Berkan Aksoy
@ironborn
Who will have mercy on your soul ?
Pyke
9 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Yevgeny Zamyatin'in 1920 yılında Sovyetler Dönemi zamanında kitapta zikredilmesede komünizm dönemine karşı eleştiri niteliği taşıyan bu eserin özünde; bireylerin tek tipleştirilmesi ve mutluluğun ters bir kavram olarak sunulması yatar. Kitaptaki ''Tek Devlet'' uzun yıllar süren savaşlar sonunda tüm dünyaya ''mutluluğu'' yaymış ve artık Entegral adı verilen uzay gemisiyle bunu evrene yaymayı amaçlamaktadır. Bireyselliklerin herhangi bir öneminin olmadığı Tek Devlet sisteminde kişilerin kimliklerini, yaşayış biçimini yansıtan kıyafetler tek tiptir. Ünif adı verilen kıyafetler dışında herhangi bir kıyafet giymenin yasak olduğu; hayal kurmanın, rüya görmenin ve ruh kavramının hastalık sayıldığı bu dünyada artık kişiyi bir başkasından ayıracak herhangi bir özellik kalmadığından kişi aslında ''ben'' değil ''biz'' olmuştur. Bireyi yok sayıp; sunduğu kısıtlı ve denetli özgürlük ile bireyi mutlu kılmış, kurduğu sistemi matematiksel zincirlerle yönetip sistemini ve insanlarını kusursuz(!) kılmıştır. Hayal gücünüzü zorlayacak olan bu kitap; Distopik bir eser olarak ele alınıyor. Bu bağlamda bakıldığında yakın gelecekte yaşanması beklenen bir durum olarak ve hatta yaşadığımız bugünde taşıdığı benzerliklerle sizi kendine bağlayacaktır.
Reklam
Açlık ve suç arasındaki ilişkinin okurla sohbet edercesine işlendiği ve yazarın açlığa dair imgelerini illustrasyonlarla okura aktaran kısa bir kitap. Murakami hep aynı Murakami... Bu kitabında da bir kavramı karaktere sokuyor ve devamında da bu kavramı, eylemi yapan hareket eden bir varlığa bürünmesini seyrediyorsunuz. Bir noktada açlığın suça mı yol açtığını yoksa suçun ta kendisinin açlık mı olduğunu sorgulamaya başlayabilirsiniz...
Kitabi bitirince aklima su soru geldi : Suc islemis ve cezasini cekmis bir adam tanri karsisinda da diyetini vermis sayilabilir mi ? Bu soru ilk defa benim icin bu kadar derin bir hal almisti.
Sorumsuz biri nasil olunur ? Bukowski sanirim amaci bu olmasa bile bu soruyu bir guzelleme yaparaktan bir kitaba yayiyor. Arasina gundelik sohbetler, birtakim vurdumduymazliklar ve bir tutam da seks serpistiriyor. Lakin bu soruya arayacaginiz cevabi dusunurken ulkemiz sartlarini degil de dunya savasi zamanlarindaki amerika sartlarini dusunun.
Murakami'nin en sevdiğim özelliklerinden biri olay örgüsünü örerken nakışları öyle işliyor ki o cümleye çokça süslü bir dokunuş bırakıyor. Dolaylama, betimleme birçok teknik barınıyor bazı cümlelerinde. Bu kitapta da aynı şeylerle karşılaşacaksınız. Kitaba gelirsek eğer konusuna değinmek istemiyorum. Sizde benim gibi konudan ziyade biçim ve anlam zenginliğine düşkünlerdenseniz; buyrun bu kitapla keşfe dalın.
Reklam