Yarın kavramı müphem, öbür gün imkânsız kılındı. Ölüm, her bir köpek ulumasında, her bir çalı kıpırdayışında işmar etti. Ve, altı da bir, üstü de birdi, yerin.
Ne ki, kavranamayan bağlantıları sormak adetten değildi. Hikmetten sual etmek saygısızlık değilse, şüpheydi. İslam öğretisi nicedir tartışmaya kapalı, bir seçkinler monoloğuydu. Kavramamanın kabahatini kendilerinde bulmakla yükümlüydüler.
Koyu karanlıkları oğlu ile geçerdi baba. Dört kız dört bela. Oğul gökte yıldız, yerde mücevher, tarlada saban, hükümette kâtip, kavgada silah, yaşlılıkta para, gençlikte teba!