Memed
@incememeddd
Cahilliği yok olana dek
.
24 Mart 1990
80 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Nerede başlar insanın yolculuğu? Ana rahmine düştüğünde mi, yoksa bir gönüle düştüğünde mi? Nerede son bulur yolculuk? Toprağın altına girdiğinde mi, yoksa gönüller seni unuttuğunda mı?
Ölüm her zaman orada, bütün bu endişelerin ufku. Sokrates çok açık bir şekilde söylemiştir, 'iyi yaşamayı öğrenmek için kişinin iyi ölmeyi öğrenmesi gerekir.' Ya da Seneca, 'Ondan vazgeçmeye istekli ve hazır olanlar dışında kimse hayatın gerçek tadını alamaz.'
Ne kadar güçlü olursa olsun bütün duygular hafifliyor. Hani unutulmaz diyorlar ya, yalan! Hepsi, her şey, herkes unutuluyor. Bu işlerin tek ilacı var, o da zaman...
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken bir şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
