Ben artık, varlığın özüyle boyun eğmiş bir bekleyişim
‘Ol’ emrine secde etmiş
sadece seni murad bilen, sadece seni dileyen bir sabrın sessizliğiyim
Zamanı inkâr etmiyorum, ama onunla da yürümüyorum
çünkü sen yoksan, saatler anlamsız, takvimler dilsizdir bana
Ben, vuslatı olmayan bir duaya dönüşmüşüm artık
ne sesim sana ulaşır, ne yokluğun içimden eksilir
Yine de razıyım
çünkü bu bekleyiş bile seni anmakla kutsanıyor