• 536 syf.
    ·Beğendi·7/10
    İnsanlar olarak her zaman bir anlam arayışı içerisinde olduk. Dünyadaki ve belki de evrendeki tek akıllı varlıklar olduğumuz düşüncesi bizleri var eden bir Tanrı olduğu düşüncesine itti bizleri. Dünya üzerinde sayısız din geldi geçti. Kimisi kalıcı oldu kimisinin ise adı bile hatırlanmıyor. Kimisinin Tanrıları bugün hayvanlarımızın isimlerini taşırken kimilerinin ki ise bugün en kutsalları kabul ediliyor. Çok tanrılı dinler olduğu gibi tek tanrılı dinler de var. Bugünkü dünyada tek tanrılı dinlerin hakimiyeti söz konusu. Musevilik, İsevilik ve Muhammmedilik... Bunları bu şekilde adlandırıyor oluşum bunların birer ideoloji olduğunu göstermez. Öncüleri yani peygamberleri oldukları için çağrışım yapmaları amacıyla kullanıyorum. Yahudilik ve Hıristiyanlık aynı kişiyi peygamber olarak kabul etmiş görünse de teslis inancı gereği Hıristiyanların büyük çoğunluğu İsa'yı Tanrı olarak görüyorlar. Tek bedende üç Tanrı fikri bugün Hıristiyanların temel inancını teşkil ediyor. Geçmişte İsa'nın logos olduğu inancı hakimdi. Tanrı'nın dünyadan ve Adem'den önce tanrısal varlık olan logosu yarattığını daha sonra da ondan tüm dünya ve Adem'i yarattığı düşünülüyordu. Bugün doğrudan İsa'nın bizzat Tanrı'nın kendisi olduğu ve insan bedeninde bizim aramızda dolaştığı fikri hakim. İslam, kendisinin son din olduğunu ve Allah katından tek geçerli din olduğu fikrini dogma edinmiş durumda. Doğal olarak da her ne kadar diğer iki semavi din de aynı yaratıcının eseri olsa da İslam tarafından kabul görmüyor. Sadece semavi dinlerde olmamakla birlikte genel görünüşte semavi dinlerin inananları oldukça farklı ibadet şekilleri geliştirmişlerdir. Tanrı'ya çeşitli şekillerde ulaşmanın yollarını arayıp durmuşlardır. Bizi de yakından ilgilendirdiği gerekçesiyle İslam özelinde, inananların Tanrı'yı arayış şekilleri beni her zaman kendisine çekmiştir. Özellikle mistisizm olarak sufilerin inanç ve anlam arayışları bende hep hayranlık uyandırmıştır. Tanrı inancı sarsılmış birisi olarak -daha doğrusu dinlere olan inancı sarsılmış- sufilerin anlam arayışını okudukça içimde bir şeylerin uyandığını ve bende de anlam arayışı rüzgarlarını hissettirdiğini fark ettim. Böyle bir his sevgili hanımefendi Başak Sayan'da da uyanmış olmalı ki böyle güzel bir romanı bizlere sunmuş. Hallac-ı Mansur adlı sufinin Tanrı arayışını ve Tanrıyla kurduğu bağı anlatış şekli sanki bizzat yaşamışçasınaydı. İçinde bir yerlerde bu anlam arayışını hissetmemiş olsaydı böylesine hissiyat uyandırıcı bir yazı kaleme alamazdı. Hallac'ın anlatıldıüğı bölümleri okurken Tanrı'ya olan sevgim ve ihtiyacım bir kat daha arttı. Yine uzun zamandır sahip olduğum eleştirel aklın bende uyandırdığı düşünceler dinlere olan bakış açımı değiştirmemde büyük bir engel oluşturuyor. Ben her türlü sonuca razıyım ama yeter ki anlayabileyim. Kaldı ki uzun zamandır kitap yorumu paylaşmıyorum çünkü düşüncelerimi sırf iç bünyede tüketmeye çaba gösteriyorum. Bu, şu demek ki; yazacaklarım her halükarda bu konuya ve bu sonuca çıkıyor. Tanrı'ya olan kızgınlığım ve ona olan sevgim... Bu yüzden kendi kitabım üzerine yoğunlaşırken zihin sarayımdan çıkacak düşüncelerin başka bir konuda enerji harcamasına dönüşmesini istemiyorum. Anlam arayışımda eleştirel aklın yanı sıra vicdani bir pişmanlık rüzgarının da esiri olmuş durumdayım. Bu süreç Tanrı'nın bir görev emri mi yoksa olmayan bir ilahiyatın olmamaklığının ispatı için eleştirel akıl yürütme mi en nihayetinde öğreneceğimi inanıyorum. Adalet ve eşitliğin olmadığı bir toplumda insanlar sorgulamaya başlarlar. Liyakati ayaklar altına alığ işi ehline vermezseniz insanlar neden diye sormaya başlarlar? Madii kuvvetlerinizin çokluğundan dolayı insanlar sizi Tanrı'ya şikayet ederler. Tanrı ya hiç duymaz ya da duysa da müdahalede bulunmaz. Bulunsa da zamanında yapmaz. Zamanı ve yeri Tanrı'nın uygun gördüğü vakittir elbet. En uygun anın gelmesini bekler. Ama bu bekleyiş insanlar üzerinde sorgulamayı engellemez. Tanrı'yı arayan Hallaç ona yürekten inanmış ve onun varlığını kabullenmişti. Tanrı'nın varlığını sorgulama gibi bir düşünce içerisinde olmamıştı asla. Ona ulaşmanın yolu ne olursa olsun onu kabullenmeye hazırdı. Ölüm olsa dahi. Maddi dünyanın uyandırabileceği tüm nesnelerden elini çekmiş, düşüncesinden dahi fırlatıp atmıştı. Tek odak noktası her şeyin başlangıcındaki o özdü. Tanrı'ydı. Allah'tı. Tanrı ve Allah kavramları birbirinden farklı değiller. Birbirlerine karşıt değiller. İkisi de aynı anlama geliyor ve tek yaratıcı olduğunu simgeliyor. Ben açıkcası Tanrı'nın varlığının olmaklığı ya da olmamaklığı üzerinde duruyorum. Nesnelerden kendimi kurtarmamın imkanı yok çünkü bizzat bu nesneler varlığın özü var mı yok mu anlamama yardımcı oluyor. Bilim, din, tasavvuf, felsefe... Tanrı'nın varlığı hep bir sorunsal olmuş ve tartışılmıştır. İnsanlar, buna cüret edebildikleri andan itibaren eleştirel aklın sahibi olmuşlardır. Bu ilk adımdır ve Tanrı eğer varsa korkacak da hiçbir şeyi yoktur. Bizzat bu Tanrı'nın kendi isteği ve arzusudur. Kendi yarattıklarının kendisini arıyor oluşu onun da arzusu olmalıdır. Bundan memnun olmalı ki Tanrı, kendisnin var olmadığını söyleme cüretini gösteren bilime bile engel olmamaktadır. Tanrı'nın var olduğunu göstermenin ve tüm insalığı bu Tanrı'nın huzurunda birleştirmenin bir yolu varsa Tanrı'nın bu yolu gösterecek olan argümanlara engel olmaktansa yardımcı olacağı daha mantıklı durmaktadır. 'Bulmak istiyorsan aramalısın! Bulduğun vakit anlayacaksın!' evet, hakikati mi öğrenmek istiyorsunuz, aramalısı ve sabretmelisiniz. Annem babam müslüman ben de öyle olmak zorundayım demek çok basittir. Dünya'da o kadar çok müslüman gibi yaşamayan müslüman var ki sayıları müslüman gibi yaşayanlardan kat be kat daha fazla. Böyle bir müslümanlıktansa sorgulayarak, anlamı bularak Tanrı'nın benden beklentisinin ne olduğunun peşine düşmenin daha kutsal olduğu inancındayım. Sufilerin de yaptıkları bu değil miydi zaten? Onlar da din ayrımı gözetmeksizin tüm dinlerin ve tüm ibadet şekillerinin Tanrı’ya ulaşmanın farklı yolları olduğuna inanmamışlar mıydı? Kendileri İslam dininin bağlıları olarak Allah’a ulaşma yolunda İslam ibadet ve ritüellerini uygulamışlardı ancak tüm inanç biçimlerine saygı duymuşlar ve her inanç biçiminden kendileri için Allah’a ulaşma yolunda önemli parçalar almışlardı. Tanrı'ya yönelmiş olan bütün dinler aynı mesajı aynı amacı taşımıyorlar mı? İlk kadın zahit Rabia bakın ne diyor;
    "İki yoldan seviyorum Seni: bencilce,
    Ve sonra, Sana yakışır biçimde.
    Bu bencil sevgidir ki her düşünceyle Seni düşünmekten kendimi alamıyorum Senin yarattığın en saf sevgi ile
    Benim hayran bakışlarımdan peçeyi kaldırdın.
    Ne onda ne bunda benim övülecek bir yanım yok:
    Övülecek olan Sensin, biliyorum"
    Evet, Rabia'nın Tanrı'ya olan aşkı onu dile getirmiş, ona övgü dolu sözlerle aikını ilan etmiştir. Rabia'nın Tanrı sevgisinden, dine olan bağlılığından şüpheniz var mıdır? Bakın, bu güzel dua da ona aittir;
    "Ey Tanrım! Cehennem korkusuyla sana tapınıyorum ve Sana Cennet umuduyla tapınırsam, beni Cennetinden çıkar; ama eğer Sana Senin için tapınırsam Ezeli Güzelliğini benden gizleme!" Tanrı, sizce böyle bir inancı, böyle bir teslimiyeti karşılıksız bırakır mı? İnançlı insanların kafasındaki Tanrı fikrini göz önünde bulundurarak hareket ediyorum. Mutlak iyi ve kadir-i mutlak bir Tanrı fikri... Böyle bir Tanrı'nın kullarına kayıtsız kalıyor olduğuna inanmak istemiyorum. İnancımız ne olursa olsun, hatta hiçbir dinin bağlısı olmasak bile, böyle bir teslimyet karşısında Tanrı, beni cehennemle mi cezalandıracak yani? Ben size inanmıyorum Tanrı'nın kulları. Ben sizlere inanmıyorum Tanrı adına yalan söyleyenler. Ben sizlere inanmıyorum Tanrı adına savaşıp insanları sömürenler. Kendini Tanrı'ya adamışlar Muhammed peygamberin yaşadığı o muhteşem Tanrı deneyimini yaşamak arzusuyla Tanrı'ya ulaşmanın yollarını aramışlardır. Tanrı, hepimizin temelindeki varlıktır. Kendi özünden bize bahşetmiş olan öncesiz ve sonrasız olan. Tanrı hakikatini görmek, yaşamak ve hissetmek mi istiyorsunuz, hepimizin yapamadığı bir şeyi yapmalısınız. Tanrı'ya adanmış bir yaşam sürmek. Bağdatlı el Cüneyd... Kitapta biz onu Cüneydi Bağdadi olarak okuyoruz. Başak Sayan hanımefendi karakterlerini özenle seçmiş belli. Bakın Cüneydi Bağdadi ne diyor;
    "Benim bakışımdaki engin
    Derin huşu Senin Yüzünü gizlese de, Büyüleyici ve vecd içinde Rahmetle
    Senin benim ta içime dokunduğunu hissettim!"
    Size bazen bazı kelimeler çok aşırı geliyor olabilir. ma nasıl ki belirli sınırlar içerisinde kalarak Tanrı'yı anlayamayacak hissedemeyecekseniz aynı şekilde günlük dille, belli bir kalıbın içerisine yerleşerek Tanrı'ya olan sevginizi ifade edemezsiniz. Kitaptaki bir diğer değerli isim Hallac-ı Mansur... Ene'l Hakk bağırışı... O Tanrı'ya o derece bağlanmıştı ki çarmıha gerilmek için getirilip de çarmıhı ve çivileri gördüğünde, halka döndü ve şu sözlerle biten bir dua söyledi;
    "İşte beni öldürmek için toplanan Senin kulların, Senin dinin için ve Senin lütfunu kazanmak için coşku içindeler; onları affet. Ey Rabbim, onlara merhamet et; çünkü gerçekten onlara da bana açıkladıklarını açıklasaydın bu yaptıklarını yapmazlardı ve eğer onlardan gizlediklerini benden de gizleseydin, bu mihneti çekmezdim. Her ne yaparsan Medhedilecek olan Sensin ve her ne istersen Medh onadır!" Şu sözleirn inceliğine, temenni edilen duanın naifliğine bakar mısınız? Böyle bir insan mı kendini Tanrı olarak görüp, dinden çıktı? Sizler, kendi düzenleri bozulmasın isteyen saklı seçilmişler, ancak siz gibileri kandırabilirsiniz. Daha sonra Gazali onun kâfir olmayıp, yalnızca sırrı bilmeyenleri yanıltacak ezoterik hakikati ilan etmesinin akıllıca olmadığını ileri sürmüştü. Çünkü Kelime-i Şahadet'in belirttiği gibi Allah'tan başka gerçeklik yoktu, bütün insanlar özünde tanrısaldı...
  • Büyük ve ciddi bir düşünce olarak İslam düşüncesinin (felsefesinin/biliminin) Gazali'nin eleştirileriyle kesintiye uğrayıp gerilemeye başladığı iddiasını dillendirenlerin şu soruyu cevaplamaları gerekmez mi? "Bu nasıl bir büyük düşüncedir ki bir kişinin eleştirisiyle durmuş, çöküşe geçmiş ve bir daha da toparlanamamıştır?"
  • Ahmet Kuru San Diego Eyalet Üniversitesi’nde Siyaset Bilimi profesörü.

