Kadınlar çok acılıydı ama " Üzgün değil öfkeli, yalnız değil örgütlüyüz" demeyi bildiler. En gençlerimizin en vahşi biçimlerde öldürüldüğü yıllar, verdiği acı kadar, yatışmayan bir öfke ve mücadele yarattı. Katillere verilen cezalarla değil, kadın cinayetlerini durdurana kadar yatışmayacak bir öfke.