Bir Sonbaharın uğultusunda gözlerim sevdaya düşerdi.
Toprak damlı evlerın avlusunda yolu gözleyen bakışlar ardında sana gelemememin hüznünü taşırdım yüreğimde,
Gözlerinin penceresinden bakardım dünyaya
Ama kimseler anlamaz
Ama kimseler görmezdi.
Kahrolası olmayışının teselli taş kokan çocuklardı.