    Yine, aynı üniversitedeki İslami ve Arap Çalışmaları Merkezi’nin de başkanı. Üretken ve titiz bir akademisyen. Yayınları referans özelliği yüksek çalışmalar. Kitapları uluslarası saygın yayınevlerinde yayınlanıyor. Ahmet Kuru’nun akademik çalışmaları Arabça, Çince, Fransızca, Türkçe de dahil olmak üzere çesitli dillere tercüme edildi.
    Sırada, Cambridge Üniversitesi tarafından basılacak önemli bir kitabı var. Kitabın adı: Islam, Authoritarinism, and Underdevelopment: A Global and Historical Comparison. Ahmet Bey, bu kitabı için, “son beş yılımı tamamen bu projeye vakfettim” diyor. Kitabı henüz yayınlanmadan okuyan biri olarak söyleyebilirim ki hocanın olgunluk dönemi eseri olan sözkonusu kitabında ileri sürdüğü tezlerin geniş kesimlerce tartışılacağına inanıyorum.
    Umalım ki, Ahmet Kuru’ya ait daha nice eserleri okumaya devam ederiz.

    ES: Ahmet Bey, yeni kitabınız hayırlı olsun. Öncelikle, kısaca yeni kitabınızdan, kitabınızın hazırlık evrelerinden ve özellikle sizi bu konuda bir kitap yazmaya sevk eden sebeplerden söz edebilir misiniz?

    AK: Teşekkür ederim. Kitabın başlama hikayesi 1989’a kadar gidiyor. İskenderun, Arsuz’un sıcak bir yaz günü sabahında babam ve annem ile kahvaltı yapıyorduk. Babamın neden moralinin bozuk olduğunu sordum. Annem hatırladığım kadarıyla “dün akşam yemekte ağırladığımız korgeneral ile tartıştırmalarından dolayı olabilir” dedi. Rahmetli babam o yıllarda Turgut Özal’ın liderliğindeki ANAP’ın Hatay il başkanı idi. Siyasetçiler ve bürokratları evimizde ağırlardık. Bir önceki akşam da Hatay’a geçici gelen bir karacı paşa davetlimizdi. Ben yattıktan sonra konu Müslümanların geri kalmasına gelmiş. Paşa, ısrarla Protestan milletlerin ilerlediklerini, Müslümanların ise medeniyete bir katkıları olmadığını savunmuş. Babam ise Müslümanların tarihlerinin ilk dönemlerinde matematikten tıbba kadar değişik alanlara yaptıkları katkıları anlatarak karşı çıkmış.
    Bu tartışmanın etkisi ile babamın kütüphanesindeki Almancadan çeviri Avrupa’da makinelerin gelişimi ve sanayi devriminin köklerine dair Demir Melekler adlı kitabı okudum. Babama gidip, “teknolojide Avrupalıların Müslümanları nasıl geçtiklerini anladım” dedim. Yüzünde şefkatli bir tebessüm belirmiş ve “bunu söyleyebilmen için en az 10-15 kitap daha okuman lazım” demişti. Bu olaydan sonra bu konuda okumaya devam ettim. Zaten bu yüzden de Müslümanların geri kalması konulu, Islam, Authoritarianism, and Underdevelopment: A Global and Historical Comparison (https://www.cambridge.org/...DDAB72136E0B9FC898EB) başlıklı Ağustos ayında yayınlanacak olan kitabımı babam Uğur Kuru’ya ithaf ettim.
    Akademik hayatımın ilk on yılında karşılaştırmalı laiklik çalıştım. Gerek ilk kitabım olan Pasif ve Dışlayıcı Laiklik: A.B.D., Fransa ve Türkiye’de (https://politicalscience.sdsu.edu/...sif_Laiklik_2011.pdf) gerekse Alfred Stepan ile derlediğimiz Türkiye’de Demokrasi, İslam ve Laiklik’te (https://politicalscience.sdsu.edu/...ede_Laiklik_2013.pdf) Türkiye’nin laik bir devlet yapısı ile Müslüman bir toplumu nasıl demokratik bir zeminde buluşturabileceği sorunu üzerine yoğunlaşmıştım. Son on yılımda ise siyasi ve hukuki değişiklerin ötesinde, daha derin sosyo-kültürel ve dini sorunlar üzerine çalıştım ve eskiden beri kafamda olan “Müslümanlar neden geri kaldı?” sorusunu tarihi ve fikri bir zeminde ele alan yeni kitabıma odaklandım. Özellikle son beş yılımı tamamen bu yeni kitap projesine vakfettim.

    ES: Sık sorulan soruyu bir de size yöneltelim: “What went wrong?” Aslında sizin de zihni arka planınızda varlığını hissettiren temel meselelerden biri bu sanırım.

    AK: Bahsettiğiniz Bernard Lewis’in What Went Wrong? başlıklı kitabı Türkçeye “Nerede Yanlış Yapıldı?” veya “Ters Giden Ne İdi?” şeklinde tercüme edilebilir. Dünyada 190’dan fazla devlet var ve bunun yaklaşık dörtte biri, 49 tanesi, Müslüman çoğunluğa sahip. Müslüman ülkeler otoriterlik ve sosyo-ekonomik geri kalmışlık problemlerini çok derin bir şekilde yaşamaktalar. Batılı ülkeler ile Müslüman ülkeler arasında ciddi bir gelişmişlik uçurumu olduğu bir gerçek. Ama daha da kötüsü, otoriterlik ve sosyo-ekonomik geri kalmışlık konularında Müslüman ülkelerin ortalama seviyeleri dünya ortalamasının bile altında.

    Kısacası Lewis sorduğu soruda haklı: Müslüman dünyada nerede yanlış yapıldığı ve ters giden şeyin ne olduğu sorgulanmalı. Ama Lewis tutarlı bir cevap veremiyor, kitabının genelinde Müslümanların özgürlükten de bireysellikten de uzak olduğu türünden iddialarını somut bilgiler sunmadan tekrar ediyor.
    ES: Müslüman nüfusun ağırlıklı olduğu ülkelerde, Batı’ya ve hatta dünya ortalamasına kıyasla, neden daha derin bir otoriterlik ve geri kalmışlık sorunu var? Müslümanlar çoğunluk itibariyle işlerin kötüye gidişinde Batı sömürgeciliğini sebep gösteriyorlar. Bu yargıda haklılık payı var mı?

    AK: Gerek medyada, gerekse akademide bu konular tartışıldığında iki tez ön plana çıkıyor. Birinci teze göre suçlu İslam dini. Ziya Paşa da bir şiirinde bu tezin Osmanlının son dönemi aydınları arasında yaygınlaştığını yazıyor. Bu tez haklı değil; zira 8. ve 11. asırlar arasında Müslümanlar hem felsefe ve bilim alanında, hem de sosyo-ekonomik kalkınma alanında çok büyük başarılara imza attılar. Eğer İslam’ın gelişme ile ilgili bir temel sorunu olsaydı bu başarılar mümkün olmazdı.

    Diğer tez ise, sizin de dediğiniz gibi, sorunların temelinde Batı sömürgeciliğinin olduğu iddiasıdır. Bu tez de ikna edici değil, zira Batılı ülkeler Müslüman ülkeleri direk veya dolaylı olarak sömürgeleştirmeye büyük oranda 19. yüzyıl ortalarında başladılar. Bu tarihte Müslüman ülkeler zaten bilimsel ve sosyo-ekonomik bir durağanlık içindeydiler. Kısacası Batı sömürgeciliğini geri kalmışlığın ana sebebi yerine bir sonucu olarak görmek mümkün. Sömürgecilik tabii ki Müslüman ülkelerde çok yönlü tahriplere yol açmıştır. Ama sorulması gereken asıl soru Müslümanların nasıl olup da Batı karşısında bu kadar zayıf ve çaresiz bir duruma düştükleridir.

    ES: Kitabınızda, kabul görmüş bu iki teze de eleştirileriniz var; peki sizin alternatif açıklamanız nedir? Müslümanların 8. ile 11. yüzyıllar arasında bilimsel ve sosyo-ekonomik başarılarını ve sonraki dönemlerdeki durağanlıklarını ne ile açıklıyorsunuz?

    AK: Benim açıklamam din, devlet, bilim ve ekonomi gibi alanların birbirleri üzerinde egemenlik kurmaması; her alanın diğerlerinin otonomisini kabullenmesi gerekliliğine dayanıyor. İslam tarihinin ilk döneminde, yani 11. yüzyıl sonuna kadar geçen beş asırlık süreçte, alanlar arasında genel olarak bir ayrışma bulunduğunu dört sınıf arasındaki ilişkilerden anlıyoruz. Dört sınıftan kastım: devlet idarecileri, din alimleri, filozoflar ve tüccarlar.

    İlk dönemdeki din alimleri geneli itibariyle devlet ile aralarına bir mesafe koymuşlardı. Şii alimlerin Emevi ve Abbasi devletlerine muhalefetleri zaten bilinir. Bunun yanı sıra Sünnilerin dört fıkıh mezhebi kurucuları olan Ebu Hanife, Malik, Şafii ve Ahmed bin Hanbel de devlete memur olmayı reddetmiş; dahası bu tutumlarından dolayı devlet zulmüne maruz kalmışlardır. Yapılan bir bilimsel araştırmaya göre 8. asırdan 11. asır ortasına kadarki sürede İslam alimlerinin veya ailelerinin yüzde 72’si ticaret ve zanaatkârlık ile geçiniyorlardı. Devletten maaş alanları yüzde 8’lik bir azınlıktı. Kalan yüzde 20 kadarı ise çok değişik mesleklerde çalışıyorlardı.

    Bu dönemde Müslüman ülkelerde derin bir fikri ve dini çoğulculuk yaşanmaktaydı. Tüccarlar hem İslam alimlerine hem de filozoflara maddi destek sağlıyorlardı. Tüccarların ekonomi ve sosyal hayat üzerinde önemli bir etkileri söz konusu idi. Aynı dönem Batı Avrupa’sında ise hakim sınıflar askeri aristokrasi ve Katolik Kilisesi’nin idaresindeki ruhban sınıfı idi.

    On birinci yüzyıl hem Müslüman ülkelerde hem de Batı Avrupa’da değişimin başladığı dönem oldu. Batı Avrupa ekonominin gelişimi ile tüccar sınıfının yükselişine ve üniversitelerin açılışı ile bir entelektüel sınıfın doğuşuna sahne oldu.

    On birinci yüzyılda Müslüman dünyada ise devlet kurumu, özellikle Gazneli ve Selçuklu örneklerinde, eskiye oranla çok daha askeri bir nitelik kazandı. Bu askeri devletler siyaseti, ekonomiyi ve dahası dini yeniden dizayn etmeye yöneldiler. Toprakların askeri memurlara dağıtımını sağlayan ikta sistemi özel toprak sahiplerini ve tüccarları zayıflattı. İdareciler Nizamiye adı verilen medreseler kurarak, din alimlerini devlet memuruna dönüştürecek süreci başlattılar. Bu yeni düzende ulema ile devlet adamları arasında bir ittifak kuruldu. Bu ittifak tüccarlar sınıfını zayıflattı ve filozoflar sınıfını (uzun vadede) yok etti.

    Tarihi süreçte değişimler yaşansa bile genel itibariyle ulema-devlet ittifakının ana temellerinin sağlamlığı ile tüccar sınıfı ve entelektüellerin zayıflığı Müslüman ülkelerde günümüze kadar devam etti.

    ES: On birinci yüzyıldan sonra İslam dünyasında bilim ve felsefe üretiminde bir gerilemeden söz ediyorsunuz. Bu gerilemeyi salt Gazali’ye ya da Haçlı/Moğol istilalarına bağlayabilir miyiz?

    AK: Gazali bugün anladığımız şekliyle İslam dininin oluşumuna etkisi büyük olan bir dehadır. Ama onun etkisi bile tek başına bilim ve felsefedeki gerilemeyi açıklamaya yetmez. Son tahlilde Gazali’nin etkisi ulema-devlet ittifakının bir sonucu olarak görülebilir. Gazali’nin fikirleri kısaca özetlediğim sınıfsal dinamiklere ve güç ilişkilerine uygun düşmesinin de etkisiyle yaygınlaşmıştır.
    Haçlı/Moğol istilaları da önemli faktörlerdir ama bu işgallerden sonra Müslümanlar jeopolitik olarak toparlanmış, hatta daha iyi bir konuma yükselmişlerdir. Moğol idarecilerinin (Çin dışındaki yerlerde) Müslüman olması sayesinde Müslüman toprakların sınırları daha da genişlemiştir.

    Akabinde, 1500 ile 1700 yılları arasında, Müslümanlar üç önemli imparatorluk kurmuşlardır. Osmanlı, Safevi ve Babür imparatorlukları askeri güç bakımından kendilerinden önceki Müslüman devletleri geçmişler, ama felsefi ve bilimsel üretim açısından kendilerinden önceki Müslümanların da kendi çağdaşları Batı Avrupalıların da gerisinde kalmışlardır.

    ES: Türk toplumu, genel olarak Osmanlı tarihini ceddimizin şanlı günleri olarak görüyor ve geçmişe yönelik bir özlem besliyor. Bildiğiniz gibi bizdeki tarih kitaplarında 15.-17. yüzyıllar parlak bir devir olarak anlatılırken siz daha farklı bir tablo çiziyorsunuz. Tezinizi destekleyecek birkaç somut örnek verebilir misiniz?

    AK: Osmanlılar bilim ve felsefe konusunda önemli bir başarı ortaya koyamamışlardır. Astronomi konusunda Fatih döneminde Orta Asya’dan Ali Kuşçu’nun gelmesi ile bir canlılık olmuşsa da 1580’de Takiyuddin rasathanesi şeyhülislamın isteği, padişahin onayı ve donanmanın bombalaması sonucunda yıkılmıştır. Bu tarihten Tanzimat’a kadar Osmanlı’da bilimsel çalışmalar, Katip Çelebi’nin bazı tercümeleri dışında, yok denecek kadar azdır.

