Kimi zaman yorgun düşeriz, çıkarız sudan. Boğulsak da suyun üstünde de kalsak, önemi yok. Hepsi yaşam çünkü.
Sudan çıkmak dışında.
Ama sudan hiç çıkılmaz. Kıyı diye bir şey yoktur.
Tek kıyı, intihar.
O da yaşamın bir parçası mı?
Bir 'an'ın dondurulması değil mi o da?
Bütün o yaşam-geçmiş, şimdi ve gelecek- intihar eyleminin o bir tek 'an'ı içinde dondurulmuştur.
Sabırla, inançla, zorbalık, kurnazlık ve yalanla, insanın ait olması gereken taraflar inşa ederiz. Tarihte, bu ait olma olgusu, doğumdan kaynaklanırdı (kast sisteminde hala böyledir); ama şimdi, yüzyıllar sonra, seçim yoluyla ait olmaya dönüşmüştür bu. İnsan, ait olmalıdır.