"Ey insanlar, aranızdaki en bilge kişi, Sokrates gibi aslında bilgeliğinin hiçbir değerinin olmadığını bilen kişidir."
Reklam
Atinalılar, beni suçlayanların sizi nasıl etkilediğini bilemiyorum. Ama öyle ikna edici konuşuyorlardı ki, az kalsın ben bile kim olduğumu unutacaktım. Buna karşın, tek bir doğru laf etmediklerini söylemem gerekir. Sıraladıkları bunca yalan arasında, özellikle birine çok şaşırdım. Güya mükemmel bir hatip olduğumdan sizi aldatmamam için dikkat etmeniz gerekiyormuş! Hemen şimdi kanıtlayacağım üzere mükemmel bir hatip olmadığım hâlde, yüzleri bile kızarmadan böyle konuşmaları, yapılabilecek en büyük utanmazlıktır kanımca. Ancak, mükemmel hatip derken doğruyu söyleyenleri kastediyorlarsa ona bir şey diyemem! Eğer kastettikleri buysa, onların anladığı şekilde olmasa da iyi bir hatip olduğuma ben de katılıyorum.
İlkeli olmak böyle bir şey, uğrunda öleceksin.
Ancak söz konusu diğer filozoflar Atina'dan sürgün edilmeyi yeğleyerek yaşamlarını kurtardıkları hâlde, Sokrates son ana kadar masumiyetini ispatlamaya çalışmış, bunu başaramayınca da kentinin yasalarına itaat ederek ölmeyi kabul etmiştir.
Antalkidas barışının imzalandığı MÖ 387 yılında, burada Platon'un yönetiminde batı dünyasının en uzun ömürlü yüksek eğitim kurumlarından biri olan Akademia kurulur. Akademia'da jimnastik salonları, sınıflar, yemekhaneler ve yatılı öğrencilerin kalması için daha sonra eklenen lojmanlar vardır. Okula Yunanistan'ın her yöresinden ve komşu ülkelerden birçok öğrenci kaydolur. Bizzat Platon ve dönemin en yetkin bilim adamları tarafından felsefe, siyaset bilimi, matematik, astronomi, biyoloji, fizik, coğrafya ve sanat dersleri verilir. Akademia'nın girişinde, analitik düşüncenin ve tezlerin ispatının önemini belirtmek üzere: "Geometri bilmeyen hiç kimse girmesin" yazısı asılır.
Seni okumaya 34 gün önce başladım, o kadar heyecanlıydım ki, bir o kadar da mutlu. Felsefe benim için okulda verilen iki dersten, sosyal bir ortamda ezberlenmiş üç dört cümle sayıklamaktan, "Ya evet Sokrates ya" diye başlayan samimiyetsiz ifadelerden daha da ötede. Felsefenin insanın doğasında olduğunu düşünüyorum, bizzat hayatın kendisi. İnsan doğası gereği düşünmeye mahkumdur, düşünmek zorundadır, o olmadan yapamaz. Aristoteles’in ünlü yapıtı Metafizik "Bütün insanlar doğal olarak bilmek isterler" cümlesi ile başlar.
Bugün 365 sayfanın tamamını okudum, altını çizdim, yanına notlar aldım, karalamadığım bir sayfan kalmadı! Doğamın bir parçası olduğunu düşündüğüm felsefe, benim için artık hayatımın son dakikasına kadar bir mecburiyet olduğunu daha iyi anladım. Eğer ben felsefe olmadan hayatımı idame ettireceksem, hayatım akan şu dakikaları şuan son bulsun istiyorum. İyi ki felsefe!