Neria
@itsneria
VITRIOL
Bir nevi depo olarak kullanıyorum. :)
Öğrenci
81 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Merhabalar,
Çok çok az vaktinizi alacağım, şimdiden kusura bakmayın.
Kafanız karışıksa okumayın diyebilirim.
Ya da
Okuyun, en fazla ne olabilir ki?
Reklam
* Spoiler içermez.
Korkunun King'i desek hiç de yanlış olmaz Stephen King için!
Kitap benim için bir film gibi geçti gitti, hala tadı damağımda ve sıcağı sıcağına da yazmak istedim. Stephen King'in okuduğum kaçıncı kitabı emin değilim ama sanırım unutamayacağım kitaplarından biri Korku Ağı oldu. Kitap en başta aslında daha çok kasaba halkını anlatmakla başladı. Normalde insanların genel isteği veya beklediği şey direkt bir korku/gerilime atlamak olsa da kitabın böyle başlaması bir film gibi olmasını sağlamış. Anlattığı herkes, her yer gözümün önünden tıpkı orda yaşıyormuşum gibi geçti. Olaylar biraz daha ortalarda açılmaya başladı. Son 200 sayfayı ise ara vermeden okudum, gerçekten biterken artık gözlerim çok ağrıyordu ama değdi mi? Sonuna kadar değdi! Sonuna kadar tavsiye ediyorum! :')
King'in de dediği gibi televizyonu kapatın, ışıkları da, sadece başucu lambanız kalsın ve bu ışıkta kitapla buluşun. Kim bilir, belki vampirlerin varlığına inanırsınız. :)
Güzel okumalar!
Fitzek'i ilk Terapi kitabı ile tanımıştım ve Wulf Dorn hayranı biri olarak heyecanlanmistim onun gibi birini buldum diye. Paket okuduğum ikinci kitabı oldu ve sonu dışında asla gerilmedim. Yıllardır gerilim kitapları okuyan biri olarak beki de alıştığım içindir bu. O tamamen kişiye bağlı diye düşünüyorum. Ama gerilim seven başlangıçta olan insanlar için çok güzel bir kitap olabilir. Sonu çok güzeldi, klasik ama güzel.
Huh! 3 gün içinde ikinci İngilizce kitabım ama bu seferki beni çok fazla sıktı. Yalancılar'ı yıllar önce listeme eklemiştim. Ama o okuyacağım gün nedendir bilinmez bir türlü gelmedi ve nihayet dün başladım. Kitaba büyük umutlarla başlamadım diğer arkadaşların da dediği gibi. Sonunun beni manyak edeceğini biliyordum ama bu kadar beklememiştim. Kitabin dilini sevemedim. Gerçekten. İngilizce okuduğumdan değil ama dili çok çok tuhaftı. Ama sonu için okuduğuma memnunum çünkü beni fazlasıyla tatmin etti.
*Spoiler*
Kalbim çok çok kırıldı sonunda. Gerçekten Cady'nin hatırladığındaki hissettiklerini ben de kalbimin en derinlerinde hissettim. O kadar kötü, korkunç bir durum ki. Ailene kendi ellerinle zarar vermek... Hele Gat ile olmalarını o kadar isterken en sonunda aslında olayların böyle olduğunu öğrenmek daha da canımı yaktı. Hala çok tuhaf hissediyorum ve sanırım birkaç gün daha hissederim.
Herkesin de dediği gibi kitap hakkında o kadar karmaşık hissediyorum ki.
Ben tamamen ismi için başladım diyebilirim. Daha önce yazarı okumamıştım ve çok ilgimi de çekmemişti. Daha sonra bu ismi görünce başlamaya karar verdim.
*Spoiler
Belki de çoğu kitapta gördüğümüz bir son yok burada. Kız ne olursa olsun, sorunlu erkeği seçmiyor. Sonunda gerçekten neler yaşadığının farkına varıp, her şeyi bitiriyor. Ben konu anlatmayacağım. Hissettiklerimi yazacağım. Lily'nin de dediği gibi bir kadın istismar edildiğinde bile partnerinden ayrilmadiginda insanlar olarak çok şey deriz. Ama bunu yaşamayana, o duyguları hissetmeyene kadar anlayamayız. Lily annesini belki küçükken anlayamadı ama gerçekten bir insanın zinciri kırışını okuduk. O zinciri kırdı. Kendi ve daha önemlisi kızı için doğru olanı yaptı. Aslında annesinin de onun için yapmasını istediği şeyi.
Ryle.. Travmaları hep onunla olacak belki de. Bu da hayatını her zaman etkileyecek. Son olarak Atlas, o kadar muhteşem, naif bir karakterdi ki. Uzun zamandır bu kadar sevdiğim bir karakter olmamıştı. Çok çok naif. Lily'nin onunla birlikte olduğuna çok sevindim. Lily'nin hakkettiği kişi Atlas'ti. Sonuna kadar.
Karakterlerin yaşadıklarını kimsenin yaşamaması dileğiyle.
Reklam