Reklam
Hani beyin yakan diye nitelendirdiğimiz filmler ve kitaplar vardır ya, işte #sahtebellek de tam öyle. Sahte Bellek Sendromu diye salgın bir hastalıkla başlayan, insanların baş ağrısı ve burun kanamasıyla beraber başka bir yaşama ait anılara sahip olmaları, iki farklı hayattan gelen anıları kaldıramayanlar yüzünden intihar vakalarının attığı bir ortamda başlayan roman, polisiyeden bilimkurguya, aşktan, drama kadar farklı türlerde bir kitap okuduğumu hissettirdi. Çok duygulanıp, gözyaşı akıttığım anlarla, gerilim ve heyecandan soluksuz okuyuşum ve yok artık diyerek beynimin yanmasıyla şahane bir macera yaşattı bana roman.
Keyif alarak okuduğum bir psikolojik gerilimdi, gerçi Monica ağrı çektikçe, kolunu kaldıracak hali olmadığında ben de etkilenmedim değil, benim de mi şuram buram ağrıyor hissine kapıldım. Bir kaç bölümde bir farklı karakterlerin bakış açılarından da olayları okuduk, seviyorum bu tarzı, ne zamandır denk gelmemiştim. Sanırım bu tarzda okuduğum ilk roman Kayıp Kız'dı. İlerledikçe ne entrikalar, ne heyecanlar...
Tarikat, Maxime Chattam'ın okuduğum ilk romanı. Çok ilginç bir konu yakalamış yazar ve en başından ta en sonuna kadar gerilim içinde, her yerimde böcekler dolaşıyormuş hissiyle okudum. Keyifli bir polisiyeydi, sonradan yolları kesişen bir dedektif ile, özel dedektifin iki ayrı koldan sürdürdükleri soruşturma, ve bu esnada böcekler tarafından kemirilen kurbanlar... Kurgu olmasına rağmen içinde çok farklı konularda bir çok mesaj da içeren bir romandı.
