İrem Merve Çoban
@iremmervecbn
Istanbul
12 Kasım
69 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Psikoloji alanına bakış açınızı değiştirecek çok güzel bir kitap. İnsana farklı bir bakış açısı ve ileri görüşlülük sağlıyor. Yazar psikolojik olarak yaşadığımız rahatsızlıkların kalıtsal olarak ailemizden, atalarımızdan bize geçebileceğine dair önce birçok bilimsel delil sunarak sonra da hastalarından örnekler vererek bizi ikna ediyor. Düşününce gerçekten çok mantıklı. Bize anlamsız gelen sebebini bilmediğimiz korkularımız, panik ataklarımız, anksiyetelerimiz bizim büyükannemizden, büyükbabamızdan veya annemizden babamızdan bize kalan bir miras olabilir. Onların zamanında yaşayıp aşamadıkları, üstünde konuşmadıkları travmalar açığa çıkmak ve tedavi olmak için kuşaktan kuşağa geçebilir. Ebeveynlerimizle küs olmamız, onlardan birini reddetmemiz veya hayatımızdan dışlamamızın bizim yaşamımızda çok büyük bir etkisi olduğunu söylüyor yazar. Sevmekten, bir şeylere atılmaktan korkmamızda, partnerimizle ve iş hayatımızdaki ilişkilerimiz de bile etkili olduğunu söylüyor. Ebevenlerimizi tanımlayışımızın aslında bizim korkularımızı tanımlayışımızın aynısı olduğunu söylüyor. En çok korkmakta olduğumuz şeye dönüşürüz. Bu yüzden ebeveynlerimizi koşulsuz bir şekilde affetmemizi onların bize verebildikleri sevgi şeklini kabul etmemizi ve böylece hayatımıza yüklerimizden arınmış bir şekilde daha rahat devam edebileceğimizi söylüyor.
Kitabın yazım dili kolay ve akıcı. Üstünde düşününce sıkıntılarımı ve korkularımı çok farklı şekilde görmemi sağlayan bu kitabı herkese tavsiye ediyorum.
Reklam
İlk yazılan distopik eser olarak geçiyor Yevgeni Zamyati'nin "Biz" kitabı. Çok sevdiğim 1984 ve Cesur Yeni Dünya gibi sağlam distopik eserlerin asıl olarak bu kitaptan etkilendiğini
"Stoacı İmparator", "Filozof İmparator" gibi sıfatlarla anılan Marcus Aurelius; M.S. 161-180 yılları arasında Roma'da hüküm sürmüş bir imparator. Kendime Düşünceler kitabı da onun günlük olarak kaleme aldığı özdeyişlerini ve düşüncelerini içeriyor. İlk başlarda çok fazla altını çizdiğim düşünceler olsa da sonrasında kendini tekrar eden cümlelerden dolayı sıkıldım ve okumakta zorlandım. Ayriyetten sürekli bir özdeyiş, nasihat okumak bir yerden sonra sıkıcı oluyor, bence ara sıra açıp okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum. Bunun dışında bu kitap Stoacılık felsefesini daha iyi anlamama, o düşünce tarzına daha iyi hakim olmama yardımcı oldu. Zaten kitap Stoacılık açısından büyük bir öneme sahipmiş.
İskender Pala'dan okuduğum ikinci kitap Katre-i Matem. İtiraf kitabını çok sevince, İskender Pala denince akla en çok gelen Katre-i Matem'i de büyük bir beklenti ve heyecanla sipariş ettim. Fakat
Klasik kapağı süslenip içi fos çıkan bir kitap. Basit ve yüzeysel bir kurgu. Akıcı bir yazım dili. Mantık hatalarıyla dolu, klişe bir hikaye. Şahsen sevmedim, bana bir şey kattığını düşünmüyorum. Okumasam da olurmuş.
Reklam