bazen dusunuyorum,ne garıp mahluklarız? hepimiz omrumuzun kısalıgından şikayet ederiz,fakat gün denen şeyi bır an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmayız?
Içimizde şeytan yok. Içimizde aciz var. Tembellik var. Iradesizlik,bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey; hakikatleri görmekten kaçmak itiyadi var.
Ömer ağır ağır başını çevirdi,bir felaket haberi veriyormuş gibi: "şurada genç bir kız oturuyordu, gördünmü?" dedi.
"Görmedim ne olmuş?"
"Şimdiye kadar ben de görmemiştim!"
"Saçmalıyor musun?"
"Şimdiye kadar böyle bir mahlûk görmemiştim diyorum!"
Nihat canı sıkılmış gibi yüzünü buruşturdu, tekrar ayağa kalkarak "Sen bütün büyük laflarına ve dillere destan olan zekana rağmen asla ciddi bir insan olamayacaksın!'' Dedi.
Yere düştükten sonra acıyan yeri tutup durmadan ağlayan çocuklar gibi davranmamali insan; iyileştirme sanatının yardımıyla matemi ortadan kaldırmalı,yaralanmış hastalanmış tarafları düzeltmek suretiyle bir çözüm alışkanlığı kazandirmalidir ruhuna