Kitabı elimden bırakamadım... Seri cinayetlerin yanında kitabın mitolojik bölümlerini, Türk-Alman çatışmalarını ve yazarın da dediği gibi kendisi ile yüzleşebilen şahsiyetli şehir Berlin'i heyecanla okudum, özümsedim. Bazen Başkomiser Yıldız oldum cinayetleri tahmin etmeye çalıştım, bazen de Toby gibi geçmişle yüzleştim. Kitabın sonundaki güzel sürpriz ise Ahmet Ümit'ten okuduğum ilk kitap olan İstanbul Hatırası'na güzel bir atıf oldu benim için. O ikiliyi çok özlemiştim...
Yazarın gelecek diğer eserlerinde de Başkomiser Yıldız Karasu ve yardımcısı Tobias Becker'ı Berlin sokaklarında katillerin peşinden koşarken görmeyi çok isterim. Son olarak, sözlerimi Başkomiser Karasu'nun yardımcısına söyledikleriyle bitirmek istiyorum. "Anılarını unutursan, yaşananları da unutursun. Yaşananları unutursan, geçmiş tekrar eder."