    ES: Katip Çelebi’nin (1609-1657) telif eserleri de var.

    AK: Var tabii ama onların bilimsel gelişim ve yeniliğe katkısı son derece sınırlıdır. Katip Çelebi’nin önemli eserlerini kitabımı yazarken inceleme fırsatı buldum: Keşfü’z Zünun (kendi dönemine kadar geneli Arapça ve bazıları Farsça ve Türkçe dillerinde yazılmış 15.000 kadar eserin ansiklopedik bibliyografyası), Düsturu’l-Amel (Osmanlı devletinin bütçe açığı ve benzeri bürokratik sorunlarına dair risalesi), Tuhfetü‘l-Kibar (Osmanlı deniz savaşlarına dair yazdığı tarih) ve Mizanü’l-Hakk (Kadızadeler ile Sufiler arasındaki tartışmada orta yolu bulabilme adına yazdığı kitap). Bu eserler Osmanlı tarihinde ortaya konan en önemli fikri katkılardandır. Ama Batı Avrupa’da o dönemde ortaya konulan eserler ile rekabet etmeleri söz konusu değildir.

    Katip Çelebi’den bir asır önce Kopernik güneşin dünya etrafında değil, dünyanın güneş etrafında döndüğü tezini ortaya atmıştı. Batı Avrupa gerek astronomide gerekse coğrafyada önemli ilerlemeler katetmekteydi. Müslümanlar bu gelişmelerden kopmuş durumdaydılar. Katip Çelebi hem Cihannüma adlı eserinde Batı Avrupa’daki gelişmelerden bahsetmiş, hem de bir mütercimle beraber Latince’den bir coğrafya kitabı tercüme ederek Müslümanların Batı Avrupa’daki gelişmeleri takip etmesi adına öncü bir rol oynamıştır. Kendisini takdir etmek için yaptığı tercümelerden bahsetmek istemiştim.

    ES: Felsefe’de durum ne idi? Fatih devri Sahn-ı Seman medreselerinde felsefe derslerinin verildiğini biliyoruz.

    AK: Katip Celebi Keşfü’z Zünun ve Mizanü’l-Hakk adlı eserlerinde Fatih dönemi medreselerinde felsefe okutulmasından övgü ile bahsediyor; ama hemen ardından da bu durumun bir asır kadar devam edebildiğini, on altıncı yüzyıl sonunda bu derslerin bir kısım ulema tarafından yasaklandığını ve Osmanlı fikir hayatının durağanlaştığını da vurguluyor. Zaten kendisi de medrese eğitimi almamıştı, ulemadan değildi. Fikri canlılığını buna borçlu olduğunu iddia edenler vardır.

    Fatih döneminde felse konusunda bilinen bir eser Hocazade’nin Gazali’nin felsefecileri eleştirdiği Tehafüt adlı eseri hakkında yazdığı kitaptır. Bu kitap yanlış bir şekilde Gazali ile İbn Rüşt’ün karşılaştırması zannedilir. Halbuki Hocazade İbn Rüşt’e atıf bile yapmamıştır; ihtimal İbn Rüşt’ün Gazali’ye yazdığı reddiyeden haberi bile olmamıştır.

    Osmanlı’da felsefe deyince en çok akla gelen bir diğer örnek on altıncı asırda Kınalızade’nin Türkçe kaleme aldığı Ahlak-i Alai adlı ahlak kitabıdır. Bu kitap Davvani’nin on beşinci asırda Farsça yazdığı Ahlak-i Celali adlı esere dayanmaktadır ama Davvani’nin kitabına göre felsefi derinliği az olan, dini şiirler ve nasihatlerle bezenmiş bir kitaptır. Aslında Davvani’nin eseri de orijinal olmayıp, Tusi’nin on üçüncü asırda Farsça yazdığı Ahlak-i Nasıri’nin felsefi yönü azaltılıp, dini yönü artırılmış bir adaptasyonudur. Kısacası Tusi, Davvani ve Kınalızade örnekleri incelendiğinde on üçüncü asırdan on altıncı asra uzanan çizgide Osmanlılar özelinde, Müslümanlar genelinde felsefi düşüncenin nasıl zayıflama yaşadığı görülmektedir.

    Zaten Osmanlıların matbaayı almada yaklaşık üç asır gecikmesi de entelektüel hayatlarındaki durağanlığın bir göstergesidir.

    ES: Osmanlı düşünce tarihini biraz da şiirde aramak lazım. Osmanlı, şiirle, şiirin imkanlarıyla pekala bir felsefe yapıyor. Osmanlı şairi binlerce Divanla bir dünya görüşü sunuyor. Mesela şair Nabi Efendi. Hikemi şiirin üstatlarındandır. Düşünce tarihçilerimiz sanki burayı biraz ihmal ediyor. Ne dersiniz?

    AK: Felsefeden ne anladığınıza bağlı. Araştırmam Müslümanların bugünkü otoriterlik ve sosyo-ekonomik geri kalmışlık sorunlarının kökenlerini 11. yüzyıl sonrasında felsefe ve bilimdeki durağanlıklarında arıyor. Bu durağanlıktan dolayı siyasi ve ekonomik felsefe Müslüman ülkelerde gelişmedi. Müslümanlar güçler ayrılığı, muhalefet, temsiliyet, yöneticilerin hesap vermesi, mülkiyet hakkı, vergi oranlarını belirlemede katılımcılık gibi siyasete ve ekonomiye dair kavramları, teorileri geliştiremediler. Bu kavram ve teorileri geliştiren İbn Rüşt ve İbn Haldun gibi nadide şahsiyetlerin kitaplarını da ya yaktılar ya da unuttular. Bahsettiğiniz Osmanlı şairlerinin bu siyasi ve iktisadi konularda bir katkısı olduğunu sanmıyorum.

    Türkiye ve Mısır gibi ülkelerde bugün muhafazakar kitleler neden tek adam rejimine veya devletin özel mülkiyete el koymasına yeterince tepki göstermiyorlar? Neden bu kitleler toplumsal sözleşme önemlidir, özel mülkiyete dokunulamaz, demiyorlar? Çünkü bu konularda yüzyıllar boyunca siyasi ve iktisadi felsefe üretememiş bir entelektüel geçmişe sahipler. Osmanlı İmparatorluğu’nda ne bir Jean-Jacques Rousseau yetişti, ne de bir Adam Smith. Sonuç ortada.

    Siyasi ve iktisadi düşüncenin ötesinde astronomi, tıp, mühendislik gibi bilim dallarında Osmanlı’nın Batı Avrupa’ya oranla geri kalmışlığı zaten çok net bir durumdur.

    ES: Kitabınızda 19. yüzyılda İslam dünyasının bir yenilenme çabası içine girdiğini ve örneğin Osmanlı İmparatorluğu’nda ulemanın eğitim üzerindeki tekelini kaybettiğini anlatıyorsunuz. Ulemanın etkisinin azalmış olmasına rağmen reform hareketlerinin başarılı olamaması kitabınızda öne sürdüğünüz temel tezlerle çelişmiyor mu?

    AK: Çelişmediğini, aksine tezimi güçlendirdiğini düşünüyorum. On dokuzuncu ve yirminci yüzyıllarda Müslüman ülkelerde reform yapmaya çalışan devlet adamları sorunların temelinde entelektüel ve burjuva sınıflarının zayıflatılmış olmasının yattığını göremediler. Reformist devlet adamlarının çoğu askeri bir kökenden geldikleri için entelektüellerin ve burjuvazinin önemini kavramaları sınıfsal açıdan kolay değildi. Türkiye, İran, Mısır, Tunus gibi ülkelerdeki modernist hareketlerin temel sorunu tepeden inme otoriter politikalar ile ülkelerini Batı seviyesine çıkarabileceklerini sanmaları idi.

    Halbuki sorunların temeli sadece ulemanın etkili olması değil, bunun ötesinde entelektüel ve burjuva sınıflarının zayıflığı idi. Devlet idarecilerinden bağımsız fikir üretebilen yaratıcı bir entelektüel sınıfı olmadan ve yine idarecilerden bağımsız serbest teşebbüste bulunan üretici bir burjuva sınıfı olmadan, sadece ulemayı zayıflatıp yerine bürokratları güçlendirmek ile Müslümanların sorunlarını çözmek mümkün değildir. Bu açıdan bakınca da modernist projeler Müslümanların entelektüel ve sosyo-ekonomik sorunlarını çözememişlerdir.

    ES: Kitabın tarihi devamlılık iddiası ve din-devlet ayrımını şart koşan tezi Müslümanların sorunlarının çözülmesinin artık mümkün olmadığı şeklinde pesimist bir yaklaşım mı ortaya koyuyor? Gerek Türkiye’de gerekse diğer Müslüman ülkelerde otoriterlik ve geri kalmışlık sorunlarının çözümü adına kitabın önerisi var mı?

    AK: Sosyal bilimlerde tarihi devamlılık değişimin zor ama mümkün olduğunu iddia eden bir bakış açısıdır. Müslümanların sorunlardaki tarihi devamlılık gerekli şartlar oluştuğunda ve aktörler doğru tercihleri yaptıklarında sona erebilir. Ama aynı tercihleri tekrarlayıp durursanız aynı sorunlar da varlıklarını sürdürürler.

    Dünyada şu anki Müslümanların genelinin zihniyeti ve pratiği din-devlet ayrımına ters. Sadece İslamcılar değil nerdeyse tüm tarikat ve cemaatler din ve devletin iç içe olmaları gerektiğini açıkça veya gizlice savunuyorlar. Kitabım bu zihniyet ve pratiğin İslam’ın ana mesajı ve ilk beş asırdaki tecrübesine dayanmadığını, aksine bu tecrübeye zıt olduğunu ortaya koymaya çalışıyor. Günümüzdeki ulema-devlet ittifakı ve daha geniş manasıyla din-devlet beraberliği düşüncesi on birinci asırda ortaya çıkmış olan bir model ve anlayış. Kitaba göre Müslümanlar devlet adamları ve din adamları sınıflarını ayırmak isterlerse bu konuda tarihlerinin ilk döneminden fazlasıyla referans bulmaları mümkün.

    Türkiye’de şu anki gidişat din, devlet, bilim ve ekonomi dahil olmak üzere tüm alanların birbiri içine girmesi şeklinde özetlenebilir. Bu durumun devam etmesi her alanda çöküşü netice verecektir. Gerek Türkiye özelinde gerekse dünya çapında Müslümanlar sorunlarını çözmek istiyorlarsa, alanları ayırmalı, özellikle de entelektüel sınıfın yaratıcı fikirlerini ortaya koyabilmelerine ve burjuva sınıfın serbest teşebbüsle üretim yapmasına destek vermelidirler.
  • 208 syf.
    ·Beğendi·Puan vermedi·
    1000 KİTAPLIK OKUMA LİSTESİ – BİRİNCİ AŞAMA

    Ülkemize yurtdışından dönen Türk bilim adamları şöyle bir tespitte bulundular. Bu bilim adamları Avrupa Amerika ve bili mum yabancı ülkelerde uzun yıllar görev yapmış akademisyenlerdir. Türkiye de sayısal bilim alanında tüm dünya ile başa baş gitmektedir( fizik-kimya- matematik-tıp-mühendislik bili mum teknik ve sayısal bilimlerde gelişmiş ülkeler ile 3 yıl ileri 5 yıl geri başa baş) Ancak sözel ve metafizik bilimlerinde dünyadan 100 yıl 200 yıl 300 yıl geride. ( felsefe-sosyoloji-edebiyat- psikoloji- ahlak- kişisel gelişim- dinler tarihi- vahiy kültürünü okuma ve anlamada 500 yıl geride olduğu bile var.). Toplumun ülkenin kodlarını oluşturan medeniyeti kuran vizyon u geliştiren milleti ayakta tutanda işte bu sözel bilimlerdir. Ülkemizde en zeki çocuklarımızı fen liselerine veriyoruz. Fen liselerinde sadece sayısal bilimler verilmektedir. Fen lisesi mezunların tamamı Tıp – mühendislik gibi alanlara gitmekte felsefesi olmayan her hangi fabrikada makine parçası üretmekle ömrünü geçirmektedirler.
    Vasat öğrencilerimizde öğretmen imam gazeteci siyasetçi esnaf gibi direk insan yetiştiren meslekleri seçiyorlar. Bu tablodan nasıl bir inkişaf beklersiniz. İrfanı olmayan zeki seküler mühendisler. Kitap okumayan vasatın altında eğitimci akademisyenler bu ülkeye için tehlikedir.
    İşte bu listedeki kitapların tümünü fen lisesi ve sayısalcılar öncelikle ve tüm toplum bireyleri mutlaka okumalıdırlar. Böylece dünya ile açığı kapatıp öne geçelim. Selam ve dua ile…..

