60’lı yıllarda yazılmış olmasına rağmen, dilinin akıcılığı olsun, dedektiflerin hem soruşturma sırasında hem de evlerindeki ruh halleri olsun yaşanılan duyguları okuyucuya direkt aktaran bir kitaptı serinin ilki.
Serinin üçüncü, yazarın Türkçe'ye çevrilmiş son romanı Gataca bir önceki roman E Sendromu'nun bıraktığı noktadan başlıyor ve bir çok katmandan oluşan, okudukça derinlere daldığınızı hissettiren inanılmaz bir kitaptı. Öldürülen bir kadının vakasının soruşturmasından, buzulların içinde bulunan ilk insandan, balta girmemiş ormanlardaki kabilelere kadar ne heyecan, ne macera. Vay vay vay... Aynı zamanda çok duygusallaştıran bölümleri hep var. Franck Thilliez romanları bir hazine, keşke hepsi Türkçe'ye çevrilse.
"O" bir çoğumuzun izlediği, palyaçolardan korkmamıza, onlardan hoşlanmamaya sebep olmuş, bir Stephen King romanı uyarlamasıydı. Ben çocukluğumda ilk filmi arkadaşlarımla birlikte izlemiş, sonra da evin içinde el ele, odadan odaya birlikte dolaşmıştık korkudan. Yıllar sonra yeni versiyonu da izleyip yine bayıldım. E artık hala romanı okumamış olmam ayıp olduğu için yeni yılın ilk kitabı olarak "O" yu seçtim. Nefisti, harikaydı. Geç okuduğuma hayıflandım, varsa elinizde çok sayfalı diye ertelemeyin, tavsiye ediyorum. Su gibi akıyor.
Mısır tarihine meraklı Amelia Peabody, Nil nehri boyunca bir geziye çıkıyor ve tarihi kalıntılar arasında yaşadığı enteresan olaylara şahit oluyoruz. Mezarından kalkıp geceleri dolaşan mumya, lanetlere inanıp kazı alanından kaçan yerli halk, Amelia ve arkadaşlarının başına gelen talihsiz olaylar bir aşk hikayesi çerçevesinde anlatılıyor. Polisiyeden çok aşk baskındı, ilk defa bu türde bir roman okumuş oldum. Serinin ilk kitabı Kumsaldaki Timsah, her ne kadar Amelia karakterini sevmiş olsam da, devamını okumaya pek niyetim yok.
Herkesin birbirini tanıdığı, geçmişten gelen sırlarla dolu küçük bir kasabada kaybolan genç bir kızı bulmak amacıyla eskiden aynı kasabada yaşayan Dedektif Charlie için yıllar sonra Stockholm'den geçmişe yolculuk yapmanın zorluğunu, hatırlamak istemediği anıları, kayıp Annebelle'i bulmak için çabalamasını heyecan, merak, zaman zaman kızgınlık, ama çoğunlukla da üzüntü duyarak okudum.
