Başından beri herkesin bildiği fakat kimsenin Santiago Nasar'a söylemediği -kimileri engellemek istemiyor, kimileri zaten birilerinin söylemiş olacağını düşünüyor, kimileri ise bütün çabalarına rağmen ulaşamıyor- bir cinayeti okuyoruz bu kitapta. Başlangıçta beyazlar içinde, kuş sesleri ve yağmur eşliğinde resmedilen Santiago Nasar'ın son sözü "Beni öldürdüler, Wene hala." oluyor. Hatta defalarca bıçaklandıktan sonra komşularının evinden geçerken komşularına bakıp gülümsediği, tökezleyip ayağa kalktıktan sonra dışarı fırlamış olan bağırsaklarına bulaşan toprağı silkelediği anlatılıyor. Nasar'ın masum olup olmadığını asla öğrenemediğimiz gibi katil ikiz kardeşlerin de suçluluğuna büsbütün hüküm veremiyoruz. Olay bütün muğlaklığıyla kalıyor ve hayat devam ediyor.