zamanındaki olaylardan dolayı geleceğe duyduğu kaygılarının öngörüsünün (ne kadar
HERKESİN ÖZELLİKLE BİR EBEVEYNİN OKUMASI GEREKEN BİR KİTAP
Öncelikle okuduğum her kitabın bende iz bıraktığını düşünürüm az ya da çok , değerli veya değil ama illaki bir şeylere dokunmuştur. Bu kitabın bende bıraktığı iz ise kitap; ideallerimi, üstüne inşa
Hayatımda okuduğum ve beni etkileyen ikinci kitap. Çoğu yerde gözlerim dola dola neredeyse tümünde de tüylerim diken diken okudum. Hani arkadaşlarımızın ,yakınlarımızın sevdiklerimizin konuşmaları bazen can sıkar dinlemek istemeyiz hatta bazen ise susmalarını söyleriz. Bırakın konuşsunlar bırakın içlerinde tek bir kelime hapis kalmasın . Bari özgürlüklerini kelimeler üzerinde kursunlar. Çünkü içinde sıkışıp kalmış dışarı çıkmayı bekleyen ve çıkamadığındaysa o kişiyi yakan içinde bir kelime volkanı oluşmuş kişiler var ....Melody var. Ha bu arada hep inandığım ve inanmaya devam edeceğim bir şey eklemek istiyorum,
'Farklı kişiler her zaman özeldir.'
!!! SPOİLER İÇERİR !!!
İki kere okudum ve hala da okurum o derece güzel ,akıcı ,devamımı oku dercesine bir kitap.
Bir kitapta karakterin psikolojisi nasıl anlatılır, okuyucuya yansıtılır, yansıtmayı bırakın okuyucuya nasıl yaşatılır, işte bu kitap tam da bunu yapmış. Stefan Zweig'dan bahsediyoruz bir zahmet!! Resmen adamın yaşadığı her duyguyu ben de yaşadım.Onunla birlikte delirme noktasına geldim.O kitabı çalarken ben de terler döktüm, hücresine götürmeye çalışırken onunla birlikte kendimi sıktım.
Kitap aslında çok güzel bir yere değinmiş bence. Mesela değindiği noktalardan bir tanesi benim görüşümce, amaçsızlığın seni hangi boyutlara getireceğidir. O odanın içinde amaçsızca durmak hiçbir şey düşünememek hatta adam (karakterimiz) delirmemek için bir sonraki sorguda ne söyleyeceğini, bu sorguda ne söylediğini düşünüyor tabi bu daha da çıldırmasına neden oluyor bir süre sonra. 'O sorguda bunu söylemiş miydim? Hayır, ona değinmedim, yoksa bunu mu söylemiştim? Buna göre diğer sorguda ne demeliyim?' gibi..
Zaten yapmak istedikleri de bu, sorgulama taktiklerinden biri o zamanlarda.
Hani diyoruz ya çoğu kez hiçbir şey düşünmeden yaşasak daha huzurlu oluruz vs. bu kitapta karakterimiz bizim tam tersimize, düşünecek bir şeyler arıyor sırf aklına kaybetmemek için.
Hani derler ya öyle bir kitap okudum ki ya da film izledim ki hayatımı değiştirdi diye, ben inanmazdım buna ama dört sene önce bu kitap bana bir çok şeyi inandırdı. Hayatımı değiştirdi. Hayata bakış açımı, kader anlayışımdaki soru işaretlerime yanıt verdi.Ama sonunu sorsanız kitabın ya da konusunu hala yanıt veremem.Okuduktan sonra kafamı kaldırıp o dünyanın içinden çıktığımda ağzım açıktı :))) cidden ve kitaba dair aklımda kalan sadece, bu sonunda ne kadar şaşırdığım.Kitabın zaten her sayfası şaşırtıcı benzersiz ve kaliteli ama o son sayfa...
Bir daha böyle bir kitap karşıma gelmedi gelmeyecek de sanırım.Ve hayatımdaki okuduğum en iyi kitap olmaya devam edecek.Çünkü bana birçok şey katmayı geçin gerçekten hayatımı ve düşüncelerimi değiştirdi.
Bazı düşüncelerim vardı bir de herkese göre uçuk kaçan onlara da bu kitapla destek buldum.
