KORKUYORUM TANRI DUYACAK
Seni anlatabilmek bir dilde…
Şakağında ağır bir sendrom garip bir havaleyle uyanmış telaşlı bir çocuğun kaleminden
Ve aykırı sevdalara adanmış kısa bir öyküde nokta kullanmadan sığdırabilmek seni uzun cümlelere cahilliktir bilirim.
Ülküsünde sen olan bir şiirin örselenmiş sözleriyle bir serenatta
Kusurlarına mecazi anlamlar yüklenmiş bu devrin dengi olmayan eskitilmiş plakları arasında kurutulmuş şarkılarda
Kocamış bir ağıtın nihai nidalarında anlamak ve yazmak seni ahmaklıktır bilirim
Sabıkalı bir şehrin icralı kaldırımlarında uzak anlamları olan basit bir cümleyle düşlemek
Ve aylak bir çobanın kavalından şarkı yapıp ezgilere bağışlamak
Çolak bir ressamın elinden resmetmek bir tabloda seni cinayettir bilirim
Adı yok, babası belli değil bu güzelliğinin
Sanki doğmamış, yaratılmış ve eşsizleştirilmişsin
İsa’dan farksız, bir melekten ötesin
Korkuyorum tanrı duyacak ve öğrenecek seni ne kadar sevdiğimi
Ne yaşatacak tanrı beni ne affedecek tanrı seni
Korkuyorum…
Ve aylak bir çobanın kavalından
şarkı yapıp ezgilere bağışlamak
Çolak bir ressamın elinden resmetmek bir tabloda seni
.....................................................