Emeklerken vazgeçtim büyümekten, ayağa kalkmaktan.
Ne de olsa düşecektim.
Ne de olsa kanayan dizlerimi annemden başkası öpmeyecekti.
Büyürsem düşecektim.
“Düşe kalka öğreneceksin” diyecekti babam.
Herkesten; benim bilmediğimi bildiğini iddia eden herkesten,gizlice nefret edecektim.
Büyük adam olmayacaktım ben!
Hem büyürsem sana aşık olacaktım.
Sen beni tanıyana kadar sevecektin.
Tanıyınca vazgeçecektin.
Bir de gözden düşecektim.
Nasılsa düşe kalka..
Belki de beni unutana kadar sevecektin
Ya da unutacak kadar sevecektin.
Ben beni unuttuğunu unutmak istiyecektim Meyhaneci Necmettin abi rakıyı tazelerken “Bu son. Kapatıyoruz” diyecekti.
Düştüğüm yolda tökezlerlen düşecektim.
Düşe kalka..
Tenimden ellerini ellerimden tenini kurtarmaya çalışacaktım.
Kendimi sevmek sana, seni sevmek çocuklara haksızlık olacaktı.
Büyük adam olmayacaktım ben!
Olsa olsa büyük bir çocuk olacaktım..