Nurgül altsoy

Nurgül altsoy
@kafkaokur_
Oysa ben akşam olmuşum yapraklarım dökülüyor usul usul adım sonbahar.
"eski beni nerede ve nasıl kaybettiğimi hatırlamıyorum. Sadece bir akşam vakti balkon serinliğinde otururken geldiğim tüm yolların bana ne kadar uzak olduğunu gördüm.”
İnsan
Reklam
"manisa gözlerini açınca gözlerin başlıyor. sen gözlerini açınca akşam nakışları. alnında bir umut, bir telaş, bir kalabalık. umudun boynunda bir vebal halindedir. içinin kırılmış bakışları. bir de ağladıkların. yani güvercinler."
Düşünce
“onların kalpleri de seninki gibi sanıyorsun herkes o kadar yumuşak o kadar şefkat dolu olmaz oysa oldukları gibi görmüyorsun insanları olabilecekleri gibi görüyorsun kendinden veriyor, veriyorsun onlar her şeyini çekip alıncaya ve için bomboş kalıncaya dek” rupi kaur
Sayfa 583·Kitabı okudu
İnsan ve Hayat

Nurgül altsoy

, bir kitap okudu
Puan vermedi·208 syf.·
2024 1. kitabı
Rupi Kaur
6.5/10 · 9,6bin okunma
nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım."
İnsan ve Hayat
Reklam