    Kitaplık Okuma Listesi’nin BİRİNCİ AŞAMA kitap listesi:
    1- İslam’ın Dirilişi-Sezai Karakoç.
    2- İnsanlığın Dirilişi-Sezai Karakoç (Birinci Aşama bitince yeniden okunacak).
    3- Diriliş Neslinin Amentüsü-Sezai Karakoç.
    4- Sütun-(Hepsi değil, bazı bölümleri seçilerek okunacak)-Sezai Karakoç.
    5- Yitik Cennet-Sezai Karakoç.
    6- Geleceğimizde İslâm Var-Roger Garaudy.
    7- Bu Ülke-Cemil Meriç (Birinci Aşama bitince yeniden okunacak).
    8- Beş Şehir-Ahmet Hamdi Tanpınar-(Birinci Aşama bitince yeniden okunacak).
    9- Yaşamak-Cahit Zarifoğlu (Birinci Aşama bitince yeniden okunacak).
    10- İnsanlığın Medeniyet Destanı-Roger Garaudy.
    11- Gül Yetiştiren Adam-(Anlatı) Rasim Özdenören
    12- Yoksulluk İçimizde-(Hikâye) Mustafa Kutlu.
    13- Ya Tahammül Ya Sefer-(Hikâye) Mustafa Kutlu.
    14- Bu Böyledir-(Hikâye) Mustafa Kutlu.
    15- Sır-(Hikâye) Mustafa Kutlu.
    16- Uzun Hikâye-(Hikâye) Mustafa Kutlu.
    17- Müslümanca Düşünme Üzerine Denemeler-Rasim Özdenören.
    18- Üç Zor Mesele-İsmet Özel.
    19- İslâm’ın Vadettikleri-Roger Garaudy.
    20- Doğu ve Batı Arasında İslâm-Aliya İzzetbegoviç.

    KİTAPLIK OKUMA LİSTESİ – İKİNCİ AŞAMA
    21-Okulsuz Toplum-Ivan Illich-Birey Toplum Yayınları.
    22-Türkiye’nin Maarif Davası-Nurettin Topçu-Dergâh Yayınları.
    23-İslâm Kültür Atlası-İsmail Faruki-İnkılab (“Rehber” kitap bu: Liste bitince 2. kez okunacak)
    24-İslâm Tarihi-3 cilt-Filibeli Ahmet Hilmi ve Ziya Nur Aksun-Ötüken Yayınları
    25-Kur’ân-ı Kerîm Işığında Hz. Muhammed Mustafa (sav)-2 cilt-Osman Nuri Topbaş-Erkam Y.
    26-Mızraklı İlmihal-Semerkand Yayınları
    27-Komünist Manifesto-Marx & Engels.
    28-İlm-i Hâl-S. Ahmet Arvâsî
    29-Tefsir Usûlü ve Tarihi-Ömer Çelik-Erkam Yayınları
    30-Sünneti Anlamada Yöntem-Yusuf el-Karadavî
    31-Çöle İnen Nur-Necip Fazıl Kısakürek
    32-Fıkıh Usûlü-Vehbi Zuhayli-Risale Yayınları
    33-Tasavvuf-William Chittick-İz Yayıncılık
    34-Kelâma Giriş-U. Murat Kılavuz-A. Saim Kılavuz-İSAM Yayınları
    35-İslâm’ın Vizyonu-William Chittick-İnsan Yayınları
    36-Yoldaki İşaretler-Seyyid Kutup
    37-İslâm Düşüncesi-Muhammed İkbal-Külliyat Yayınları
    38-40-Çağ ve İlham-I-II-III-Sezai Karakoç-Diriliş Yayınları
    İKİNCİ AŞAMA’DA BAŞVURULACAK-REFERANS KİTAPLAR
    1-Kur’ân-ı Hakîm ve Meâl-i Kerîm-3 cilt-Hasan Basri Çantay
    2-Riyâzü’s-Sâlihîn-3 cilt-İmam Nevevî
    3-Büyük İslâm İlmihâli-Ömer Nasuhi Bilmen
    İKİNCİ AŞAMA’DA BAŞVURULACAK-SÖZLÜKLER
    1-Osmanlıca Türkçe Ansiklopedik Lûgat-Ferit Develioğlu
    2-Misalli Türkçe Sözlük-Ayverdi-3 cilt
    3-Büyük Türkçe Sözlük-Mehmet Doğan.
    İKİNCİ AŞAMA’DA BAŞVURULACAK-KAVRAM-TERİM SÖZLÜKLERİ
    1-Kur’ân Sözlüğü-John Penrice-İşaret Yayınları
    2-Kur’ân Terimleri Sözlüğü-Mukatil b. Süleyman-İşaret Yayınları
    3-Arap Dili’nde ve Kur’ân’da Farklar Sözlüğü-Ebû Hilâl el-Askerî-İşaret Yayınları
    4-Kelimeler Arasındaki Farklar-İsmail Hakkı Bursevî-İşaret Yayınları.
    5-Tarifat-Cürcanî-Litera Yayıncılık.
    6-Müfredat-Kur’ân Istılahları Sözlüğü-Râğıb el-Isfehânî-Pınar / Çıra Yayınları.
    İkinci aşama kitap listesini kaynağından okumak için tıklayınız
    4 KURŞUN KALEMLE OKUMA YÖNTEMİ
    Kitaplar, mutlaka 4 Kurşun Kalem’le okunacak.
    1-Yeşil Kalem’le: Kilit kavramların altı çizilecek.
    2-Kırmızı Kalem’le: Önemli satırların altı çizilecek.
    3-Mavi Kalem’le: Atlanmayacak yerler işaretlenecek veya gerekirse çizilecek HAFİFÇE
    4-Siyah Kurşun Kalem’le: Kitab’ın sayfalarının sağ ve sol kenarlarına notlar alınacak, başlıklar çıkarılacak, kavramlaştırmalar yapılacak ve ÜST BOŞLUKLARA EN ÖNEMLİ CÜMLE YAZILACAK…
    Okunan kitabın Birinci Bölüm’ü bitince, sırasıyla:
    1-Önce yeşil kalemle çizilen yerler / kavramlar hızla okunacak…
    2-Kırmızı kalemle çizilen satırlar okunacak…
    3-Sayfaların üst taraflarına yazılan cümleler okunacak…
    100 KİTAPLIK OKUMA LİSTESİ – ÜÇÜNCÜ AŞAMA
    41-Tarih Hırsızlığı-Jack Goody-İş Bankası Yayınları.
    42-Şarkiyatçılık-Edward Said-Metis Yayınları.
    43-Küresel Çağda Tarih Yazmak-Lynn Hunt-Küre Yayınları.
    44-Dünya Tarihini Yeniden Düşünmek-Marshall Hodgson-Vadi Yayınları.
    45-Dünya Tarihi-William McNeill-İmge Yayınları.
    46-Uygarlıkların Grameri-Fernand Braudel-İmge Yayınları.
    47-Bir Bunalım Çağında Toplum Felsefeleri-Pitirim Sorokin.
    48-49-Tarih Bilinci-Arnold Toynbee-2 cilt.
    50-İslâm Medeniyeti Tarihi-Wilhelm Barthold, Mehmet Fuad Köprülü-Alfa Yayınları.
    51-53-İslâm’ın Serüveni-Marshall Hodgson-3 cilt-Pegasus Yayınları.
    54-Türk Cihan Hâkimiyeti Mefkûresi Tarihi-Osman Turan-Ötüken Yayınları.
    55-Zihniyet ve Din-Sabri Ülgener.
    REFERANS KİTAPLAR
    -Türk Tarih Deyimleri Sözlüğü-Zeki Pakalın-3 cilt.
    ROMAN VE TARİH ANLATILARI
    * Devlet Ana-Kemal Tahir-roman.
    * Osmancık-Tarık Buğra-roman.
    * Yaban-Yakup Kadri Karaosmanoğlu-roman.
    * Çankaya-Falih Rıfkı Atay-Yakın Tarih Anlatısı.
    * Fatih-Harbiye-Peyami Safa-roman.
    * Huzur-Ahmet Hamdi Tanpınar-roman.
    1. Bir küçük Osmancık vardı – Hasan Nail Canat
    2. Yasemen – Hasan Nail Canat
    3. Bir avuç ateş – Hasan Nail Canat
    4. Gül yarası – Hasan Nail Canat
    5.Yiğit Mustafa – Hasan Nail Canat
    6. Kırımlı Murat destanı – Hasan Nail Canat
    7. Nur dağındaki çocuk – Hasan Nail Canat
    8. Yaralı serçe – Hasan Nail Canat
    9. Kardeş kurşunu – S.Ateş Alpat
    10. Ana yüreği – S.Ateş Alpat
    11. Zamanın Zeynebi – S.Ateş Alpat
    12. Güller ağlar ülkemde – N.Aydın Gökduman
    13. Bir firavun bir mucahid – Yusuf Koç
    14. İdamlık genç – Emine Şenlikoğlu
    15. Maria – Emine Şenlikoğlu
    16. Huzur sokağı – Ş.Yüksel Şenler
    17. Boşluk – A. Günbay Yıldız
    18. Sokağa açılan kapı – A. Günbay Yıldız
    19. Dallar meyveye durdu – A. Günbay Yıldız
    20. Hristiyan gülü – Emine Şenlikoğlu
    21. Aşka uyanmak – A. Günbay Yıldız
    22. Aynada batan güneş – A. Günbay Yıldız
    23. Bir dünya yıkıldı – A. Günbay Yıldız
    24. Çiçekler susayınca – A. Günbay Yıldız
    25. Ekinler yeşerdikçe – A. Günbay Yıldız
    26. Figan – A. Günbay Yıldız
    27. Gurbeti ben yaşadım – A. Günbay Yıldız
    28. Mavi gözyaşı – A. Günbay Yıldız
    29. Ona secde yakışıyor – A. Günbay Yıldız
    30. Sitem – A. Günbay Yıldız
    31. Ülkemin açmayan çiçekleri – A. Günbay Yıldız
    32. Yanık buğdaylar – A. Günbay Yıldız
    33. Yıllar geriye dönse – A. Günbay Yıldız
    34. Müslüman savaşçı – Sadık Tekin
    35. Özgürlük Savaşçıları -1 K. Sancaktar
    36. Zaferin bedeli – 2 K. Sancaktar
    37. Moskof Mezarlığı – 3 K. Sancaktar
    38. Zindan hatıraları – Zeynep Gazali
    39. Mushaflar ve Bombalar 1 – Ahmet Pakalın
    40. Şehid Hama -2 Ahmet Pakalın
    41. Hamalı – 3 Ahmet Pakalın
    42. Alim ve Tağut – Yusuf Kardavi
    43. Derviş – M. Ali Gönül
    44. Yeterki Kuran Susmasın – Ömer Saruhan
    45. 39. Koğuş – Naşit Tutar
    46. Hakikat Yolcuları – Naşit Tutar
    47 – Kalbimin Düştüğü Yerdeyim – Habbab Çetin Akdeniz
    48. Aşk Düşünce Yollara – Munib Engin Noyan
    49. Malcolm X – Alex Haley
    50. Hatıralarım – Hasan el-Benna
    İslam Düşünce Atlası- İbrahim Halil Üçer
    İslam Düşüncesi Tarihi- Mian Muhammed Şerif
    • Ana Hatlarıyla İslam Felsefesi- Necip Taylan
    • İslam Felsefesi- Hilmi Ziya Ülken
    • İslam Düşüncesi- Salih Aydın
    • İslam Düşüncesi Üzerine- Ekrem Demirli
    • İslam Düşüncesi Tarihi- Bayram Ali Çetinkaya
    • İslam Düşüncesi Üzerine Makaleler- Ebu’l Ala Afifi
    • İslam Düşüncesi Yazıları- Mehmet Bayraktar
    • İslam Felsefesine Giriş- Mehmet Bayraktar
    • İslam Felsefesi Tarihi- H. Ömer Özden
    • İslam Felsefesi Tarihi- Macit Fahri
    • İslam Felsefesi- Cüneyt Kaya
    • İslam Düşüncesinin Yapısı- Süleyman Uludağ
    • İslam Düşüncesinin Kurucu Unsurları- İsmail Kurt, S. Ali Tüz
    • İslam Felsefesi Sözlüğü- Mehmet Vural
    • İslam Felsefesi Tarihi- Mehmet Vural
    • İslam Felsefesi Tarihine Giriş- H. Hüseyin Bircan
    • Ana Kaynaklarıyla İslam Felsefesi- Osman Öztürk
    • İslam Felsefesi Tarihi- Hüseyin Karaman
    • İslam Felsefesi Üzerine- Ahmet Arslan
    • İslam Felsefesi Tarihi- İsmail Hakkı İzmirli
    • Mekasidü’l Felasife- İmam Gazali
    • Filozofların Tutarsızlığı- İmam Gazali
    • Mişkatu’l Envar- İmam Gazali
    • El-Munkız Mine’d-Dalal- İmam Gazali
    • Faslu’l Makal- İbn Rüşd
    • Tutarsızlığın Tutarsızlığı- İbn Rüşd
    • Metafizik Şerhi- İbn Rüşd
    • Ahlak-ı Alai- Kınalızade
    • Kitabu’l Burhan- Farabi
    • El-Medinetu’l Fazıla- Farabi
    • Mukaddime- İbn Haldun
    • En-Necat- İbn-i Sina
    • Şifa Külliyatı- İbn-i Sina
    • Kitabu’t Tavasin- Hallac-ı Mansur
    • İşrak Felsefesi- Sühreverdi
    • Nüzhetü'l-Ervâh ve Ravzatü'l-Efrâh- Şehrezuri
    • Filozoflarla Mücadele- Şehristani
    • Münazarat- Fahreddin Razi
    • İslam Bilim Tarihi ve Felsefesi- Osman Bakar
    • Mutluluk ve Felsefe- İbn Miskeveyh
    • İbn-i Sina’da Metafizik ve Meşşai Gelenek- Muhittin Macit
    • Çağdaş İslami Akımlar- Mehmet Ali Büyükkara
    • Aristoteles ve Farabi’de Ahlakın Kaynağı- Hümeyra Öztüran
    • Amiri Felsefesinde Tanrı ve Âlem- Cüneyt Kaya
    • Varlık ve İmkân- Cüneyt Kaya
    • Şeriat ve Hakikat- H. Bayram Başer
    • Varlık ve Akıl- Ali Tekin
    • Nasıruddin Tusi’de Önermeler Mantığı- Harun Kuşlu
    • Cahız’ın Ahlak Düşüncesi- Yunus Cengiz
    • Nedensellik Kitabı- Kadı Abdulcebbar
    • Osmanlı Felsefesi- Ömer Mahir Alper
    • İslam Felsefesinde Akıl-Vahiy/Felsefe-Din İlişkisi- Ömer Mahir Alper
    • Varlık ve İdrak- İbrahim Kalın
    • Kindi Felsefi Risaleler- Mahmut Kaya
    • İslam Filozoflarından Felsefe Metinleri- Mahmut Kaya
    • Felsefe ve Ölüm Ötesi- Mahmut Kaya
    • İslam Düşüncesinde Felsefe Eleştirileri- Fatih Toktaş
    • İbn Rüşd Felsefesi- Hüseyin Sarıoğlu
    • İslam Felsefesine Giriş- Neşet Toku
    • İslam Ahlak Esasları ve Felsefesi- Kolektif
    • Ebubekir Razi’nin Ahlak Felsefesi- Hüseyin Karaman
    • İslam Ahlak Felsefesi- Mevlüt Uyanık, Aygün Akyol
    • İslam Ahlak Teorileri- Macit Fahri
    • İslam Felsefesi Kelamı- Macit Fahri
    • Felsefi Mirasımız ve Biz- Cabiri
    • Arap-İslam Aklının Oluşumu- Cabiri
    • Kelam Tarihinin Problemleri- Muhit Mert
    • Sistematik Kelam- Ömer Aydın
    • Kelam- Şerafettin Gölcük, Süleyman Toprak
    • Tefsir Usulü- Muhsin Demirci
    • Tefsir Tarihi- Muhsin Demirci
    • Hadis Usulü- İsmail Lütfi Çakan
    • Hadis Tarihi- Ahmet Yücel
    • Fıkıh Usulü- Fahrettin Atar
    • İslam Felsefesinde Mistik Bilginin Yeri- Şahin Filiz
    • Yitirilmiş Hikmeti Ararken- İlhan Kutluer
    • İslam Ahlak Felsefesine Giriş- H. Hüseyin Bircan
    • İslam Düşüncesinin Batı Düşüncesine Etkileri- Bekir Karlığa
    • Mezhepler Tarihi- Muhammed Ebu Zehra
    • Ahlak-ı Nasıri- Nasıruddin Tusi
    • İslam’da İtikadi Mezhepler ve Akaid Esasları- İrfan Abdulhamid
    • Üç Müslüman Bilge- S. Hüseyin Nasr
    • Gazali’nin Felsefi Kelamı- Frank Griffel
    • İslam Mantık Tarihi- Tony Street
    • İslam Felsefesi ve Kelamı- Montgomery Watt
    • İslam Felsefesi Tarihi- Henry Corbin
    • İslam Felsefesine Giriş- Oliver Leaman
    • Ortaçağ İslam Felsefesine Giriş- Oliver Leaman
    • Doğuşundan Günümüze İslam Felsefesi- Roy Jackson
    • İslam Felsefesi Tarihi- S. Hüseyin Nasr, Oliver Leaman
    • İbn-i Sina Metafiziği- Robert Wisnovsky
    • İbn-i Sina’nın Mirası- Dimitri Gutas
    • Yunanca Düşünce Arapça Kültür- Dimitri Gutas
    • İslam Felsefesine Giriş- P. Adamson, R. C. Taylor
    • Varolmanın Boyutları- William Chittick
    • Siyasal İslam Düşüncesi Tarihi- Anthony Black
    • İslam’ın Mistik Boyutları- Annemarie Schimmel
    • İslam’da Felsefe Tarihi- T. J. De Boer


