İlk başları sıkıcı olsa da son 40 50 sayfa prime açan kitap interstellar misali sksksksksksskskksks kitap iyi bu arada yazar hakkında konuşacak olursak da adam İranlı ve Şii bir ailede doğmuş islam devriminin baskıcı politikalarına maruz kalarak büyümüş ve sonrasında amerikaya taşınmışlar orada ağır misyoner bir grup olan evanjelistlerin kamplarından birine katılmış ve Hristiyan olma kararı vermiş sonrasında teoloji okumuş ve Müslümanlığa geri dönmüş ancak bu sefer sünni olarak:)
Yedinci Mum
Yedinci Mum Gizem çetin. Kitap sadece “uzay + kara delik + zaman yolculuğu” anlatan bir bilim kurgu değil; bilim kurgu kabuğunun içine maneviyat, tarih, varoluş ve insanlık sorgusu yerleştirilmiş bir eser olmuş. Robotlar tarafından büyütülen Hayat karakteri, kara delik, zamanın yürüdükçe ilerlemesi, Hz. Adem dönemine düşüş, Habil–Kabil olayı… Bunlar alışılmış Türk bilim kurgusunda çok sık gördüğümüz birleşimler değil. Bilim kurgu ile dini/tasavvufi katman yan yana duruyor.Dünyayı hiç bilmeyen, sürekli sorular soran, öğrenmeye aç bir karakter olması hikâyeye “keşif” hissi katıyor. Okur da onunla beraber öğreniyor.“Adım attıkça zamanda ilerlemek”, “zamanın metreyle ölçülmesi”, “dokunulan şeylerin kopyalanması” gibi fikirler kitabın bilim kurgu tarafını güçlendiriyor. Özellikle Interstellar(yıldızlar arası) havasını veriyor. Dini unsurlar doğrudan vaaz gibi değil, olayların içine yerleştirilmiş. Bilim kurgu seven ama manevi tarafı da güçlü eser arayanlar için farklı bir tat olabilir.
Öncelikle Wells’in hem bilimkurgu yazınına hem de insanlığın ortak belleğine yaptığı katkılardan bahsetmek gerekir. Onun dönemine kadar gelen bilimsel romans külliyatında, Mary Shelley’in
İnsan! Topluca yaşayan ancak asla bir arada duramayan canlılar birliği. Her zaman barış isteyen ama en ufak menfaat kırıntısında ortalığı ateşe verebilen bir varlık. Kendini tüm evrenden daha üstün gören, bencil soy…
Ve gücü eline alınca acıdan daha çok acı var liderler!
Belki de dünyanın virüsü bizlerizdir!
Syztarg inanılmaz bir kitap. Ve Muhammed Aslan inanılmaz bir yazar. Kitaptan, karakterlerinden ve asla tahmin dahi edemeyeceğim mükemmel sonundan çok etkilendim.
Kitaptaki bir karaktere kızarken birkaç sayfa sonra onu anlamak hatta ona üzülmek yazarın kurgu ve kaleminin gerçekten ne kadar güçlü olduğunu anlatıyor bize…
Kendisi bir Adam Fawer, bir Dan Brown gücünde kurgu yeteneğine sahip. Interstellar etkisini çok göremedim :)
İyi ki de görememişim..
yüzümüze tokat gibi çarpan insan ve toplum tespitleri çok etkileyiciydi. Bilim kurgu yazmak, bu kadar çok karakteri bir arada bu kadar akıcı tutmak çok zor. Zekana ve aklına sağlık 
Muhammed Aslan
Farklı evrenlerde belki iz veya izlem ile karşılaşırsın bi gün,
belli mi olur :)
Yarın fırsat bulabilirsem bir video ile kitabı size biraz daha anlatmaya çalışacağım. Ve sonraki kitabım, artık bitmesi gereken Adam Fawer/Mobius…
Uzun zamandır okuma alışkanlığım yaşadığım mental zorluklar sebebiyle beklemedeydi. Onu geri aldım ve geliyorum
Sıradan bir gün tuhaf bir adamDuygu ve Düşünce
Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen, olay kurgusu, karakterlerin betimlenişi ve psikolojik durumların aktarımı son derece başarılı. Anlatımındaki derinlik, yazarın hem insan doğasına hem de toplumsal yapıya dair gözlem gücünü ortaya koyuyor. Kitap, yalnızca bir hikâye anlatmakla kalmıyor; aynı zamanda çok katmanlı bir düşünsel sorgulamaya da davet ediyor.
Yazar, farklı konu başlıkları altında çeşitli mesajlar verirken, insan psikolojisi üzerine dikkat çekici analizler yapıyor. “Burada bir saniye geçti, orada yıllarca yaşadın.” cümlesiyle, kuantum fiziğine gönderme yaparak zamanın göreceliğini sorguluyor ve bu yönüyle okuyucuya Interstellar filmini anımsatıyor. Ayrıca, Schrödinger’in kedisi deneyine atıfta bulunarak, insanın hem iyi hem de kötü olabileceğini; ancak gözlem yapılmadıkça bu durumun anlaşılmayacağını düşündürüyor.
Eserin en çarpıcı yönlerinden biri, insanın doğası gereği kendi çıkarlarını korumak adına başkalarının hayatlarını hiçe sayabilme eğilimini ürkütücü bir gerçekçilikle anlatması. Bu durum, karakterlerin içsel çatışmalarıyla birleştiğinde, okuru hem düşündüren hem de rahatsız eden bir atmosfer yaratıyor.
Kitabın özünü tek bir cümleyle özetlemek gerekirse, Herakleitos’un şu sözü tam anlamıyla eserin ruhunu yansıtıyor:
“Aynı nehirde iki kez yıkanamazsınız; çünkü nehir aynı nehir değildir ve siz aynı siz değilsiniz.”
Bu ifade, hem karakterlerin hem de okuyucunun değişimini ve dönüşümünü simgeliyor. Sonuç olarak, yazarın ilk eserine rağmen derin felsefi göndermeleri, psikolojik çözümlemeleri ve güçlü olay kurgusuyla etkileyici bir başlangıç yaptığı söylenebilir.
Zaman yolculuğu, uzaylılar, savaş travması ve absürd mizah bir arada. Eserimiz, Interstellar kadar kafa karıştırıcı, Dark kadar karanlık ama çok daha insani. Vonnegut: “Savaş kötüdür”ün en tuhaf ama en doğru hali. Falan filan. 
Mezbaha Beş
