Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Günahımız büyük, utanç duyuyoruz ama bizi yalnızca eksiksiz ve son bir tövbe kurtarabilir; insani zaaflarına öğrenmiş zavallı yaratıklarız, aynı zor şartlarda yüreklerimizin aynı hataya düşeceğini ve önceden olduğu gibi günah işleyeceğimizi biliyoruz. Güçlü olan üstesinden gelebilir ve kurtulabilirdi, ama biz kaybettik."
"Namusum üzerine söylüyorum, hiç böyle saçma şey duymadım! Yalanlar arasında ayrım yapabilecek kadar aklınız yok mu sizin? Zararlı yalanlarla kurtarıcı yalanlar arasındaki farkı bilmiyor musunuz?
"Bütün yalanlar günahtır," dedi Hannah dudaklarını mengene gibi sıkarak, "bütün yalanlar yasaktır."
Eşsiz Hıristiyan sabırsızlıktan sandalyesinde duramıyordu. Buna karşılık vermeye yeltendi ama nereden ve nasıl başlayacağını bilemedi. Sonunda girişimde bulunarak,
"Hannah, sen birini hak etmediği bir kötülük ya da utançtan korumak için yalan söylemez mi misin?" dedi.
"Hayır."
"Bir dost için bile bunu yapmaz mısın?"
"Hayır."
"En iyi dostun için?"
"Hayır yapmam."
Doktor bir süre bu durumla mücadele ettikten sonra şunu sordu:
"Onu şiddetli acı, sefalet ve kederden kurtarmak için bile söylemez misin?"
"Hayır, hayatını kurtarmak için bile söylemem."
Başka bir duraksamadan sonra,
"Ruhunu kurtarmak için de söylemez misin?"
Kısa bir sessizlikten sonra Hester yavaş sesle ama kararlılıkla yanıtladı,
"Ruhunu kurtarmak için de söylemem."
Bir süre kimse konuşmadı, sonra doktor,
"Sen de mi öylesin Hannah?" dedi.
Kadın "Evet," diye yanıtladı.
"İkinize de soruyorum: Neden?"
"Çünkü böyle bir yalan da, başka yalanlar da günahtır, bedeli de ruhumuzu kaybetmemiz olabilir, tövbe edecek vakit bulamadan ölürsek, böyle de olacaktır."
Nihayet iyice büyüdüğümde beni sattılar, alıp götürdüler, annemi bir daha görmedim. Çok üzülmüştü, ben de aynı haldeydim, ağladık ama beni elinden geldiğince rahatlattı, bizim bu dünyaya anlamlı ve iyi bir amaç uğruna gönderildiğimizi, görevlerimizi sızlanmadan yerine getirmemiz, hayatı olduğu gibi kabul etmemiz, başkalarının iyiliği için yaşamamız ve ortaya çıkan sonuçları kafamıza takmamız gerektiğini, çünkü onların bizim sorunumuz olmadığını söyledi. İnsanların bunları yaptığın da başka bir dünyada yüce ve güzel bir ödül elde edeceğini, biz hayvanların oraya gidemesek ve karşılığında ödül alamasak da, iyi ve doğru davranmanın kısacık hayatlarımıza değer ve saygınlık katacağını, bunun da kendi çapında bir ödül olduğunu anlattı. Bütün bunları zaman içinde, çocuklarla kilise okuluna gittiği sırada öğrenmişti ve onları hafızasında sözcüklerden ve cümlelerden daha çok özenle saklamıştı; hepimizin iyiliği için onlara yoğunlaşmıştı. Böylece, olanca kibrine karşın bilge ve ince ruhlu olduğu görülebilirdi.