    İSLAM AHLAKI SAHASINDA
    1. Tasavvuf ve Ahlak Eğitimi, Hasan el-Benna, Nida Yay.
    2. Hicab, Mevdudi, Düşün Yay.
    3. İslam’da Sosyal Adalet, Seyyid Kutub, Hikmet Neşriyat.
    4. Furkan-Rahman’ın Dostları İle Şeytanın Dostları Arasındaki Fark, İbn Teymiyye, Guraba Yay.
    5. Abidler Yolu, İmam Gazali, Semerkand Yay.
    İSLAM AKAİDİ SAHASINDA:
    1. İmam-ı Azam’ın Beş Eseri, Ebu Hanife, İFAV Yay.
    2. Sırat-ı Müstakim, İbn Teymiyye, Pınar Yay.
    3. Allah’ın Varlığı ve Tevhidin Hakikati, Yusuf el-Karadavi, İhtar Yay.
    4. El-Akidetü’l-Vasıtiyye, İbn Teymiyye, Takva Yay.
    5. Kitabu’t-Tevhid, Muhammed b. Süleyman et-Temimi, Ümmülkura Yay.

    İSLAM DÜŞÜNCESİ SAHASINDA:
    1. İslam’da Cihad, Seyyid Kutup & Mevdudi & Hasan el-Benna, Özgü Yay.
    2. Gelin Bu Dünyayı Değiştirelim, Mevdudi, Özgün Yay.
    3. Yoldaki İşaretler, Seyyid Kutub, Özgün Yay.
    4. Din Bu, Seyyid Kutub, Özgün Yay.
    5. İstikbal İslam’ındır, Seyyid Kutub, Özgün Yay.
    İSLAMİ ŞAHSİYETLER SAHASINDA:
    1. Hatıralarım, Hasan el-Benna, Beka Yay.
    2. Babam Mevdudi, Hamire Mevdudi, Mana Yay.
    3. Üstat Ali Ulvi Kurucu – Hatıralar 2, Ertuğrul Düzdağ, Kaynak Kitaplığı.
    4. Şeyhülislam İbn Teymiyye ve Mücadelesi, Rizaeddin Fahreddin, Özgü Yay.
    5. Hakikate Giden Yol, İmam Gazali, Semerkand Yay.

    İSLAM TARİHİ SAHASINDA:
    1. Hilafet ve Saltanat, Mevdudi, Hilal Yay.
    2. Yahudi İle Savaşımız, Seyyid Kutub, Hikmet Neşriyat.
    3. Kayıp Minare (Kemalizm Tahlili), Abdullah Azzam, Küresel Kitap.
    4. 20. Asrın Cahiliyesi, Muhammed Kutub, Beka Yay.
    5. İslam Deklarasyonu, Aliya İzzetbegoviç, Fide Yay.

    İSLAM DAVETİ SAHASINDA:
    1. İslam Davetçilerine, Mevdudi, Dünya Yay.
    2. Tevhid Daveti, Seyyid Kutub, Ravza Yay.
    3. İslam’a Bağlılığım Neyi Gerektirir, Fethi Yeken, Özgün Yay.
    4. Bilginin Gücü, Cevdet Said, Pınar Yay.
    5. Bireysel ve Toplumsal Değişmenin Yasaları, Cevdet Said, Pınar Yay.
    İSLAM SİYASETİ SAHASINDA:
    1. Tevbe Suresi Tefsiri, Abdullah Azzam, Buruc Yay.
    2. İslam ve Beşeri Kanunlar, Abdülkadir Udeh, Ravza Yay.
    3. Said Halim Paşa Bütün Eserleri, Ahmet Özalp, Anka Yay.
    4. Öncelikli Meseleler Fıkhı, Yusuf el-Karadavi, Nida Yay.
    5. Biz Müslüman mıyız? Muhammed Kutub, Hilal Yay.

    İSLAMİ KAVRAMLAR SAHASINDA:
    1. Şehadet, Said Havva, Yenda Yay.
    2. Tevhidin Anlamı, Seyyid Kutub, Şehadet Yay.
    3. Tağut, Ahmet el-Kattan, Kitap Dünyası.
    4. Kur’an’ın Dört Temel Terimi, Mevdudi, Özgün Yay.
    5. Güç İrade ve Eylem, Cevdet Said, Pınar Yay
    Dini eserler:
    Mesnevi tümü -- mevlana
    Mahir İz – Tasavvuf
    Hamidullah’ın bütün kitapları
    A. Kemal Belviranlı - İslam Prensipleri ve Peygamberimiz Efendimiz
    Mahmud Hakkı - Halid b. Velid
    Bekir Topaloğlu - İslam’da Kadın
    Muhammed Ebu Zehre - İslam’da Sosyal Dayanışma
    Gazali’nin eserleri
    Ali Özek - İslam’da İbadet
    Abdullah Öztemiz Hacıtahiroğlu - Dini Şiirler Antolojisi
    Mehmet Vehbi Efendi’nin tefsiri ve Ahkam-ı Kuraniyye’si
    Hasan Basri Çantay ve Ömer Nasuhi Bilmen’in mealleri, Hukuk-ı İslamiye Kamusu ve Muvazzah İlm-i Kelâm
    Eşref Edip - Asr-ı Saadet
    Şirvanî - İslam’da Siyasi Düşünce ve İdare
    Ebu’l Hasan en-Nedvî - Müslümanların Gerilemesi ile Dünya Neler Kaybetti ve Hazreti Peygamber’in Yolu
    Ömer Rıza Doğrul - Kuran Nedir
    Enver Kuraşî - Faiz Nazariyesi ve İslam
    Zübeyir Sıddık - Hadis Edebiyatı Tarihi
    Mahmud Ebussuud - İslami İktisadın Esasları
    Osman Keskioğlu - İslam Hukuku
    Muhammed Ebu Zehre - İmam-ı Azam Ebu Hanife ve Riyazu’s-Salihîn
    Seyyid Kutup’un kitapları
    Muhammed Kutup’un kitapları
    Mevdûdî’nin eserleri
    Rahmi Baban - İlim-Ahlak-İman ve Allah Vardır.
    Edebi eserler:
    Mehmet Akif – Safahat
    Necip Fazıl - Ahşap Konak ve Reis Bey
    Ali Ulvi Kurucu - Gümüş Tül ve Alevler
    Abdullah Öztemiz Hacıtahiroğlu - Sessiz Gürültü
    Necla Pekolcay - İslami Türk Edebiyatı
    Yahya Kemal Beyatlı - Aziz İstanbul ve Kendi Gök Kubbemiz
    Namık Kemal - Gülnihal ve Vatan Yahut Silistre
    Ahmet Hamdi Tanpınar - Beş Şehir ve Huzur
    Nurettin Topçu – Taşralı
    Cengiz Dağcı’nın romanları
    Ergun Göze - Meşhurların Son Sözleri
    Peyami Safa - Matmazel Noralinya’nın Koltuğu ve Fatih-Harbiye
    Samiha Ayverdi’nin eserleri
    Tarık Buğra - Ayakta Durmak İstiyorum
    Ahmet Hikmet Müftüoğlu – Çağlayanlar
    Ömer Seyfettin - Eski Kahramanlar
    Ahmet Kabaklı - Türk Edebiyatı Tarihi
    Fahri Ersavaş - Hamasi şiirler Antolojisi
    Genel kültür eserleri
    İlhan Egemen Darendelioğlu - Türkiye’de Komünist Hareketleri
    Kadir Mısıroğlu - Sarıklı Mücahitler
    İsmail Hami Danişment - Garb Medeniyetinin Membaı Olan İslam Medeniyeti, Eski Türk Seciye ve Ahlakı ve İstanbul’un Fethinin Medeni Kıymeti
    Hitler - Komünistler ve Beynelmilel Yahudi
    Necip Fazıl - Büyük Mazlumlar, Türkiye’de Komünizm ve Köy Enstitüleri ve İdeolocya Örgüsü
    Abdülmecit Belli - Adalet Mülkün Temelidir
    Osman Turan - Türk Cihan Hakimiyeti Mefkuresi Tarihi ve Türkiye’de Siyasi Buhranın Kaynakları
    Tahirü’l Mevlevi - Müslümanlıkta İbadet Tarihi
    Cevat Rifat Atilhan - Masonluk, 31 Mart Vakası ve diğer eserleri
    Ergun Göze - Peyami Safa-Nazım Hikmet Kavgası, Kadir Mısıroğlu Amerika’daki Zenci Müslümanlık Hareketi
    Nurettin Topçu’nun tüm eserleri
    Ahmet Çiftçi - Komünizmin Maskesi Sosyalizmdir ve Ortak Pazar
    Bekir Berk - Dünya Anayasalarında Din
    Mustafa Sıbai - İslam’da ve Müslümanlara Göre Kadın
    Ali Fuat Başgil - Gençlerle Başbaşa
    Saadet Bektöre - Volga Kızıl Akarken "Volga Kızıl Akarken"
    Nizamettin Nazif Tepedelenlioğlu - Sultan II. Abdülhamit ve Osmanlı İmparatorluğunda Komitacılar ve Ordu ve Politika
    Mümtaz Turhan - Garplılaşmanın Neresindeyiz
    Kadircan Kaflı - Türkiye’nin Kaderi
    Mehmet Kaplan - Büyük Türkiye Rüyası
    William J. Lederer-Eugene Burdick - Kızıl Karıncalar ve Çirkin Amerikalı
    U. T Hsu - Gizli Mücadele.
    Tarihi eserler:
    M. Asım Köksal - Hz. Muhammed ve İslam Tarihi
    Vecdi Bürün - Nasıl Öldüler
    Yılmaz Öztuna’nın eserleri
    Kadir Mısıroğlu - Yunan Mezalimi, Lozan Zafer mi, Hezimet mi
    Necip Fazıl - Sultan Abdülhamit ve Vahideddin
    İsmail Hakkı Uzunçarşılı - Osmanlı Devletinin İlmiye Teşkilatı
    İsmail Hami Danişment - İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi
    Abdullah Taymaz - Rus İhtilalinden Hatıralar.
    İBNİ HALDUN - MUKADDİME
    ROGER GARAUDY – TÜM KİTAPLAR
    1000 Soruda 4 Raşit Halife / POLEN YAYINLARI
    1000 Soruda Peygamberimizin (s.a.v) Hayatı POLEN YAYINLARI
    20. Asrın Cahiliyesi BEKA YAYINLARI
    Alemlere Rahmet Hz. Muhammed (sav) BEKA YAYINLARI
    Asrımızda İslam Uygulanabilir mi? RAVZA YAYINLARI
    Batıcı Söylemler ve İslam BURUC YAYINLARI
    Benzerini Getiremezler BEKA YAYINLARI
    Biz Müslüman mıyız? AĞAÇ KİTABEVİ YAYINLARI
    Biz Müslüman mıyız? HİLAL YAYINLARI
    Biz Müslümanmıyız ŞURA YAYINEVİ
    Bosna Hersek Katliamı TEVHİD YAYINLARI
    Çağdaş Dünyaya İslami Bakış BEKA YAYINLARI
    Çağdaş Fikir Akımları (3 Cilt Takım) RAVZA YAYINLARI
    Çağdaş Fikir Akımları 1- Demokrasi RAVZA YAYINLARI
    Çağdaş Fikir Akımları 2 -Komünizm- RAVZA YAYINLARI
    Çağdaş Fikir Akımları 3 -Sekülarizm, Rasyonalizm, Milliyetçilik- RAVZA YAYINLARI
    Çağdaş Fikir Akımları BEKA YAYINLARI
    Çağdaş Konumumuz BEKA YAYINLARI
    Çocuklar İçin Peygamberlerin Hayatı BEKA YAYINLARI
    Düzeltilmesi Gereken Kavramlar RİSALE
    Evrim ve Değişmezlik BEKA YAYINLARI
    Gelenekler Çatışması BEKA YAYINLARI
    Hz. Muhammed'in Hayatı / Gençler İçin İLKE YAYINCILIK
    Hz. Peygamberden Gençlere 50 Nasihat İLKE YAYINCILIK
    İman ve İnkar Aynasında İki Kadın Portresi İLKE YAYINCILIK
    İnsan Psikolojisi Üzerine Etüdler RAVZA YAYINLARI
    İslam Budur BEKA YAYINLARI
    İslam Dünyasında Aydınlanma Sorunu BEKA YAYINLARI
    İslam Etrafındaki Şüpheler HİSAR YAYINLARI
    İslam İnancı RİSALE /Nureddin Yıldız
    İslam Kahramanları Ashab-ı Kiram (5 Kitap Takım) HİSAR YAYINLARI
    İslam Terbiye ve Ahlak Sistemi HİSAR YAYINLARI
    İslama Göre İnsan Psikolojisi ESMA YAYINLARI
    İslamın Etrafındaki Şüpheler TUĞRA NEŞRİYAT
    İslami Açıdan Tarihe Bakışımız RİSALE
    Kadının Özgürlüğü ve Tesettür RAVZA YAYINLARI
    Kadının Özgürlük Savaşı RAVZA YAYINLARI
    Kur'an Araştırmaları Medeni Ayetler Cilt 2 SERİYYE YAYINEVİ
    Kur'an Araştırmaları Mekki Ayetler Cilt 1 SERİYYE YAYINEVİ
    Kur'an Kıssaları BEKA YAYINLARI
    Kur'an'ı Nasıl Okuyalım İŞARET YAYINLARI
    Küreselleşme ve Müslümanlar BEKA YAYINLARI
    La İlahe İllallah BEKA YAYINLARI
    La İlahe İllellah / Akide, Şeriat ve Hayat Yolu RAVZA YAYINLARI
    Lailahe İllallah İHTAR YAYINLARI
    Nasıl Davet Edelim? BEKA YAYINLARI
    Örnek İslam Toplumu RİSALE
    Peygamberden Parıltılar BEKA YAYINLARI
    Peygamberimizin Savaşları HİSAR YAYINLARI
    Peygamberimizin Seriyyeleri HİSAR YAYINLARI
    Sosyal Bilimlerin İslami Temelleri BEKA YAYINLARI
    Tartışmalar BEKA YAYINLARI
    Tih'den Çıkış BURUC YAYINLARI .
    ….. DEVAM EDECEKTİR….
  • Deccal Sistemi: 666

