Ben şimdi güzelliğin herkesin bildiği kurallarından dışarı çıktım. Güzel sanatları, estetiği her bir şeyi inkar ediyorum... Siz ne iseniz güzellik işte odur. Sizi her ne şekil ve sıfatta bulursam ona kendim için güzelliğin kendisi diyebileceğim... Sanatın da ölçülerini ondan ibaret diye hükmedeceğim.
Dünyada mutluluk denilen şeyin manası tamamıyla kuruntudan ibaret bir boş söz değilse işte onun en aşikar yüzü, böyle birbiriyle kaynaşabilen ruhların birleşmesinden oluşan haldir.
Medeniyetin, gelişme düşüncesinin amacı birbirini öldürmeye uğraşmak mıdır, yoksa kardeşliğin kurulmasına çare aramak mı? Neden insan öldürmek tekniğinde en usta olan, savaş aletlerini en iyi yapan milletler en medeni, en ileri sayılıyorlar? Şimdiki milletlerin hiçbirisi meğerse medeni sıfatına layık değilmiş… Düşünülürse kan dökmek bakımından bugünkü ileri insanların mağaralarda, taş kovuklarında, adeta inlerde yaşayıp da üzerlerine saldırdıkları avlarını tırnaklarıyla, dişleriyle paralayarak yiyen vahşi atalarından çok farkları yok…