Hebâ

Rıza'dan himmet al, berzahta kalma Serden geçmedinse ummana dalma Dervişlik sözünü ağzına alma Demir leblebidir, kişniş değildir...
Reklam
Yolun sonunda âşık mâşuğuna kavuşacaksa sabrın lafı mı olur?
Çalış, görmeyi öğren! Yoksa ibretlerin üstünden geçersin...
Bir gönlü tamir etmenin kaç arşından geçtiğini, bilmeyenlere kaldı kelimeler, mağarasından çıkmayan dervişlerin sus orucu, bizi bize esir etti. Ben şimdi bu kalbi, bu yüreği şimdi ben, hangi daga aparayım? Kime üfleteyim de yaramı, olsun merhemi. Öldüm de güldüm de diyemiyor insan bu cesedi göz görünce, Dağlanmamış her yara için bir dağ var memleketimde, harla beni, hiç olmazsa hakkıyla yolunda çağrılayım.
Her şeyin yedeğiyle var olan insanın yalnız sağ kaburgasının içi doldurulmaya müsaittir. Gün olur bir gün, iki göz karşılar bizi, yaşarken cenneti tahayyül edebilelim diye. Gün olur ruhu ruhuna denk, tercümeye ihtiyacı olmayan bir lisanla konuştuğun, bakışlarından neleri duyurduğun karşılar seni. Sonra mı? Sonrası iyilik, sağlık… Artık gününüz “gün” olur… Gün olur, asra bedel…
Reklam