    DECCAL KİMDİR?

    Deccal… Asırlardır beklenen bir şey. Kimilerine göre Şeytandan sonra yaratılmış en büyük düşman. Bazı gizli öğretilere göreyse o bir kurtarıcı.! Deccal, İslam dinine göre ahir zamanda, Mesih’in ikinci kez yeryüzüne gelmesinden önce insanları dini inancından saptırarak kötülüğe ve sapkınlığa yönelteceğine inanılan ve şeytanı temsil eden varlıktır. Hristiyan eskatolojisinde Antichrist, Yahudi eskatolojisinde ise Armilus karşılığı olarak bilinir. Bazı kimseler deccalin internet veya televizyon olduğu hakkında teoriler ortaya sürmüşse de hiçbir dini kaynakla uyuşmamaktadır. Deccalin fiziksel özelliklerinden İslam kaynakları şu şekil de bahsetmektedir; Deccal cüsseli, heybetli, kızıl renkli, kıvırcık saçlı, ensesi kalın ve alnı geniş bir kimsedir. Kısa ve ayrık bacaklıdır. Alnında “kâfir” yazısı vardır. Okuma yazması olsun olmasın onu her Müslüman okur. İcraatlarını beğenmeyen herkes o yazıyı okuyacaktır. Bir insanın alnında açık açık kâfir yazısının bulunması, herkes bilir ki imtihan sırrına ters düşer. Öyleyse bununla başka bir mânâ kastedilmiş olmalıdır. Deccal Yahudîdir. İcraatı dikkate alındığında, onun bir Yahudî oluşu, insana hiç de şaşırtıcı gelmez. Yahudîler de zâten bunu övünelecek bir davranış olarak görürler. Alûsî tefsirinde anlatıldığına göre, bir gün Yahudîler, Resûlullaha (a.s.m.) gelmiş, “Âhir zaman Deccalı bizden olacak, şöyle yapacak, böyle yapacak” demişlerdi. Cenab-ı Hak da bunun üzerine Mü’min Sûresinin 56. âyetini göndermişti. Deccalın bazı metafızıksel ozellıklerının olduğu rıvayet edılmektedır. Deccal önüne bulutu katan rüzgar gibi hızlı gider… Bu rivayetten yola çıkarak onun hızlı araçlardan yararlanacağını, süratli icraat yapacağını anlıyoruz. Şualarda da belirtildiğine göre deccal zamanında haberleşme ve seyahat araçları o derece gelişir ki bir hadise bir günde bütün dünyada işitilir. Ve bir adam kırk günde dünyayı dolaşabilecek, yedi kıtasını, yetmiş hükümetini görebilecek ve gezebilecektir. Bilindiği gibi kafirlerin gösterdikleri olağanüstülüklere istidraç denilir. Bunlar onlara bir üstünlük sağlamaz sadece inançsızlıklarını arttırır. Tabii bunu şerre alet ettikleri için baskı kurar, etkili olur, etraflarında o ölçüde de insan toplarlar. Deccal da böyledir. Ondaki bu haller istidraç kabilindendir. Her ne kadar firavun gibi ilahlık davasında da bulunsa, birkısım harikuladelikler de gösterse, nihayet deccal doğup büyüyen, beşeri özelliklere sahip bir yaratıktan başka bir şey değildir. Sahihi Müslim de yer alan başka bir hadiste ise onun cennet ve cehennemi bulunduğu, cehenneminin cennet, cennetinin de cehennem olduğu bildirilir. Kendine tabi olanları cennetine, tabi olmayanları cehennemine atar. Rivayette var ki, ” Süfyan büyük bir alim olacak, ilim ile dalalete düşer. ve çok alimler ona tabi olacaklar. ”Çağımız alimlerinden Muhammed Gazali, deccalı tabiat ilimlerine vakıf bir Yahudi alimi olarak nitelendirir ve onun haktan sapan Yahudilerin vicdanını temsil ettiğini söyler.

    Deccal bir kısım padişahlar gibi kuvvet, kudret, kabile, aşiret, cesaret ve servet gibi bir saltanat vasıtası olmadığı halde zekaveti, fenni ve siyasi ilmiyle mevkii kazanır. Ve aklıyla birçok alimin aklını emri altına alır. Azılı bir islam düşmanı olan büyük deccal, egemen olduğu ülkede Allah’ın kanunlarını kaldırıp kuranı yasaklayacak ve din düşmanlığı ilkesine dayanan korkunç bir baskı rejimi kuracak. İnsanlık tarihinde eşi görülmemiş yalan, hile, iftira, tertip, baskı, işkence ve idam sehpaları ile devlet terörü estirecek ve sapık rejimini Müslümanlara zorla kabul ettirmeye çalışacak. Ahir zamanda doğuda ,Horasan veya İsfahan da, Şam da yahut Şam ile Irak arasındaki bir yerde ortaya çıkıp yeryüzünde kırk gün kalacak, fakat bu günlerden biri bir yıl biri bir ay biri de bir hafta kadar sürecek, diğerleri ise normal günler gibi geçecektir. Deccal çıktığı zaman beraberinde su ve ateş alacaktır. Ancak halkın ateş olarak gördüğü tatlı sudur, halkın su olarak gördüğü ise yakıcı bir ateştir.” Sizden kim o güne ererse halkın ateş olarak gördüğüne girmeyi tercih etsin. Çünkü o aslında tatlı soğuk sudur.” Deccalin sağında cennet solunda cehennem görünür. Ayrıca deccal Bir adamı herkesin gözü önünde öldürüp diriltecektir. Bu kişinin Hızır A.s. olduğu düşünülür. Sonra toplanan halka 3 defa sorar Rabbiniz olduğuma şahit oldunuz mu! Orada bulunan pek azı müstesna halk Şahit olduk iman ettik rabbimiz sensin derler! İnanmayan haniflerse oradan uzaklaşıp dağlara kaçar. İslam kaynakların da Deccal hakkında çok daha fazla rivayet vardır. Yahudilerden gizli kabalistik öğretilere bağlı bir kısım elitler deccalı kurtarıcı olarak görür. Bunlar azınlıkta da olsa dünyanın kontrolü ellerindedir. Bu deccalcıların gizli öğretilerindeyse Deccalın gelmesi için dünya da yapılması gereken bazı işler vardır. İşte bu deccalcıların amacı dünyayı deccalın gelişine hazırlamaktır. Şimdi sizlerden bu kısmı çok iyi dinlemenizi hatta imkanınız varsa yazarak not almanızı istiyorum. Nihayetin de dünya da bildiğiniz yada bilmediğiniz yaşanan pek çok olumsuzluğun sebebi az sonra sayacağım 4 madde. Onlara göre Deccal geldiğin de;

    Dünya’da başkenti Kudüs olan tek bir devlet hakim olacaktır.
    Dünya Nüfusu 500 milyon olacaktır.
    Kağıt veya madeni para kullanılmayacak varlıkların değeri azalıp artmayacaktır.
    Nüfus’un Büyük kısmı Kölelerden oluşacaktır.

    2. KANTO: GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE DECCALCILARIN FAALİYETLERİ

    Eski çağlardan beri mevcudiyetlerini sürdüren bu elitler dünyayı deccalın gelişine hazırlamak adına ciddi mesai harcamakta gizli örgütler kurup, makam mevkii sahibi kişileri kontrol altında tutmaktadırlar. Deccalcılar kendilerine en büyük düşman olarak İslam dinini görmektedir. Bu yüzdende Peygamberin vefatının ardından dini bozmak adına çeşitli faaliyetler yürütmüşlerdir. Pek çoğu inanca uygun olmayan sahte hadisler üretmişler, Sahte Mehdiler ortaya çıkartıp bu kişileri maddi ve manevi olarak desteklemişler. Hatta islam’a mezhepçilik anlayışını sokmuşlardır. Günümüzde bilinen tüm bidat mezheplerin kökeni Müslüman kılığına girmiş bu deccalcı elitlere dayanır. Buna en yakın örnek 1. Dünya savaşı esnasında Deccalcıların o dönem ki maşası İngilizler maharetiyle vücuda getirilen Vahabi mezhebidir. Bu bidatcı mezhepler Sünnetleri ve hadisleri terk etmiş yahut bir kısmına uyup bir kısmına uymayarak dinde reform arayışına girmişlerdir. Zaman içerisin de bu durum öyle bir hal almıştır ki farzlar dahi değiştirilmiştir. Örneğin bu bidat mezheplere üye kimseler namazı 3 vakit kabul ederler ve bu şekilde uygularlar. 2. Tapınak döneminden sonra Yahudilerin Kudüs’ten çıkartılması Deccalcılar için büyük bir felaketti. Nitekim deccalin zuhuru için az evvel ki maddelerde de belirttiğim gibi Kudüs başkentli tek bir dünya devleti gerekliydi. Yahudiler zamanla tüm dünyaya yayılarak başarılı bir ticari ağ kurdular Avrupa’da rahatı yerinde olan Yahudiler’in Kudüs’te toplanmasına imkansız gözüyle bakılıyordu. Ortaçağ Avrupasın’da işkence ve cinayetleriyle nam salan engizisyonlar ne tesadüftür ki ilk amaç olarak Yahudi ve Müslümanları Katolikleştirme amacıyla kurulmuştu. Lise tarih derslerinden hatta günümüz dizilerinden hepiniz hatırlayacaksınız Kanunu Sultan Süleyman İspanyol engizisyonundan kaçan Yahudileri gemilerle aldırıp İstanbul’a yerleştirerek canlarını kurtarmıştı. Günümüzde İstanbul’da yaşayan Yahudi vatandaşlarımızın kökeni o dönem ki Yahudilere dayanmaktadır. İspanyol Engizisyonu, Aragon kralı II. Fernando ve Kastilya kraliçesi I. Isabel tarafından 1478’de kurulmuştur. II. Isabel tarafından 1834’te lağvedilene kadar devam etti. Netice olarak 200.000 den fazla kişi göç etmek zorunda kaldı 160.000 den fazlada kişi çeşitli işkencelerle öldürüldü. Kral Fernando’nun baş danışmanı ve en samimi arkadaşı bir yahudiydi. Ayrıca Tapınak şövalyelerinin sadık bir üyesi.

