İlk zamanlardaki mesajlarımızı tıpkı bir tiyatro oyunu okur gibi okuyordum. Onun temelli gittiğini kabullenmektense, yarı ölü bir versiyonuyla yaşamayı tercih ediyordum.
Nasıl ki sevincimize kendimizi kaptırabiliyoruz, ben de kendi karanlığımın içine bakmak, onunla konuşmak ve kendimi orada da teselli edebilmek istiyorum.