Km.
@k3400
20 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Bu nasıl bir ters köşeydi yahu:))
"Bu fotoğrafların hepsi eski karına ait. Çocukluk fotoğraflarındaki hâli Henry'nin çocukluğunun bire bir kopyası. Birbirlerine olağanüstü benziyorlar. Aralarında kırk yıl olan ikizler gibiler. Robin'in Henry'nin kızı olduğunu kabullenme vakti geldi artık."
Sözleri peş peşe inen bir dizi tokat, çimdik ve yumruk gibiydi. Aklım almıyordu ama ona inanmaya başlıyordum.
Ama başkalarını çekici bulmamın sebebi kesinlikle yüzlerinin güzel olması değil. Zaten yüzlerini göremiyorum. Bana göre insanlar kitaplara benziyorlar ve ben onların gösterişli kapaklarından ziyade içlerine tutuluyorum.
Ben kendi hikâyelerimi anlatmak istiyordum. Ne var ki Hollywood artık orijinal hikâyelerle ilgilenmiyordu, romanları filmlere ya da televizyon dizilerine çevirip duruyorlardı ama bu, şarabı suya çevirmek gibi bir şeydi. Farklı ama aynı. Peki ama bu kural ilişkiler için de geçerli miydi? Bir evlilikte aynı karakterleri çok uzun süre oynarsak hikâyeden sıkılıp bırakmamız yahut sonuna ulaşamadan ilgimizi yitirmemiz kaçınılmaz değil miydi?
Omai eliyle sörf tahtasındaki suları silkiyor. "Yok. Hiç bana göre değil. Aşk, anlamı bulduğun yerdir. Onunla birlikte geçen yedi yıl, ömre bedeldi. Anlıyor musun? Önceki ve sonraki yılların hepsini alıp o yedi yılın karşısındaki kefeye koysan hiç şansları olmazdı. Zaman böyle bir şey, değil mi? Aynı kalmıyor. Bazı günler, bazı yıllar bomboş. Hiçbir anlamları yok. Dalgasız deniz gibiler. Derken bir yıl hatta bir gün, bir öğleden sonra yaşıyorsun. İçinde her şey var. Bir ömre bedel oluyor."