    Aynı şekilde Kraliçe I. Isabelin sözünden çıkmadığı kahinide bir yahudi ve tahmin edebileceğiniz gibi oda tapınakçıların sadık bir üyesiydi. Tapınak Şövalyeleri uzun yıllar deccalciler tarafından kullanılıp desteklenmiş bir yer altı tarikadir. Nitekim evde ki hesap çarşıya uymadı. Keza Kudüs Osmanlı’nın elindeydi. Göç eden kripto yahudiler toplu şekilde Kudüs’e yerleşebilmek için defalarca Padişahtan izin istemişlerse de Dönemin güçlü sultanları bu duruma müsamaha göstermediler. Vaat edilmiş topraklara Yahudileri yerleştirmek adına harekete geçen Deccalcılar ilerleyen yıllarda ilk olarak Osmanlı idaresinde ki Kudüs’ü satın almak istedi. Fakat Sultan Abdülhamid “Kanla alınmış topraklar parayla satılmaz.” Diyerek teklifi ret etmiş ve tüm diplomatik kanalları kapatmıştır. Elbette ki deccalcılar vaz geçmemiştir. 1. Dünya savaşı ile Osmanlı’yı lav ettiler. Akabinde İngiliz kuklası olarak kurulan Arap devletlerinden Kudüs ve civarında toprak satın aldılar. Ancak bir sorun vardı. Avrupa’da işleri yolunda olan Yahudiler Kudüs’e yerleşmek istemiyordu. İşte bu sebeple elitler Rothschild ailesi önderliğinde Alman devletini ve önemli silah sanayi kuruluşlarını finanse etmiş hatta hibe krediler vermişlerdir. Bunun üzerine Almanya tarihin gördüğü en büyük mekanize orduyu kurarak tüm Avrupa’da bir Yahudi avına başlamıştır. Kaçıp kurtulan Yahudilerse tahmin edebileceğiniz gibi bedava ev ve arazi verilen Kudüs’ün yolunu tutarken. Nihayet savaşın bitiminden 3 sene sonra 14 mayıs 1948’de İsrail resmen kurulmuştur. Burada şunuda belirtmeliyim ki yazık ki ülkemiz de pek çok kişi dini gerekçelerle Araplar’a büyük bir hayranlık beslemekte ve onları yüceltmektedir. Elbette ki 10 parmağın 10uda 1 değildir. Ancak arapların Taa ilk haçlı seferinden başlayıp süre gelen ihanetlerini örtbas etmeye hiç kimsenin gücü yetmez. Çamur balçıkla sıvanmaz beyler. Bugün arap devletleri parça parça iç karışıklarla sarsılıyor. Filistin’e herkes acıyor. Fakat hiç sordunuz mu Filistin neden bu halde? Türkler ortadoğudan çekildiğinden beri buralar adeta cadı kazanına dönmüş çatışmalar asla son bulmamıştır. O çok sevip destek verdiğimiz Filistin’in bayrağında ki kırmızı üçgen 1. Dünya savaşında İslam davasını müdaafa etmek üzere Mekke’de Medine’de kahramanca çarpışıp şehit düşen saf Anadolu çocuklarını sırtından bıçaklayan hain Şerif Hüseyin ve İsyanını sembolize eder. Yine Irak ve Yemen’de Lise zorunlu tarih derslerinde Türkler sıkı sıkıya aşağılanır. Padişahlarla açıkça alay edilerek iftiralara maruz bırakılır. Hatta Irakta ki tarih kitaplarında Bu Arap sever arkadaşların dilinden düşürmediği bir diğer isim olan Sultan Abdülhamid hanın eşcinsellik masalları romantik Arap diliyle uzun uzadıya yeni nesillerin aklına nakşedilir. Konumuza dönecek olursak bu deccalcıların amaçları uğruna yaptıkları dünyayı sarsan icraatlar saymakla bitmez. 1900’lerin başlarında İngilizler Dünyanın süper gücüydü. Çünkü elitler böyle tüm sermayeyi İngiltere’ye akıtıyordu. Daha sonra deccalılar Amerika’yı gözlerine kestirdi. İngiltere gözden düşerken sahte bir Hülya yaratarak bolluk ve refah söylemleriyle Yeni dünya düzeninin temellerini rahatça atabilecekleri Amerika’yı dünyanın yeni süper gücü haline getirdiler. Günümüzdeyse Elitler için hep kapalı kapılar ardında kalmış diplomasi ve dış ilişki tecrübesi olmayan Çin hedefe varmak için biçilmiş kaftan. Çok yakında Amerika’nın parçalara ayrıldığını ve Çin’in dünyanın yeni süper gücü olduğunu görürseniz hiç şaşırmayın!

    KANTO: GÜNÜMÜZ DE DECCALCILAR (DEŞİFRE)
    Köleliğin kaldırılması düşüncesi öncelikle Büyük Britanya olmak üzere, Kanada, Fransa ile Rusya gibi ülkelerde destek kazanmıştır. Uluslararası Kölelik Karşıtı Örgüt ABD’de köleliğin kaldırılması esasen köleliğin suçlanmasıyla sosyal düşüncenin ona karşı yöneltilmesini oluşturuyordu. 1830’lu yıllarda akım kuzey eyaletlerde geniş boyutlara ulaşmıştır. 1859 yılında Virjinya eyaletinde John Brown önderliğinde köleliğin kaldırılması için başkaldırı başladı. ABD’de 1861 ile 1865 yıllarını kapsayan iç savaş sona erdikten sonra tüzel olarak kölelik kaldırıldı. ABD’de Köleliğin kaldırılmasında 16. ABD Başkanı Abraham Lincoln’ün önemli etkisi bulunmuştur. Köleliğin yasaklanması ile ilgili ilk kanunlar ise İngiltere’de ve ABD’de 19. yüzyılın ilk çeyreğinde çıkarılmış, daha sonra diğer Avrupa devletleri onları izlemiştir. 1926’da Milletler Cemiyeti bütün dünyada köleliği yasaklamış, daha sonra Birleşmiş Milletler de bu hükmü teyid etmiştir. Bayanlar Baylar uyanıp gerçekleri görme vaktiniz geldi! Kölelik asla kalkmadı sadece içeriğinde zorunlu düzenlemeler yapıldı. Abraham Lincoln’ün Yahudi kökenli mason bir başkan olduğunu söylememe gerek yoktur. Yine de hatırlatmış olalım. Söylediğim gibi kölelik kalkmadı sadece zorunlu olarak uygulamada revizyona gidildi. Çünkü köle sayısı çok fazlaydı ve çıkacak bir isyan bastırılamazdı. Bu yüzden elitler köleliği modernize edip bizleri yarattı. Deccalcıla parayı sevmezler yanlış anlaşılmasın bonkör değillerdir. Aksine günahlarını vermezler. Ancak paralarını yaptığımız işler karşılığında azar azar bize verirler. Bazı kişilere bolcada verirler önemsemezler. Hem niye önemsesinler ki para karşılığı olmayan sistemde yaratılan bir şey basılan çoğu para sadece sistemdedir. Kağıt banknot bile değildir. Yani kağıt kadar bile değeri yoktur. Paranın tarihte ki icadına bakacak olursak Alış Veriş için bir değer unsuru olduğunu görürüz Altın ve gümüş gibi değerli madenlerden imal edilirdi Ama deccalılar bunu değiştirdi. Artık para sadece bilgisayar ekranlarında ki yazılardan ibaret biz modern kölelerin kendilerini özgür atfetmesini sağlayıp sistemin devam ettirilmesine olanak tanıyan bir kırbaçtan ibaret. Ancak paranın değersizleştirilmesinin bir sebebi daha var ne demiştik? Deccal dünya sahnesine çıktığın da Kağıt veya madeni para kullanılmayacak varlıkların değeri azalıp artmayacaktır. Onun yerine köleler artık vücutlarınıza yerleştirilen çipler kullanacak yani elitler sizlere yaptığınız işler karşılığında biçtikleri değerleri artık çiplerinize yükleyecekler. Ayrıca bu çiplerle sizleri çok daha rahat takip edip istediklerinde cezalandırabilecekler. Bilindiği gibi son yıllarda çiplerin insanlar tarafından kullanılmasıyla alakalı pek çok çalışma yürütülüyor. Çipli kimlik kartlarını kullanmaya başladığımız şu dönemlerde Hayal kurma diyenler internetten bu çiplerle ilgili birkaç makale okursa hayal kurmadığımı rahatça kavrayacaktır.

    Şimdi bir diğer maddeyi hatırlayalım Dünya’da başkenti Kudüs olan tek bir devlet olacaktır. Yakın tarihte Amerika ve dünyada birkaç devlet Kudüs’ü İsrail’in başkenti olarak tanıdı ve çok yakında tepkiler azaldığında diğer devletler de sırayla Kudüs’ü İsrail’in başkenti olarak tanıyacaktır. Tesadüf mü elbette ki hayır. Aslında Kudüs’ü İsrail’in başkenti olarak tanımak BOP’un son aşamalarından biriydi. Sahi neydi bu bop? Hadi bop neymiş kısaca anlatayım sizlere. Yeni Dünya Düzeni içinde ABD’nin uyguladığı yeni politika, “böl, güçsüz kıl, yönet” yerine, “küçült, birleştir, yönet” şekline dönüşmüştür. Geçmişte sömürgecilik yöntemleriyle hiçbir bedel ödenmeksizin elde edilen mal ve hizmetlerin, bugün değerinden daha az bir bedelle alınması ve yeni pazarlara sahip olunması, ABD’nin ve diğer egemen ülkelerin küreselleşme süreci içerisinde başlıca hedefi olmuştur. Ulus-devletlerin federal devletler haline dönüştürülmesi ve bunların bir federasyon çatısı altında birleştirilmesi, Büyük Ortadoğu Projesinin amaçlarından biridir. ABD bu yapıyla bölgeye barış getireceğini iddia etmektedir. Yani tüm Ortadoğu diğer bir adıyla tüm vaat edilmiş topraklar tek bir federe devlet çatısı altında toplanmak istemektedir. Elbette ki bu devletin başkenti Kudüs olacaktır. Yine de Kudüs’ü tüm dünyanın başkenti haline getirmek için Dünya nüfusu halen çok kalabalık. Hadi bir diğer maddeye göz atalım. Deccal Dünya sahnesine çıktığında dünya Nüfusu 500 milyon olacak. Peki bu koca dünya’da geriye kalacak bu 500 milyon kişi kimlerden oluşacak? Elitler bu konuda daha evvel yine kendilerinin bir şekilde ortaya attırdığı evrim teorisinden bir maddeyi baz alıyor. Doğal Seleksiyon. Yani güçlülerin hayatta kalıp güçsüzlerin yok olması yapılan nüfus azaltımı. Bunun içinde elitlere kaos gerekiyor. Tüm dünyayı saracak bir kaos. O kaosun ayak sesleri duyulmaya başladı çok oldu. O konuya geleceğim ama şimdi birazda nüfus azaltımı hakkında başka neler yapıldığından bahsetmek istiyorum. Adları dışında her şeyleri ile yabancı daha fazla kar elde etmek için mutasyona uğratılmış hayvanlarla besleniyoruz. Tükettiğimiz Hayvanların vücutları hastalık ve ilaç istilası altında ayrıca hızlıca kesip satabilmek için hormonun her çeşidine maruz kalıyorlar. Yediğimiz tavuklar yumurtadan çıktıktan sonra 45 günde kesime hazır oluyor. Doğada beslenen bir tavukta bu süre ortalama 120 gün. Tükettiğimiz gıdaların tamamı GDO içeriyor ve kanserojen. Yetiştirilen meyve ve sebzelerin hepsi kısır tohumlar sadece İsrail’den temin edilebiliyor. Nasıl kısır bir döngü içerisindeyiz anlayabiliyormusunuz? Deccalcıların fabrikalarında, bankaların da, yahut en azından mecburen bilmeden de olsa onların sistemine hizmet eden şirketler de çalışıyor, onların isteklerine itaat ediyoruz. Ve sonra bu çalışmamız karşılığında onlardan aldığımız birkaç parça kağıtla yine onların marketlerinden kendi imal ettiğimiz kanserojen yiyecekleri alıyoruz.

