• 104 syf.
    ·8 günde·Beğendi·10/10
    Okuduğum en anlamli en bitmesini istemediğim kitaptan biriydi.
    Insan neyle mi yaşar? Sevgiyle...
    Sevgisiz bir dünya düşünülemez.Kitapta öğüt verici hikâyenin olması gerçekten takdire sayandi.
    Hele beni en çok etkileyen palto alacak parası olmayan adamin cebindeki son parayı zor durumda olan biriyle paylaşması beni çok etkilemişti.Içimizdeki sevgi bizi merhametli kılıyor.
    Bu kitabı muhakkak okumalısınız.Birer parça ışık tutacak hayatınıza...
  • — Her insanın kendisi için kaygılanarak değil, sevgiyle yaşadığını
    öğrendim.
    O anne çocukların yaşaması için neye ihtiyaçları olduğunu bilmiyordu.
    Zengin adamın da haberi yoktu neye ihtiyacı olduğundan. Hiçbir insan
    akşama çizmeye mi, yoksa ölü terliğine mi ihtiyacı olacağını bilemez.
    İnsan olduğumda hayatta kalmamı sağlayan kendimi kollamam değil, yolda
    rastladığım bir adamla karısının sevgisidir; bana acımaları, beni sevmeleridir.
    Öksüz kızlar da onlara acıyıp seven yabancı bir kadının yüreğindeki sevgi
    sayesinde hayatta kaldı. Bütün insanlar kendilerini düşünüp kolladıkları için
    değil, içlerindeki sevgiyle yaşıyor.
  • 112 syf.
    ·3 günde·10/10
    Çok beğendiğim kitaplarda genelde nereden başlayacağımı bilemiyorum. Bu eser bana çok şey kattı. Keşke, keşke daha önce okusaymışım.

    Eğer hâlâ bu mükemmel kitabı okumadıysanız önce gerçekten kendinize 'İnsan Neyle Yaşar?' diye sorun ve cevaplayın. Parayla mı yaşar? Mal mülkle mi? Uğurlu kolyesiyle ya da kendini adadığı biriyle mi? Hiç biri değil, hiç biri!

    Vicdanımızın ve beynimizin en ücra köşelerinde var sevgisi. Tüm canlılar aleminin fıtratında var. Nasıl bir bitki sevgiyi hissedip, onunla canlanıyorsa insan da tıpkı bitkiler, hayvanlar gibi sevgiyle besleniyor.

    O kadar alıntı paylaşmak istedim ki. Ama mümkün değil, hangi can alıcı cümleyi paylaşmak istesem bir önceki cümle olmadan anlamsızdı, o cümle de diğeri olmadan. Altı hikayenin tümü bütünüyle hayat dersi.

    Yine de ben en sevdiğim hikayeleri söyleyeyim.
    1. İnsan Neyle Yaşar?
    2. İnsana Çok Toprak Gerekir Mi? (Son cümlesi kitaba kat kat aşık olmaya yeterdi!)

    Okunması gereken, isteyene çok fazla şey katacak bir kitap. Lütfen okuyun. Çünkü insanları sevmeye çok ihtiyacımız var.

