"Sabah akşam kitap okuyup duruyor, âlim olacak zaar, evde kalacak bu gidişle, "çıkışıyla kaygılı sessizliği bozan yine anneannem olmuştu. Bu tanıdık cümleler, ortamdakilerin fabrika ayarlarına hızla geri dönmesini sağlamıştı. Çok kitap okuyan öfkeli bir ergen tabii ki zırvalayacaktı, endişelenecek bir şey yoktu. Biraz daha ileri bir tarihte, sosyoekonomik seviyesi daha yüksek bir aileye doğsaydım "yavrumuz üstün zekalı" düşüncesiyle apar topar IQ testine sokulur, üstün zekalı olduğum bir an önce tescillenmeye çalışılırdı. Oysa şu anda orada olan herkes geri zekalı olduğumdan emindi. Doğduğun dönem kaderindir.