    Plastik ambalaj malzemelerinden içtiğimiz sulara ve yediğimiz yemeklere sürekli kanserojen maddeler karışıyor. Anlayamadınız mı? Birde barınma ve gıdadan sonra insanların en büyük gereksinimi olan sağlığa göz atalımda anlayın. Bir zamanlar insanlar uzun yıllar sağlıkla yaşayıp sevdiklerinin yanında rahatça son nefeslerini verirlermiş. Günümüzdeyse huzurevlerinde, hastane köşelerinde uzun yıllar kanser veya kalp hastalıklarıyla mücadele ederek genç sayılabilecek yaşlarda acı içerisinde ve yalnız başlarına ölüyorlar. Sebebiyse bu az önce saydığımız gıdalar. Onların isteğiyle kendi elimizle ürettiğimiz kanserojen gıdaları tüketiyoruz. Sonra hasta olup yine onların ilaç şirketlerinden ilaç satın alıyoruz. Ne tarafa koşsak yine onların kucağına düşüyoruz. Her yerde radyasyona maruz kalıyoruz. Sonra aniden kanser oluyor ve kanser ilaçlarına tüm mal varlığımızı yatırıyoruz. Yıllarca çalışıp biriktirdiğimiz her şeyi. Kanser ilaçlarını sadece deccalcilerin ilaç firmaları üretmektedir yani yine onlar karlı çıkarlar bizim acılarımızdan. Ayrıca İsrail dünyada en az kanser hastası olan ülke konumundadır. Elitler Savaşlar çıkartır İsrail dünyanın en büyük Silah üreticisidir ve Amerikan şirketlerinin silah lisansları bile elitlere aittir. Yine de biz bunları görmüyoruz. Sahi her şey bu kadar açıkken niye görmüyorsunuz? Daha da acı olanı görseniz bile umursamıyorsunuz. Hadi ama bir şeyler ters gidiyor sizde bunun farkındasınız. Son yıllarda haberlerde hem hayvanlara hem çocuklara yapılanları hepiniz biliyor ve tepki gösteriyorsunuz. Biraz daha küresel bakalım. Son 15 – 20 yılda tüm dünyada eğitim sistemlerinin altına resmen dinamit koyuldu tüm dünyada yaşanan hızlı dejenerasyondan ülkemiz de nasibini aldı. Paranın kampçısıyla insanlar diploma delisi edilip eğitime saldırtıldı sonrada eğitim dinamitlendi. Olan buydu. Yine de bu yanıp yıkılmış sisteme ilginç şekilde bağlıyız Eğitim kurumlarında kazananların yazdığı sahte tarihi, cahillerin formülize ettiği yanlış sahte kitapları papağanlar gibi ezberliyoruz. Sonrada laboratuvar denekleri gibi sınava tabi tutulup derecelendiriliyoruz. Üstelik bunu hiç sorgulamadan kendimize amaç edinip başarabilenlere gıpta ile bakıyoruz. Yine de bu durum ne oldu bizlere. Nasıl oluyor da bakıp görmüyoruz? Duysak da işitmiyoruz sorularına cevap vermiyor. Bu soruya cevap vermeden evvel sizinle kısaca dertleşmek istiyorum. Bunun kadar kapsamlı olmasa da daha evvelde buna benzer birkaç video yaptım. Ne yazık ki kaldırıldı. Hatta öyle ki metinleri web sitemden isteğim dışında silindi. Ve insanlar hiçbir zaman anlamak istemedi sadece izledi. Bu yüzden en azından bu sefer eğer sizde bu kısır döngüye benim gibi karşıysanız beni youtube ve instagram üzerinden takip edip destek olun. Birilerinin gerçeği görüp bana destek verdiğini bilmek beni daha da cesaretlendirecektir.

    Şimdi kaldığımız yere dönelim ve bizlere ne oldu sorusuna cevap arayalım. Öncelikle dizi film ve çeşitli yayınlarla zihin altımıza yolladıkları subliminal mesajlar sayesinde yıllardır bizleri yapacakları her şeye alıştırarak basite indirgememizi sağladılar. Örnek vermek gerekirse 1956 larda yapılan bazı bilim kurgu filmlerinde cep telefonu benzeri cihazlarla görüntülü görüşme yapan karakterler. Simpsonlar gibi çizgi filmlerde yeni seçilecek Amerikan başkanlarının önceden bildirilmesi İkiz kulelere yapılacak terör saldırılarına yazı karakterlerin de atıfta bulunulması ve kart oyunlarında yıllarca öncesinden sembolize edilmesi gibi anlatmakla bitmeyecek pek çok örnek halihazırda önümüz de bu konuyla beraber kaos konusuna da ele almak istiyorum. Sinema ve Tv dizilerinde yeni trend post apokaliptik senaryolar çünkü deccalılar eli kulağında dünya nüfusunu azaltma planlarını devreye sokacaktır. Bu kadar vurdun duymazlığımızın sebebi tabii ki sadece medya yayınlarında ki subliminal mesajlar değil. Türkçe Açılımı: Yüksek Frekanslı Aktif Auroral Araştırma Programı. HAARP’i ele alalım. Alaska’daki Gakona’da bulunan bu tesis, ABD’de bulunan üç benzer tesisten biridir. Fairbanks, Arecibo Gözlemevi ve Norveç’te daha küçükleri bulunmaktadır. Rusya’da da bir tane vardır. HAARP, 35 dönümlük arazi üzerine kurulmuş, 22 metrelik 180 adet antenden oluşmaktadır. HAARP son derece düşük frekans (ELF) dalgaları ELF dalgaları 0-100 Hz arasındaki elektromanyetik dalgalanmalar, beynin algıladığı dalga aralığındadır ve beyin, bu sayede beden ve Dünya üzerinde etki sağlamaktadır. Evrendeki her şey dalga boylarında çalışır, çünkü her şeyin frekans dalgalarından meydana gelmektedir. Her şey elektronlardan oluşur ki bu da teoride dalga etkileşimi ile meydana gelir. Elektronlar atomları, atomlar molekülleri, moleküller ise hücreleri meydana getirir vs.. Tek fark, dalganın yüksekliği, uzunluğu ve hızı ya da dalganın ne kadar hızlı hareket ettiği anlamına gelen frekans denen aralıktır. Yani evrendeki her şey dalgalardan oluşur, ancak farklı frekanslarda çalışır. NASA tarafından ölçülen değere göre Dünya’nın frekansı 7.8 ile 14 Hertz aralığındadır. İnsan beyninin frekansı sürekli değişmekte fakat ELF etkisiyle 8 hertz aralığına girer. İnsan vücudu da bu aralıktadır. Beynin farklı bölümleri, farklı ruh halleri, farkındalık, tükenmişlik, endişe gibi yaşadığımız duygular. Bütün bunların ELF dalgaları tarafından etkilendiği kanıtlanmıştır. Bayanlar baylar! Uyanışa hoş geldiniz. ELF dalgaları ile duygu durumumuzu istedikleri şekilde kontrol ediyorlar. Böylece yapacakları pis işlere aldırmamamızı sağlıyorlar. Gün içerisin de 6 saat sokakta yürüyen bir insan ortalama olarak 70 defa güvenlik kameralarının görüşüne giriyor. İzniniz olmadan her saniye görüntüleriniz kayıt ediliyor. Sizleri her yerde adım adım izliyorlar. Bu kadar şeyi anlattıktan sonra yakın zamanda başlayan ve ard arda gerçekleşen doğa sıra dışı olaylara değinmeden de geçemeyeceğim. Hepinizin bildiği üzere Yunanistan’da büyük bir orman yangını yaşandı. Bazı kareler var ki yangının suni olduğuna açık delil teşkil eder nitelikte. Bir arabanın camı ermiş ancak hemen üzerinde ki antende asılı duran bayrak plastik bayrak sağlam. Dünya da kaydedilmiş en sıcak orman yangını 840 Santrigrat derecedir. Camsa 1300 ila 1500 santrigrat arasında erir. Ayrıca camları eriten bir yangının 2 metre yukarıda ki plastik bayrağı yakmaması olur şey değildir. Nitekim bu yangın yeni bir teknoloji ile odaklanılan bölgelerde başlatılmıştır. Ardından Irak ve Yemen de sebebi bilinmeyen elektrik kesintileri yaşandı. 1 hafta süren bu kesintiler neticesinde fırınlarda yemeye ekmek dahi bulunamayıp yerel kaoslar çıktı. Akabinde Avrupa tarihinin en sıcak yazını yaşadı. Hemen ardından Endonezya’da dev bir deprem oldu. Birkaç hafta evvelde meterolojiden biraz anlayan herkese komik gelecek şekilde Yunanistan ve Türkiye’de kasırga çıktı. Yakında bunlara benzer başka olaylarında olacağına adım gibi eminim. Çünkü deccalılar kendi kıyamet alametlerini kendileri yapıyorlar.
  • Değerli Dostlar Es-Selam…
    Son zamanlarda önem verdiğim konulardan biri de İslam Düşüncesi Anlamında Perspektif bir İlintiye sahip olabilmek…
    Görünen o ki İslam Düşüncesinde hali hazırda iki sorun görünmektedir;
    ilki usul, ikincisi ise makâsıd. yani “dini ilimlerin ilim üretme yöntemi” ile “dinin gayesinin anlaşılması” meseleleri.
    Ve bu bağlamda Ankara merkezli olarak kurulması düşünülen ve önemli işlere imza atacağına inandığım İslâm Düşünce Enstitüsü kurulmak üzere…
    Bu heyecan verici haberden sonra son zamanlarda hocalarımız ve birbirinden değerli dostlarım sayesinde bu doğrultuda kütüphaneme kazandırdığım ve sırasıyla okumayı düşündüğüm eserleri sizlerle paylaşmak istedim.
    Var ise tavsiyeleriniz memnun olurum:)
    Selam ve dua ile…

    HİLMİ ZİYA ÜLKEN: Türkiye’de Çağdaş Düşünce Tarihi


    NURETTİN TOPÇU: İslam ve İnsan Mevlana ve Tasavvuf
    Millet Mistikleri

    SÜLEYMAN ULUDAĞ: İslam Düşüncesinin Yapısı

    MUSTAFA KARA: Din Hayat Sanat Açısından Tekkeler ve Zaviyeler


    İHSAN FAZLIOĞLU: Kendini Bulmak
    Kendini Aramak
    Sözün Eşiğinde
    Soruların Peşinde

    İSMET ÖZEL: Taşlar Yemek Yasak

    ZİYAEDDÜN SERDAR: İslam Medeniyetinin Geleceği

    CEVDET SAİD: Bireysel ve Toplumsal Değişmenin Yasaları

    ALEX HALEY: Malcom X

    SEYYİD HÜSEYİN NASR: Modern Dünyada Geleneksel İslam
    Üç Müslüman Bilge
    İslam ve Modern İnsanın Çıkmazı
    İslam Sanatı ve Maneviyatı

    İMAM GAZALİ: Düşünme ve Konuşma ve Söz Üzerine

    I.GOLDZIHER/ GUILLAUME / COULSEN/ HİCK/ WATT/MONTEIL
    ( Oryantalistlerin Gözüyle İslam )

    ANNEMARİE SCHİMMEL: Tasavvuf Notları

    MEVLÜT UYANIK: Bilginin İslamileşmesi ve Çağdaş İslam Düşüncesi

    ŞABAN ALİ DÜZGÜN: Adem’den Öncesine Dönüş
    Dini Anlama Klavuzu

    SAVAŞ Ş.BARKÇİN: Kalbin Aklı
    Medeniyet Aklı

    İBN TUFEYL: Hayy Bin Yakzan

    E.F.SCHUMACHER: Aklı Karışıklar İçin Klavuz

    LARRY COLLİNS/ DOMİNİQUE LAPIERRE: Kudüs…Ey Kudüs

    RENE GUENON: Modern Dünyanın Bunalımı
  • İslam dünyası, yaklaşı dört asırdır, dünyadaki gelişmelerin de etkisiyle, giderek artan bir yoğunlukla ‘geri kalmışlığını’ tartışıyor.
    Osmanlı modernleşmesi ile zirveye tırmanan bu sürecin temel sorusu ‘niçin geri kaldık’ şeklinde formüle edilmiş ve hem bazı bürokratlar hem de münevverler tahlil ve çözüm önerilerini topluma sunmuşlar.
    Öneriler, devletin yeniden (tarih-i kadime göre) düzenlenmesi ve bilimsel ve teknolojik (özellikle de askeri) gelişmelerin takibi ve tedariki/üretimi başlıkları altında özetlenebilecek mahiyettedir.

    Arada ‘geriliğin’ sorumluluğunu dine/islama yükleyenler çıkmış olsa da, bu yaklaşım yaygın kabul görmeyip bir saldırı olarak algılanmış.
    Osmanlı, neredeyse yıkıldığı ana kadar, ‘geri kalmışlığı’ genel anlamda düşünsel temelli görmeyip, ‘geriliğin’ idari, ekonomik ve sanayi ile ilgili olduğunu varsaymıştır.
    Vakıanın, siyasal, tarihsel yönleri, Batı’nın öznel tecrübesi bir çok yönden tahlile tabi tutulabilir ve muhtemelen her yaklaşım kısmen bile olsa bir miktar haklılık payı taşıyabilir.

    Fakat bu günlerde yepyeni bir ‘moda’ ile karşı karşıyayız. Bu moda akım bize ‘Geride kalmışlığın’ Eş’arilikten ve özellikle de Gazali’nin ‘özgür düşünceyi’ mahkum eden yaklaşımından kaynaklandığını söylüyor.
    Esasen, islam tarihine dönük, gerek müsteşriklerin gerekse müslüman mütefekkirlerin tahlil ve eleştirel yaklaşımlarını peşinen mahkum etmenin yanlış olduğunu düşünmekle beraber tarihi oryantalistik kategorizasyon paralelinde okumayı da doğru bulmuyorum.
    Bu meyanda tarihsel ve düşünsel anlamda Eş’arilik, Gazali ve Arap düşüncesi eleştirilerini tümden önemsiz görülemese de suçlu olarak ilanlarını kabul etmek de mümkün değildir.

    Mâturûdî kelamı/düşüncesi ve Yesevi anlayışını konuşmak, tartışmak ve belki de güncellemek oldukça faydalı bir çaba olabilir ama ‘geri’ kalmışlığın reçetesi olacağı iddiası temelde teşhisin yanlış ya da eksik oluşuyla ilgilidir.
    Batı’nın, rönasans, coğrafi keşifler ve sömürgecilikle belirginleşen ve sanayi devrimiyle sonuçlanan öznel tarihi dikkate alınmadan “ileri-geri” gibi konumlandırmalar ve bu kavramlaştırmaya dayalı analiz ve çözüm önerileri eksik ve hatalı kalmaya mahkumdur.