Kendi özüne değebilen, tenden içre canı, benden içre beni farkedebilen ve ötelerden gelen o lâhutî sese kulak kesilebilen ruhlar daima neşe üzeredirler.
Mekana zamana ve insana göre şekil değiştiren insanlara asla güvenmem. Yalan söyleyenlere gelince neden yalan söylediğine bakarım. Ben mi sebep oldum diye düşünürüm. Yok eğer yalanı ihanete taşıyacak cinstense artık güvenim kalmamıştır. Bana hep güvensiz olduğumu söylüyorlar. Ama içimde bir dengem var eğer herkese içimi açıp güvenirsem dengem sarsılır ve artık hepten yalnız kalırım. Bu yüzden yavaş yavaş ama sağlam adımlarla güvenirim.