Batuhan

Batuhan
@inthe90s
İzmir
106 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Biyolojik evrimde mühim olan tekil bireyler değil, türün kendisinin devamlılığıdır. Modern dünya sistemi kolektif bilinçdışında evrimsel ilerlemenin izlerini taşır. Geniş perspektifte; mevcut sistem, türün var olan bireylerinin en iyi şartlarda yaşaması için olduğunu değil, türün geleceğinin gözetildiğini ve ona göre hareket edildiğini hissettirir. Yürüdüğümüz yolları topraktan betona dönüştürmüş birileri vardır, şehir hayatında çevremize baktığımızda gördüğümüz tüm kültüre ait ögeler, yapılar birileri tarafından ve birileri için inşa edilmiştir. İçinde yaşadığımız dünya bizden önceki nesillerin çıktısıdır, onlar tarafından kurgulanmıştır. Bir şimdiki zaman sistemi olmayan, geleceğe yöneltilmiş umut taciri kapitalizm anlayışının diğer ekonomik sistemleri alt edebilmesinin sebeplerinden biri budur.
Reklam
Lacan, Hegel’in diyalektiğine psikanalitik bir şerh düşer. Bebek aynada kendini gördüğünde "Ben" der, ancak o gördüğü görüntü (imge) kendisi değildir, sadece bir yansımadır. Dolayısıyla "Ben" yeteneği, Hegel’in dediği gibi üstün bir forma erişmek değil, temelli bir yabancılaşmadır. "Ben" dediğimiz şey, aslında dışarıdaki bir imgeye duyduğumuz yanlış bir aidiyettir.
İnsan bilinci bu dünyaya gelişinin kendi kararıyla olmadığını unutmaya meyillidir. Öz bilinç sonrası gelişen özgür irade; özneyi, dünyadaki her şeyi kendi seçtiği yanılgısına götürür. Yaşamın bizden alınışı konusunda da söz hakkına sahip değilizdir. Bu durum geriye kalan her şeyin anlamını silikleştirir. En temel iki ontolojik durum da dışarıdan bize dayatılır. Hepimiz yalnızca doğmuş olduğumuz için yaşamaya devam eder, yalnızca zorunda olduğumuz için ölürüz.
Eğer yaşanan her gün geçmişteki bir günü aratıyorsa, yaşam yalnızca nostaljinin özlemi haline dönüşmüşse, her yeni gün omuzlarda taşınan yükün daha da arttığını hissettiriyorsa devam etmek yerine sona varmak daha çekicidir.
insan ölmek için yaratıldı korkuya inanma ateşe inanma, suya, havaya inanma aşk bile ölüyor aşka inanma bir ceket al üstüne bir geyiği düşle, bir ağacı hatırla insan düşmek için yaratıldı, kuşlara da inanma sen sıkı sarıl kalbime dünya sandığın yer değil sandığın yer değil en güzel yerin en güzel yerinde değiliz biz bu şiirin
Reklam