Reklam
Bu merdivenlerin her basamağında bir hatanın koynuna gittim. Gidip geldiğim gecenin sonunda yine bu merdivenlerin başında ciğerlerimi küllüğe çevirdim. Şimdiyse bu son inişim. Her basamakta sona yaklaşıyor, ölümü görüyor ve tatmaya başlıyorum. En sona ulaştığımda ise üstüme hatalardan toprak atmışım. Kendi kendimi yıkarak gömmüşüm. Ve herşeyi bile isteye yapmışım, yazık. Bilmek acıtır fakat mezarda diriltmez. Benimki yaşarken can vermekmiş, geç fark ettim. Bildiğimde ise ölüyken acıdan dirilmişim gibi...
Kafamı kaldırıp baktığımda şimdi her bir basamak azap her adım pişmanlık her gün bir aldanma... memnunmuşum. Kendi inşa ettiğim mezarımda vicdanım suçu memnuniyetim bilmiş yargılıyor kendini. Deli miydim yoksa delirmiş miydim?
İ.Z.Y.
Reklam