K. Tazeoğlu
Kimi insan geçmişle geçememişi birbirine karıştırır. Halbuki geçen iz bırakır geçemeyen yara.
K. Tazeoğlu
Kavuşmak... belki... bir gün... ama unutma Prenses; suya aşık ateşler aşığına kavuşunca ölür.
K.Tazeoğlu
Kaç kez çiğnendiğini hiç bilmiyordu Bukre. Aşkın küçük kızıydı o… İstanbul’un dar sokaklarında, az önce öğrendiği acı gerçeğin yıkımıyla yalpa vuruyordu. Yanındakiyle birlikte iki kişilik bir yalnızlıktı artık onlarınki… Ayakları yürüyordu sadece. Kendisi geride kalmıştı çoktan. Akşamdı. Biraz önceki konuşmalar kafasının içinde tekrarlanıp duruyordu. Sitem dolu nefesiyle, soluğunu tüketircesine haykırmıştı terk edenine… ‘’En acısı da ne biliyor musun?’’ demişti. ‘’Aslında sana hiç sahip olamadığımı, seni kaybettiğimde anlamış olmam!’’