    Keyifli okumalar
  • 112 syf.
    ·Beğendi·9/10
    Bu kitap Tolstoy’dan okuduğum üçüncü kitap ve artık gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki, bir sonraki kitaplarını beğenir miyim beğenmez miyim, konusu bana hitap eder mi etmez mi diye düşünmeden hepsini alıp okuyacağıma emin oldum. Tolstoy okumaya başladığınızda farkediyorsunuz ki her inançtan, her ideolojiden, her yaşam tarzından insanları, yani temelde, insanlığı o kadar doğal analiz ediyor ve betimliyor ki yarattığı hikayelerde ve karakterlerde kendinizle, kendi aile ve çevrenizden insanlarla karşılaşmamanız olanaksız. Bir yazar düşünün, 19. yüzyıl Rus İmparatorluğu’nun en köklü ve varlıklı ailelerinden birinde doğup büyümüş, iyi bir eğitimin yanı sıra aristokrat çevrenin içinde kavrulmuş, orduya katılıp savaş ve iktidar üzerine fikirler edinip kafa yormuş, sonrasında başkente uzak Yasnaya Polyana adlı bir köyde kendi aile şartlarına nazaran mütevazi bir evde, çiftçilik ve toprak işleriyle uğraşarak karısı ve çocuklarıyla hayatını sürdürmüş. Bence Tolstoy’un, insan analizinde en iyi yazarlardan biri olarak anılmasının temelinde, bir imparatorlukta olabilecek en yüksek mevkideki sosyete ve olabilecek en düşük mevkideki toprak köleleri/çiftçilik yapan halk ile hayatının belli dönemlerinde iç içe yaşaması ve her sınıftan, her hayattan insanın duygu ve düşüncelerini özümseyip aktarabilmesi yatar.

    İnsan Neyle Yaşar? kitabı bir nefeste bitereceğiniz, temelinde insanın kavgacılığını, maddiyat ve çıkar hırslarını, şükretmezciliğini, ikiyüzlülüğünü, acımasızlığını ve merhametsizliğini işleyip eleştiren ve bize bu duyguların ancak Tanrı’ya ve insana duyulan sevgiyle terbiye edilebileceğini anlatan kısa kısa altı hikayeden oluşmaktadır. İncil’den alıntılar her hikayeye uyumludur.

    Bazı inceleme yazılarında kitabın sürekli dini öğütler içermesi ile ilgili bir takım eleştirilere maruz kaldığını farkettim. Böyle düşünen okurlar için kitabın mesajını, vermek istediği ana fikri pek fazla kavrayamadıkları hissine kapıldım. Unutulmamalıdır ki Tolstoy, Kilise’nin baskıcı din anlayışını dışlayarak Dogmatik Teolojinin Eleştirisi kitabını yazmış ve kendine özgü, temeli insan sevgisine dayanan bir inanç geliştirmiştir. İnançsız biri olsanız bile kitabı okuduğunuzda, “Tanrı ve Tanrı sevgisiyle yapılan eylem” ile ilgili bir söylem gördüğünüz zaman, kendi zihninizde o söylemi “vicdan ve vicdanen yapılan eylem” olarak düşünecek olursanız, inanın bana kitaptan en az inançlı bir insan kadar etkileneceksiniz, kitap boyunca işlenen Tanrı da sizin vicdanınız ve insanlığınız olacak...

    Herkese keyifli okumalar. :)


    İnsan Neyle Yaşar? Lev Nikolayeviç Tolstoy
  • 95 syf.
    ·1 günde·Beğendi·10/10
    Her birey belli bir yaşa geldikten sonra aklına tuhaf sorular takılır. Neden varız ?Tanrı niye gözükmüyor ? Sonumuz ne?vs. Sevgili Tolstoy'da soruyor Insan ne ile yaşar? Ve bu soruyu birkaç farklı hikaye anlatarak bize aktarır. Her hikayesini sade bir dil kullanarak bize net bir şekilde açıklamış. Insan neyle mi yaşar? Insan sevgiyle yaşar. insan huzurla yaşar. Kitabın ilk hikayesi gökten inen meleğin 3 hakikati ogrenmesi hoşuma gitti:Insan içinde ne barindirir?, insana verilmeyen nedir?, Insan ne ile yaşar? Bu hakikati öğrenme öyküleri güzeldi.
    Not: Sevgi nerdeyse Tanrı da ordadır.
  • İnsanda ne var? İnsana ne verilmemiştir? İnsan neyle yaşar?
    -Her insanın kendisi için kaygılanarak değil, sevgiyle yaşadığını öğrendim.Bütün insanlar kendilerini düşünüp kolladıkları için değil, içlerindeki sevgiyle yaşıyor.
    -Adam bir yılın hesabını yapıyor,oysa akşama kalmadan öleceğini bilmiyor. İnsana neye ihtiyacı olduğunu bilme yetisi verilmemişti. Hiçbir insan akşama çizmeye mi, yoksa ölü terliğine mi ihtiyacı olacağını bilemez.
    -Önceleri Tanrı’nın insana sırf yaşasınlar diye can verdiğini sanıyordum;artık diğer nedenleri de biliyorum.
    -Seven insan Tanrı’nın, Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir.
    Lev Nikolayeviç Tolstoy
    Sayfa 27 - Türkiye iş bankası/kültür yayınları
  • 95 syf.
    Sınav haftama denk gelen ve benim elime aldığım süreçte 3 kere baştan alıp okuduğum kitap.

