ve ben, burada, bu salonda kapanmış, bir güneş işınından başka şey göremiyordum. gözlerim yaşlarla dolmuştu bile...
unut zeze, bir işe yaramaz. yavaş yavaş unutacaksın, yeniden düşününce de her şey öylesine uzaklarda olacak ki artık hiç acı çekmeyeceksin.
