sude

Oğuz Atay/ Korkuyu Beklerken
Dünya, kötü piyangolarla dolu.
Reklam
kaybetmiş olabilirim. ama bu, içimde kaybettiğim anlamına gelmez...
bir peri prensesi olmak isterdim güsseli kanatlı, parlak, parlak şeylerle süslenmiş, boş bir elbise içinde küçük altın bir bebek. bunu tamamen saf ve güzel bir şey görüyorum. gerçekçi olan her şeyin içinde bir çeşit çirkinlik vardır. çiçek bile solduğunda çirkindir, kuş avını ararken, okyanus şiddetlendiğinde. çirkin durumlara karşı çok hassasım. etrafımdaki şeylerle uyum içinde değilsem genel olarak çok yalnız olabilirim.
o gün başka renkte, ağaracak biliyorum ve zorla değil ya, o rengi hiç sevmiyorum ne olur baharlarımı, bırakın bir süre daha tanıdık değil bana güz...
eskiden her şey ne kadar gerçekmiş... şimdi fark etmenin kırgınlığı var üzerimde. çocukluğumun kendi içinde yarattığı karamsarlıklar hep vardı ama özüm hep benimleydi, ben de saklıydı. şimdi dönüp bakıyorum da büyüdükçe küçüklüğüme de veda etmişim, sanki onu bir ağacın gölgesine bırakıp gelmemek üzere gitmişim bütün gülüşlerimi o ağacın gölgesine emanet edip veda etmişim...