    İnsan Neyle Yaşar?

    Eminim okuyanlar da bu soruyu benim gibi kendine sormuştur.
    Yahu biz gerçekten neyle yaşıyoruz
    Sevgiyle mi,
    İnaçlarımızla mı,
    Biz insanlar niçin ve neden birbirimize bağlı bir şekilde yaşıyoruz? Aile akraba kavramaları nereden geliyor, neden diğer insanlara bağlı kalmak zorundayız.
    Tanrı nedir?
    İnsan nedir?
    İnsanda Tanrı'nın bir parçası var mı?
    Kötülüğün nedeni insan mı?
    isteklerimiz nasıl oluşur?
    Arada durup kendime bu soruları soruyorum.

    Kitabı okurken ne kadar geç okuduğumu anladım. (Aslında ben hep geç kalırım. Kendimce kitap ve yazar hakkında düşünürüm sonra gider alırım günü geldiğinde okurum okuduktan sonra geç kaldığımı anlarım.)
    Peki sorularıma cevap verdi mi? Birkaç soru için evet diyebilirim ama çoğu yerinde duruyor.
    ...
    Kitaba gelirsem 6 kısa öyküden oluşuyor. ( İlk öykü kitabın adın alan öykü buna neden değindim bilmiyorum.) Kısa ve sürekliyici dini bence diyebileceğim bir kitap hatta insanlara iyilik ve ahlaki olarak bir takım öğütler veriyor diyebilirim. Kitabı okumadan Roman ve Felsefe üzerinde bir kitap düşünmüştüm. Kitap öyle bilgi içeren felesfi bir kitap değil ama ders çıkartabilecek hikayeler var. Tolstoy'un okuduğum ilk kitabı ve bu kitaptan birkaç soruma cevap aldım.

    Biz insanlar neyle yaşıyoruz?
    Tolstoy' a göre '' Seven insan Tanrı'nın Tanrı da onun içindedir, çünkü Tanrı sevgidir. '' ve ''Bütün insanlar kendilerini düşünüp kolladıkları için değil, içlerindeki sevgiyle yaşıyor.'' Bizi birbirimize bağlan sevgi mi? sorusuna cevap aldım.

    Biz insan neden birbirimize bağlı yaşıyoruz diye sorum vardı.
    Sevgili Tolstoy' a göre ''Önceleri Tanrı’nın insana sırf yaşasınlar diye can verdiğini sanıyordum" artık diğer nedenleri de biliyorum Anladım ki Tanrı insanların ayrı yaşamasını istemiyor; bu yüzden tek tek neye ihtiyaçları olduğunu açık etmiyor. Beraber yaşamalarının istediğinden hepsine kendileri ve diğerlerinin neye, ihtiyacı olduğunu gösteriyor.

    İnsan da Tanrı'nın bir parçası var mı?
    Kitabın ilk sayfasında ''Hiç kimse hiç bir zaman tanrıyı görmüş değildir. Ama birbimizi sevsersek Tanrı içimizde yaşar ve sevisi içimizde yetkinleşmiş olur.''
    (Yuhanna 4:12.bap)

    Tolstoy'un okuduğum ilk kitabı sorularıma cevap aldım ama hala tamam diyemiyorum.