Acımızı hissedecek birilerinin yokluğu, asıl darbeyi vurur. Nihilizm çağında ruhumuz üşüyor. Ruhun uzun kış gecesi, "biz"den bene kaçtığımızda zuhur eder. O halde merhametin ellerinden tutarak "ben"den "biz"e ricat etmeyi deneyelim. Tevazu bizi çoğaltsın.
Her gün bir güzellik yolumuzu keser, bazen görürüz onu, bazen de hiç fark etmeksizin yanından geçer gideriz.
Dünyanın güzelliklerine dair kayıtsızlığın sonunda varacağımız yer, sıradan bir hayattır.