Berna Akkaya
@izmirinsani
33 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öldürülen masumların acısı ardında öldürenlerin de masumiyetini gösteren, nedensiz cinayetlerin aslında tüm nedenlerini gözler önüne seren müthiş bir Amerikan polisiyesi.
(spoiler) İlk 90 sayfada anlatarak bağ kurulan ailenin bir anda yok edilmesi, onları öldüren iki kişiye ilk etapta tiksinti ve müthiş önyargıyla yaklaşılmasına, fakat katilleri tanıdıkça adaletsiz bu sisteme nefret duymaya yol açan, bakış açısını değiştiren, şekillendiren bir eser.
Bitince Teoman'ın 'suç yok, suçlu yok, hayat böyle anladım' şarkısı çalıyor fonda.
Ve idam cezasını doğru bulmayan, hiçkimsenin nedensiz cinayet işlemeyeceğini, tüm katillerin bir zamanlar masum olduğunu düşünen beni epeyce üzdü Capote.
Kitaba verilebilecek en güzel ismi vermiş Zweig. Sadece korku anlatılıyor kitapta, hatta sinir bozucu bir korku. Son sayfalardaki gelişmenin ardından Irene kadar sinirlerimin yıprandığını hissettim ben de, böyle bitmesini beklemiyordum.
Yalnızca temasıyla değerlendirecek olursam başarılıydı, korkunun getirdiği tedirginlik, öfke, utanç, isteksizlik, bunalım, depresyon... Bu soyut kavramları en net haliyle göstermiş yazar.
Hiç değilse erkek özgürdür; tutkuları da ülkeleri de dolaşabilir, engelleri aşabilir, en uzak mutlulukları dalından koparabilir. Ama kadın durmadan engellenir. Hem kımıltısız hem esnekti, yasanın bağları da bedenin güçsüzlüğü de ona karşıdır.
Sayfa 116
